ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از سی‌ان‌ان؛ فدرال رزرو نخستین بار در سه سال گذشته نرخ بهره را افزایش داد؛ اقدامی که پیچیدگی تازه‌ای به رابطه غیرعادی دونالد ترامپ با قدرتمندترین بانک مرکزی جهان افزوده است.

ترامپ شامگاه چهارشنبه با اظهاراتی جنجالی این برداشت را ایجاد کرد که به کوین وارش، رئیس فدرال رزروی که خود او منصوب کرده بود، اجازه داده نرخ بهره را افزایش دهد، حتی اگر آن را «اشتباه» می‌دانسته است. ترامپ به خبرنگاران گفت: «با کوین صحبت کردم و گفتم بهتر است با هیئت مدیره هم‌رأی شوی، چون تفاوتی ندارد… گفتم هر کاری می‌خواهی انجام بده، چرا که اهمیتی ندارد، زیرا او رأی کافی برای تغییر ندارد.»

این اظهارات پرسش‌های متعددی را درباره میزان مشورت وارش با رئیس‌جمهوری برمی‌انگیزد؛ رئیس‌جمهوری که نشان داده در مسیر تلاش برای کاهش چشمگیر نرخ بهره، از عبور از خطوط قرمز ابایی ندارد.

این پرسش‌ها از آن رو حساس‌اند که فدرال رزرو بر اساس طراحی نهادی خود باید از فشارهای سیاسی واشینگتن مصون بماند. بانکداران مرکزی موظف‌اند تصمیمات تریلیون‌دلاری درباره افزایش یا کاهش نرخ بهره را بر پایه منافع اقتصاد اتخاذ کنند، نه منافع حزب حاکم.

ناباوری ناظران فدرال رزرو در مورد اظهارات ترامپ

اریک روزنگرن، رئیس سابق بانک فدرال رزرو بوستون، روز پنجشنبه به CNN گفت: «این اظهارنظری غیرعادی و تاسف‌بار است. واضح است که رئیس فدرال رزرو برای افزایش نرخ بهره نیازی به اجازه رئیس‌جمهور ندارد.» او افزود: «مفهوم این سخن آن است که رئیس مجوزی ویژه دریافت کرده است. البته من نمی‌دانم اظهارنظر ترامپ چقدر با واقعیت مطابقت دارد.»

کریشنا گوها، معاون رئیس و رئیس بخش اقتصاد و استراتژی بانک مرکزی در اور کور، که پیش‌تر از لغزش‌های اولیه وارش انتقاد کرده بود، ادعاهای ترامپ را رد کرد.

گوها گفت: «بازار معتقد است و دلایل موجهی نیز دارد که کوین وارش صاحب این تصمیم بوده و کمیته به‌شدت از او حمایت کرده است. هیچ مدرکی، نه اینجا و نه در سطح کل بازار، وجود ندارد که نشان دهد وارش از سوی همکارانش به این تصمیم کشیده شده یا از رئیس‌جمهور مجوز گرفته است.»

 استقلال فدرال رزرو حفظ می‌شود

خطر اصلی آن است که ترامپ سوءظن‌هایی را که تابستان امسال در وال‌استریت شکل گرفته بود تقویت کند؛ سوءظن‌هایی مبنی بر اینکه وارش ممکن است واقعاً مستقل نباشد. این وضعیت خطرناک است، زیرا فدرال رزروی که در خدمت کاخ سفید باشد، می‌تواند کنترل نرخ‌های بهره تعیین‌شده توسط بازار را از دست بدهد و هزینه وام مسکن و خودرو را به‌شدت افزایش دهد. از دست رفتن اعتماد به استقلال فدرال رزرو همچنین می‌تواند انتظارات تورمی سرمایه‌گذاران و مصرف‌کنندگان را مختل کند.

