به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، کامران باقری لنکرانی، وزیر اسبق بهداشت و از مشاوران پزشکی رهبر شهید، در یک برنامه تلویزیونی گفت: پس از ۴۸ سال، رهبر عزیزمان برای همیشه تهران را ترک میکنند و همه ما لحظات تلخی را سپری میکنیم. تلخی این لحظات با حضور پرشور مردم در این تشییع تاریخی تا حدودی، انشاءالله، جبران میشود.
وی با اشاره به ویژگیهای رهبر شهید افزود: آنچه که ما از ایشان در این ۴۸ سال دیدیم، تواضع کریمانه و در عین حال مجاهدت خستگیناپذیر بود؛ مجاهدتی که نه از سر احساس، بلکه از سر یک تکلیف بصیرتمند برمیخاست.
وزیر اسبق بهداشت با یادآوری حضور رهبر شهید در دانشگاهها در سال ۵۸ گفت: یادم هست سال ۵۸ که فضای دانشگاهها در اختیار گروههای ضدانقلاب بود، شاید تنها کسی که جرأت کرد و خالصانه، مخلصانه و مجاهدانه رفت در دانشگاه نشست و پای صحبت دانشجوها، ایشان بود.
در آن فضای سنگین، ایشان بیواهمه و بدون ترس وارد میدان شدند و این میدان را فتح کردند. از آن زمان تا زمان شهادتشان، هرچه اتفاق افتاد، میتوانیم بگوییم که مصداق عمل به تکلیف، مصداق مجاهدت مؤمنانه، مصداق هدایت و در واقع جایگاه ایشان به عنوان یک رهبر هادی، یک رهبر جریانساز، نه فقط برای ایران بلکه برای کل جهان اسلام بود.
باقری لنکرانی با اشاره به تعبیر «ایرانیترین رهبر ایران» اظهار کرد: تعبیر قشنگی که این روزها تکرار هم میشود، ایرانیترین رهبر ایران است. من یادم هست که مثلاً دوران کرونا بود.
دیدیم که ایشان با اینکه خیلیها توصیه میکردند و از ما هم گاهی مشورتهایی گرفته میشد یا نمیشد که بالاخره مثلاً واکسن بزنند و چه واکسنی بزنند، ایشان از طریق آقای دکتر مرندی پیامی دادند که من تا واکسن ایرانی درست نشود و برای همه مردم هم در دسترس قرار نگیرد، واکسن نمیزنم.
این پیام دو نکته زیبا داشت؛ یکی واکسن ایرانی و دیگری برای همه مردم. هر دوی اینها برای ما آموزنده بود و آنچه از ایشان یاد گرفتیم، اعتماد به ظرفیتهای داخلی، اعتماد به دانشمندان خودمان، اعتماد به مسیر رو به افتخار کشورمان بود.
وی درباره نخستین آشنایی خود با رهبر شهید گفت: زمانی که انقلاب شد، دانشآموز بودم و حدود ۱۳ سال داشتم، اما چیزی که من را همان سالهای قبل از انقلاب با شخصیت ایشان آشنا کرد، دو کتاب مهم از ایشان بود. یکی کتابی که ایشان از آقای رمضان یاسین درباره صلح امام حسن ترجمه کرده بودند.
یکی از موضوعات تاریخی که همیشه در ذهن همه مطرح است، این است که چرا آن صلح اتفاق افتاد و آن کتاب بسیار آموزنده بود.
وزیر اسبق بهداشت ادامه داد: کتاب دیگری نیز از سخنرانیهای ایشان در مسجد کرامت مشهد چاپ شده بود؛ با عنوان «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن». این کتاب بسیار جامع بود و نگاهی جامع از منظر دینی به زندگی ارائه میکرد؛ اینکه بالاخره ما چگونه میخواهیم زندگی کنیم و چه کاری باید انجام دهیم.
