زهرا نظری در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا هوش هیجانی را آن دسته از توانایی‌های مرتبط با تشخیص، درک، بیان و تنظیم هیجان‌های خود و دیگران ذکر کرد و افزود: این مهارت نقش مستقیمی در کیفیت روابط، تاب‌آوری، عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش‌آموزان دارد.

وی ادامه داد: دانش‌آموزانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، در مدیریت استرس امتحان، حل تعارض با همسالان و کنترل تکانه‌ها موفق‌تر عمل می‌کنند.

این مشاور یزدی با بیان این که برخی از دانش‌آموزان هوش هیجانی پایین‌تری دارند که یکی از عوامل اصلی آن سبک فرزندپروری است، تصریح کرد: کودکانی که در محیط‌های هیجان‌ستیز یعنی جایی که احساسات نادیده گرفته یا سرکوب می‌شود یا در محیطی بسیار تنبیهی رشد می‌کنند، فرصت یادگیری و تنظیم هیجان را پیدا نمی‌کنند ولی در مقابل خانواده هایی که درباره احساسات صحبت می‌کنند و الگوی تنظیم سالم هیجان هستند، زمینه رشد این مهارت را در کودکانشان فراهم می‌کنند.

نظری افزود: عامل دیگر پایین آمدن هوش هیجانی برخی از دانش آموزان به دلیل کمبود تعاملات اجتماعی واقعی و تجربیات عاطفی غنی است.

وی همچنین گفت: استفاده افراطی از موبایل، کاهش بازی‌های گروهی و ارتباط چهره به چهره نیز می‌تواند فرصت تمرین همدلی و حل تعارض و درک نشانه‌های غیرکلامی در کودکان را محدود کند.

وی ادامه داد: علاوه بر موارد ذکر شده، تجربه‌های استرس مزمن، اضطراب و افسردگی یا آسیب‌های روانی می‌توانند ظرفیت تنظیم هیجان را تضعیف کنند.

این روانشناس کودک بر لزوم تقویت هوش هیجانی در دانش‌آموزان تاکید کرد و گفت: به منظور تقویت هوش هیجانی در دانش‌آموزان، مداخلات باید چند سطحی باشد به عبارتی این مداخلات باید شامل آموزش مهارت‌های شناخت و نام‌گذاری هیجان‌ها، تمرین حل مسئله و گفت‌وگوی همدلانه در مدرسه، تقویت خودآگاهی از طریق بازخورد سازنده و الگوسازی والدین و معلمان در مدیریت هیجان باشد.

نظری در پایان تاکید کرد: هوش هیجانی یک ویژگی ثابت نیست بلکه مهارتی اکتسابی است که با آموزش هدفمند، تمرین مستمر و محیط حمایتی قابل ارتقاست.

انتهای پیام