وارش با احتیاط از پرسش در مورد ترامپ عبور کرد 

او در کنفرانس خبری روز چهارشنبه گفت: «من خبرنامه وال‌استریت نیستم. بخشی از استقلال فدرال رزرو آن است که ما در حیطه خود باقی می‌مانیم. استقلال مسیری دوطرفه است.» وارش ادامه داد: «ما اجازه می‌دهیم افرادی که سیاست تجاری و مالی را دنبال می‌کنند نیز در حیطه خود باقی بمانند. به این ترتیب می‌توانیم اینجا بایستیم و مسائل را همان‌گونه که می‌بینیم بیان کنیم.»

وقتی خبرنگاری پرسید آخرین بار چه زمانی با رئیس‌جمهور گفتگو کرده است، وارش پاسخ داد: «درباره گفتگوها با رئیس‌جمهور حرفی برای گفتن ندارم.»

تیم ماهدی، مدیرعامل و اقتصاددان ارشد شرکت تحقیقاتی اکسس ماکرو، این پاسخ وارش را «عجیب» توصیف کرد.

ماهدی، مقام سابق صندوق بین‌المللی پول و فدرال رزرو سانفرانسیسکو، گفت: «پاسخ درست این است: من با رئیس‌جمهور صحبت نکرده‌ام. فکر نمی‌کنم رئیس‌جمهور پیش‌تر با وارش گفتگو کرده باشد، اما اگر چنین اتفاقی رخ داده باشد تکان‌دهنده است.»

خطر دیگر آن است که ترامپ، خواسته یا ناخواسته، وارش را به‌عنوان رهبری بی‌اثر تضعیف کند؛ درست در زمانی که به نظر می‌رسید وارش تازه در حال تثبیت جایگاه خود است.

وارش از این جلسه مستقل بیرون آمد. او نه‌تنها ریاست افزایش نرخ بهره‌ای را بر عهده داشت که کاخ سفید خواهان آن نبود، بلکه آن را به‌وضوح و با حمایت یکپارچه همکارانش، از جمله جروم پاول، رئیس سابق فدرال رزرو، توضیح داد.

اما اکنون اگر وارش و اکثریت همکارانش در کمیته تصمیم بگیرند نرخ بهره را افزایش ندهند، با پرسش‌هایی مواجه خواهد شد درباره اینکه آیا رئیس‌جمهور در این تصمیم دخالت کرده است. در گذشته، بیشتر رؤسای جمهور تلاش می‌کردند حتی از ظاهر دخالت در فدرال رزرو نیز پرهیز کنند، زیرا به‌طور گسترده پذیرفته شده بود که فدرال رزرو مستقل اعتماد ایجاد می‌کند.

ترامپ فعلاً از وارش تعریف می‌کند

هیچ‌یک از این موارد به آن معنا نیست که ترامپ به‌گونه‌ای به فدرال رزرو حمله کرده که سرمایه‌گذاران را نگران کند. در واقع، واکنش اولیه ترامپ به نخستین افزایش نرخ بهره تحت ریاست وارش نسبتاً ملایم بود؛ به‌ویژه در مقایسه با محکومیت بی‌امان و عمیقاً شخصی او علیه پاول، آخرین رئیس فدرال رزروی که خود انتخاب کرده بود.

ترامپ در حالی که همکاران وارش را «بسیار خصمانه» و «بسیار سیاسی» خواند، رئیس فدرال رزرو را مورد ستایش قرار داد و گفت: «کوین وارش مرد خوبی است.»

البته رابطه وارش و ترامپ به تکامل خود ادامه خواهد داد؛ احتمالاً بر اساس آنچه بعداً برای تورم، هزینه‌های استقراض و مسیر شاخص S&P 500 و نرخ‌های حیاتی خزانه‌داری رخ می‌دهد.

ماهدی گفت نگران است که اگر فدرال رزرو به رهبری وارش به افزایش نرخ بهره ادامه دهد همان‌گونه که بسیاری گمان می‌کنند مجبور خواهد شد  این رابطه از هم بپاشد. دشوار نیست تصور کنیم که سرزنش بیشتری متوجه فدرال رزرو و وارش شود و سپس وضعیت بسیار شبیه دوره پاول خواهد شد.

انتهای پیام/