به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، گاهی اوقات نجات جان سربازانی که هنگام انفجار مجروح می‌شوند، هزینه کلانی دارد. جراحات مربوط به انفجار ممکن است ماهیچه و استخوان را پاره کند و در نتیجه فرد دچار از بین رفتن شدید بافت ماهیچه شود و فرایند درمان وی نیز دردناک باشد.

هرچند پزشکی جنگی نوین بیش از گذشته به نجات جان انسان‌ها کمک می‌کند اما پزشکان همچنان برای مقابله با آسیبی که پس از کنترل کردن خونریزی رخ می‌دهد با چالش روبرو هستند. در همین راستا محققان دانشگاه تگزاس در آرلینگتون مشغول بررسی هستند که آیا روی می‌تواند فرایند بهبود از چنین جراحت‌های خطرناکی را سریع‌تر کند یا خیر.

پژوهش ۲۰ ماهه آنها با هدف توسعه یک روش ایمن و مؤثر برای محافظت و باز تولید بافت ماهیچه‌ای آسیب دیده انجام شده است. زوی پان رهبر این تحقیق روی کاهش آسیب ثانویه ماهیچه‌ای تمرکز کرد که پس از انفجار اصلی رخ می‌دهد. این نوع آسیب به دلیل کاهش جریان خون، تورم و عفونت رخ می‌دهد و ممکن است بیش اززخم اصلی به بافت آسیب برساند.

پان توضیح داده نجات جان سرباز بیشتر اوقات نیازمند یک شریان بند یا بانداژی است که خونریزی را متوقف کند اما متوقف کردن جریان خون نیز ممکن است به ایسکمی شدید منجر شود. هنگامیکه جریان خون دوباره از سرگرتفه می‌شود، ورود ناگهانی اکسیژن ممکن است بیشتر به بافت آسیب برساند. به گفته محققان هدفشان یافن روش‌هایی برای محدودسازی تحلیل ثانویه بافت و ارتقای فرایند بهبود به طور همزمان است.

نقش روی در ترمیم ماهیچه شناخته شده است اما به گفته پان باید آن را به طور دقیق دوز بندی کرد تا از سمیت جلوگیری شود. در همین راستا محققان تصمیم دارند یک ژل حاوی روی به نام ژلاتین متاکریلوئیل (GelMA)که توسط سازمان غذا و دارو آمریکا نیز تأیید شده را آزمایش کنند تا شیوه تحریک باز تولید ماهیچه توسط آن پس از جراحت‌های ناشی از انفجار مورد بررسی قرار گیرد.

این پروژه در صورت موفقیت آمیز بودن به نتایج بهتری برای نجات یافتگان از تروما منجر می‌شود و گامی مهم در زمینه پزشکی جنگی و اورژانسی به حساب می‌آید.