باقری لنکرانی افزود: بعدها توفیقی شد که برای نخستین بار، سال ۵۹ که ایشان برای مراسم سالگرد شهید مطهری به شیراز تشریف آورده بودند، در حالی که ۱۵ یا ۱۶ سال بیشتر نداشتم، در آن مراسم در صف اول بودیم و خدمت ایشان رسیدیم.
سخنان بسیار زیبا، هشداردهنده و سازندهای از ایشان شنیدم و این ارتباط قلبی ادامه پیدا کرد. در سالهای مختلف نیز توفیقاتی حاصل میشد و گاهی خدمت ایشان میرسیدم.
وی همچنین به یکی از آخرین دیدارهای خود با رهبر شهید در روزهای پایانی ریاستجمهوری ایشان اشاره کرد و گفت: در سفری که به شیراز داشتند، به دانشگاه ما آمدند و سخنرانی کردند. آن زمان من رزیدنت سال آخر ترمیمی بودم.
یکی از حاضران پرسید با توجه به اینکه چیزی به پایان دوره ریاستجمهوری شما نمانده، بعد از آن چه خواهید کرد؟ آن زمان شایعه بود که امام ایشان را رئیس قوه قضائیه خواهند کرد.
خاطرهای از تبعیت محض رهبر شهید از امام
باقری لنکرانی ادامه داد: ایشان فرمودند: «من دنبال کاری برای خودم نیستم. اگر قرار بود خودم انتخاب کنم، ترجیح میدهم به بحث طلبگی و کارهای فرهنگی بپردازم.»
اما بخش مهمتر سخن ایشان که برای ما بسیار آموزنده بود، این بود که فرمودند: «اگر امام خمینی به من بگویند پاشو برو عقیدتی سیاسی پاسگاه ژاندارمری در مرز ایران با پاکستان، یک لحظه هم درنگ نخواهم کرد.»
باقری لنکرانی در ادامه با اشاره به یکی دیگر از ویژگیهای رهبر شهید گفت: نکته مهم دیگر درباره ایشان، پرهیز از دوگانههای ساختگی بود. صحبت ایشان در سفر به خراسان شمالی درباره حجاب و بیحجاب را شنیدهاید.
در عرصه پزشکی که ما در آن فعالیت میکنیم نیز یک دوگانه با عنوان «طب سنتی و طب مدرن» شکل گرفته که بسیار هم به آن دامن زده میشود، اما رهبر شهید این دوگانه را شکستند.
یعنی ما در جلساتی که در خدمت ایشان بودیم، میدیدیم هر جا لازم بود از داروهای متداول و معمول پزشکی استفاده میکردند و خودشان و اعضای خانوادهشان نیز همین مسیر را دنبال میکردند. ایشان هیچگاه به این دوگانه دامن نمیزدند و تأکید داشتند اگر موضوعی پشتوانه علمی دارد، باید انجام شود و اگر ندارد، نباید انجام شود.
وی با بیان خاطرهای دیگر از رهبر شهید افزود: یک بار یکی از نزدیکان ایشان دچار مشکلی شده بود و از من خواسته شد نسخهای برای او بنویسم. در همان جلسه، فردی گفت دعا میکنیم خوب میشود. ایشان در پاسخ فرمودند: «توکل به خدا این است که نسخهای را که نوشته شده مصرف کنید و باور داشته باشید که خداوند شفا را از همین طریق قرار داده است.»
وزیر اسبق بهداشت ادامه داد: رهبر شهید همین موضوع را در یکی از سخنرانیهای خود نیز مطرح کردند و فرمودند وقتی میخواهید توکل کنید، چه در عرصه سیاسی، چه اجتماعی و چه نظامی، معنایش این نیست که دست روی دست بگذارید. باید تلاش کنید، اما بدانید که خداوند است که نصرت را میدهد، خداوند است که به دارو اثر میدهد و خداوند است که به تلاش ما برکت میبخشد.
