محمد صادق اسماعیلی تولیدکننده صنعت اسباب بازی، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، گفت: مهم‌ترین چالش ما عدم ثبات است، مخصوصاً در قیمت مواد اولیه و نرخ ارز که مستقیماً بر کار ما اثر می‌گذارد. این عدم ثبات در تمام صنایع آسیب‌زا است. ما مدام درگیر این هستیم که قیمت را افزایش دهیم یا نه، با چه قیمتی بفروشیم و آیا می‌توانیم مواد جایگزین پیدا کنیم یا خیر. این مسئله‌ای است که همه با آن درگیر هستند.

وی ادامه داد: نزدیک به ۲۰ سال ما واردکننده بودیم یعنی اولین بار سال ۸۲ این محصول آهنرباهای پرقدرت را وارد ایران کردیم که در آن زمان عمدتاً خارجی بود. اما حدود ۶ سالی می شود که تولید داخلی آن آغاز شده، تنوع محصولات افزایش یافته و حالا تولید داخلی داریم. البته تولید داخلی کار سخت‌تری است، دردسرهای بیشتری دارد و چالش‌های خاص خود را دارد.

این تولیدکننده گفت: البته در کنار کار تولید، ما همچنان واردکننده نیز هستیم، زیرا آهنرباهای نئودیومی در دنیا عمدتاً در چین تولید می‌شود (حدود ۸۵٪ بازار جهانی) و ما هم مواد اولیه را از آنجا تأمین می‌کنیم.

وی افزود: اگر بخواهم به عنوان یک تولیدکننده اشاره کنم، مهم‌ترین نیاز ثبات است، مخصوصاً ثبات قیمت. وقتی قیمت‌ها ثابت نباشد، نمی‌توان برنامه‌ریزی و پیش‌بینی دقیقی داشت و همه چیز تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.

اسماعیلی گفت: شرکت در نمایشگاه‌هایی همچون نمایشگاه اسباب بازی کانون پرورش فکری برای ما بسیار تأثیرگذار است، زیرا می‌توانیم به صورت مستقیم با مشتریان ارتباط بگیریم و بازخورد بگیریم تا محصولات را بر اساس سلیقه آن‌ها توسعه دهیم.

وی ادامه داد: البته در یکی‌دو هفته اخیر، به دلیل شرایط موجود جامعه، استقبال از نمایشگاه کم شد اما در هفته پایانی نمایشگاه شاهد افزایش تعداد بازدیدکنندگان بودیم؛ چند سال پیش هم که مشابه این شرایط پیش آمد، استقبال حدود یک‌سوم کاهش یافت. حوزه فرهنگ، آموزش و اسباب‌بازی معمولاً در اولویت اول مردم نیست و در شرایط سخت اقتصادی یا اجتماعی، ممکن است از سبد خرید حذف شود.

این تولیدکننده گفت: زمانی که دلار بالا می‌رود، قیمت تمام‌شده برای ما افزایش می‌یابد، زیرا بخشی از مواد اولیه را به دلار وارد می‌کنیم. ما سعی می‌کنیم قیمت محصولات را روزبه‌روز تغییر ندهیم و افزایش قیمت را با فاصله چندماهه اعمال کنیم تا نوسانات کم‌تر شود. البته این کار فشار مالی به همراه دارد و ممکن است مجبور شویم هزینه‌هایی مانند نیروی انسانی یا توسعه محصول را کاهش دهیم.

وی خاطرنشان کرد: در شرایط کنونی، بسیاری از تولیدکنندگان در حالت بلاتکلیف هستند و تصمیمات توسعه‌ای را به تعویق می‌اندازند، زیرا نمی‌دانند آینده چگونه خواهد بود.