نغمه‌ای که سال‌ها با لطافت و ظرافت در محفل‌ها و قلب علاقه‌مندان موسیقی می‌رقصید، اکنون در سکوت باغ رضوان آرام‌گرفته است. استاد منوچهر شیخ صراف، با هر دم و بازدم نی، نه‌تنها صدا، بلکه تاریخ و فرهنگ موسیقی ایران را در جان شنونده جاری می‌کرد. او وارث و شاگرد استاد حسن کسایی بود، کسی که سبک نی‌نوازی کلاسیک ایران را متحول کرد و به نسل‌های بعد یاد داد که نی، زبان روح است، نه‌تنها ساز. زندگی استاد شیخ صراف گواهی بود بر عشق بی‌حدوحصر به موسیقی، وفاداری به میراث‌فرهنگی و تعهد به انتقال دانش به آیندگان.

زندگی و کارنامه هنری

استاد شیخ صراف از چهره‌های شاخص موسیقی سنتی و پژوهشگران فرهنگ ایران بود که زندگی خود را وقف نواختن نی، تدریس و پژوهش درباره تاریخ موسیقی و معرفی هنرمندان ایران کرد. او با کتاب «نام‌آوران هنر اصفهان موسیقی»، چهره‌های برجسته موسیقی این شهر را معرفی و تلاش کرد میراث‌فرهنگی موسیقی را ثبت و ماندگار سازد. حضور مستمر او در محافل هنری، کنسرت‌ها و تدریس، جایگاه او را در تاریخ موسیقی سنتی ایران تثبیت کرد و او را به الگویی الهام‌بخش برای نسل‌های بعد بدل ساخت.

نغمه‌هایی که فراموش نمی‌شوند

محمدامینی، نوازنده کمانچه و نوازنده تار، درباره خاطرات دو نوازی خود با استاد شیخ صراف به ایسنا اظهار کرد: استاد منوچهر شیخ صراف نه‌تنها نوازنده‌ای ماهر بود، بلکه انسانی با عمق و حساسیت ویژه بود. هر بار که با او دو نوازی می‌کردم، گویی بین نی و کمانچه‌مان گفت‌وگویی صمیمی شکل می‌گرفت.

وی افزود: استاد با دقت و ظرافت، هر نغمه را به‌گونه‌ای اجرا می‌کرد که شنونده نه‌تنها موسیقی، بلکه روح و احساس آن را می‌شنید. یک‌بار در اجرای چهارمضراب، استاد با یک تغییر جزئی در ملودی، فضای قطعه را به شکلی کاملاً جدید و دلنشین خلق کرد. این لحظات، نمونه‌ای از تسلط بی‌نظیر او بر تکنیک و درک عمیقش از ردیف موسیقی ایرانی بود.

این نوازنده کمانچه بیان کرد: استاد شیخ صراف همیشه می‌گفت که موسیقی باید از دل برآید، نه فقط از دست و همین نگاه، همه اجراهایش را منحصربه‌فرد می‌کرد.

امینی تصریح کرد: همکاری با استاد، نه‌تنها تجربه نوازندگی، بلکه درس زندگی و هنر بود. او با هر اجرا، به نسل جوان یاد می‌داد که موسیقی فراتر از نواختن است و هر نت، حامل تاریخ و فرهنگ این سرزمین است. دو نوازی با او همیشه سرشار از یادگیری، تمرکز و شور هنری بود.

وی خاطرنشان کرد: فقدان استاد شیخ صراف خلأی عظیم در موسیقی سنتی ایران ایجاد کرده است، اما نغمه‌های نی او، خاطرات دونوازی‌ها و آموزه‌هایش، همیشه الهام‌بخش نوازندگان و علاقه‌مندان موسیقی ایرانی باقی خواهد ماند. او برای ما نه‌تنها استاد، بلکه همراه و دوست در مسیر هنر بود.

به گزارش ایسنا، استاد منوچهر شیخ صراف با زندگی و آثار خود نشان داد که موسیقی فراتر از نغمه‌سازی است؛ موسیقی پیوندی جاودانه باروح، هویت فرهنگی و تاریخ ایران دارد. او همراه با استادان بزرگی چون حسن کسایی، راه هنر را در اجرا، پژوهش و معرفی هنرمندان به نسل‌های بعد گشود و نغمه‌های نی او، چون نسیمی لطیف که از گذرگاه زمان می‌گذرد، همچنان دل‌ها را لمس خواهد کرد و برای همیشه الهام‌بخش نوازندگان و عاشقان موسیقی سنتی باقی خواهد ماند.

پیکر استاد شیخ صراف امروز ۲۹ بهمن در قطعه نام‌آوران باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد، جایی که نام و یاد هنرمندان بزرگ موسیقی این دیار در آرامش ابدی است.

انتهای پیام