باقری لنکرانی با اشاره به نگاه رهبر شهید به پیشرفت علمی کشور اظهار کرد: در واقع همین نگاه ایشان بود که موتور حرکت علمی کشور را به نظر من در ۳۷ سالی که رهبری نظام را بر عهده داشتند و همچنین در هشت سال پیش از آن که رئیسجمهور بودند، راهبری کرد.ویخاطرنشان کرد: رهبر شهید در حوزه دفاعی همواره بر تولید داخل تأکید داشتند.
در حوزه پزشکی و دارویی نیز تأکید ایشان این بود که باید تولید داخلی داشته باشیم، روی پای خودمان بایستیم و به کسی محتاج نباشیم. اینها درسهای مهمی است که در این مسیر از ایشان آموختیم.
جریانسازی رهبر شهید در سلامت
باقری لنکرانی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به میراث رهبر شهید در حوزه سلامت گفت: پس از شهادت ایشان، برای مجلهای که سالها پیش تأسیس کرده بودم، سرمقالهای نوشتم و در آن تأکید کردم که میراث رهبر شهید در عرصه سلامت فقط به این محدود نمیشود که ایشان رهبر ما بودند، بلکه جریانساز بودند.
تأکید ایشان بر عدالت در سلامت که هم در بیانیه گام دوم انقلاب و هم در سیاستهای کلی سلامت که سال ۹۳ ابلاغ کردند، آمده است، همچنین تأکید بر نوآوری، رشد علمی و خودکفایی علمی، از جمله موضوعاتی است که اگر ایشان راهبری نمیکردند، هیچگاه محقق نمیشد.
وی افزود: رهبر شهید بارها بر موضوع عدالت در سلامت و همچنین شبکه بهداشتی و درمانی کشور تأکید کردند.
واقعاً انسان غصه میخورد که اکنون حدود ۱۲ سال از ابلاغ سیاستهای کلی سلامت میگذرد و ایشان همان زمان تأکید کردند که این شبکه باید روزآمد شود.
بعدها نیز در جریان کرونا فرمودند که همین شبکه نشان داد اگر بهدرستی از آن استفاده شود، تا چه اندازه میتواند در ارائه خدمات همگانی و فراهم کردن دسترسی برای همه مردم مؤثر باشد.
با این حال، وقتی به عملکرد خودمان نگاه میکنیم، احساس میکنیم نتوانستیم آنگونه که باید و شاید منویات ایشان را دنبال کنیم.وزیر اسبق بهداشت ادامه داد: رهبر شهید بر بیمه همگانی نیز تأکید داشتند.
متأسفانه امروز بیمه همگانی ما آنگونه که باید کارآمد نیست، اما همین که این موضوع به سیاست کلی کشور تبدیل شد و مورد توجه قرار گرفت، از میراث ماندگار ایشان است.
باقری لنکرانی در ادامه با اشاره به خاطرهای از دوران مسئولیت خود اظهار کرد: حدود ۲۱ یا ۲۲ سال پیش، سازمان جهانی بهداشت کمیسیونی با عنوان «عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت» تشکیل داد که آقای دکتر مرندی از ایران عضو آن بود.
یکی از نخستین جلسات این کمیسیون در ایران برگزار شد و آن زمان که من وزیر بودم، توفیق حضور در آن جلسه را داشتم.
اعضای کمیسیون از چهرههای شناختهشده جهان بودند؛ برای مثال، رئیس کمیسیون، مایکل مارموت بود که در انگلستان چهرهای شناختهشده است و بیش از ۵۰۰ یا ۶۰۰ مقاله در حوزه عدالت در سلامت دارد.
رؤسای سازمانهای مختلف بینالمللی نیز عضو این کمیسیون بودند.وی خاطرنشان کرد: اعضای این کمیسیون در دیماه سال ۱۳۸۴ دیداری با رهبر شهید داشتند.
پس از آن دیدار، با برخی از آنان گفتوگو میکردیم و همه از نگاه بلند ایشان به موضوع سلامت و نظریهپردازیشان در این حوزه شگفتزده بودند. متأسفانه ما نتوانستیم کارگزاران شایستهای برای تحقق اندیشههای والای ایشان باشیم.