به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، پرویاس، کارگردان فیلمهایی مانند «شهر تاریک»، «کلاغ»، «من، ربات» و «پیشگویی»، در طول سی سال فعالیت حرفهای خود تنها هشت فیلم ساخته است. آخرین فیلم او «خدایان مصر» (۲۰۱۶) بود که در گیشه فروش بسیار ضعیفی داشت.
پرویاس برای دههها تلاش کرده بود فیلم «بهشت» را بسازد؛ یک طنز علمی-تخیلی در خط آثار تری گیلیام، کارگردان بریتانیایی، مثل «برزیل» (۱۹۸۵). اما یک مشکل اساسی وجود داشت: بودجه این فیلم بسیار زیاد بود و به ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار میرسید و دادن چنین پولی به فیلمسازی مثل پرویاس به سادگی ممکن نبود.
حالا استودیوی «اکس ماکینا» به همراه کی۵ اینترنشنال، با همکاری یکدیگر این پروژه پرویاس را احیا کردهاند و قرار است آن را به خریداران در بازار جشنواره فیلم کن معرفی کنند.
این فیلم میتواند نشانه بازگشت پرویاس به کارگردانی باشد.فیلم «بهشت» یک داستان علمی-تخیلی است که در آن از هوش مصنوعی برای ساخت جلوههای بصری استفاده شده. داستان درباره یک کارمند اداره (بوروکرات) درمانده و ناامید است که از زندگی واقعی و مشکلاتش خسته شده.
او راهی یک جهان ساختهشده با تکنولوژی پیشرفته میشود که قرار است «بهشت» باشد؛ جایی که همه چیز کامل و عالی به نظر میرسد. اما کمکم میفهمد این بهشت واقعی نیست، بلکه یک سراب بزرگ و فریبنده است و عواقب خطرناکی دارد.
این فیلم با استفاده از ابزارهای اختصاصی هوش مصنوعی اکس ماکینا ساخته میشود. این شرکت میگوید این ابزارها میتوانند به ساخت جهانهای بزرگمقیاس با بودجه کنترلشده کمک کنند، در حالی که همچنان اولویت با بازیگران انسانی است.
تصویربرداری در لس آنجلس انجام میشود و انتخاب بازیگران در حال انجام است.بر اساس آنچه از اکس ماکینا به نظر میرسد، هوش مصنوعی عمدتاً به عنوان ابزاری برای تحقق محیطهای بزرگمقیاس فیلم با بودجه کنترلشدهتر استفاده خواهد شد.
به گفته این استودیو، سیستم اختصاصی آنها برای تولید «جهانهای گسترده» طراحی شده است؛ چیزی که این فیلم به وضوح به آن نیاز دارد.
این تنها پرویاس نیست که از هوش مصنوعی برای پیشبرد پروژهاش استفاده میکند؛ پروژهایی که در غیر این صورت نمیتوانست بودجه لازم را دریافت کند.
راجر آوری، استیون سودربرگ، ماتیو کاسوویتس، رابرت رودریگز و پل شریدر از جمله فیلمسازانی هستند که به استفاده از این تکنولوژی برای کنترل بودجه آثار خود روی آوردهاند.
حتی مایکل مان نیز به دنبال استفاده از هوش مصنوعی برای کاهش هزینههای فیلم بسیار گرانقیمت آینده خود، «مخمصه ۲»، است.
پرویاس کارگردانی است که سینمایش همیشه تاریک، شاعرانه و پر از سوالات فلسفی درباره واقعیت، سرنوشت و انسانیت بوده.
از «کلاغ» (۱۹۹۴) که به یک فیلم کالت تبدیل شد، تا «شهر تاریک» (۱۹۸۸) با آن فضای نوآر و معمای هویت و «من، ربات» (۲۰۰۴) با بازی ویل اسمیت که بحث رابطه انسان و ماشین را پیش کشید.
فیلمهای او همیشه از نظر بصری تأثیرگذار و از نظر محتوایی عمیق هستند؛ اما متأسفانه هیچوقت موفقیت تجاری پایدار و چشمگیری نداشتهاند.
شکست بزرگ پرویاس، فیلم «خدایان مصر» (۲۰۱۶) بود. فیلمی پرهزینه (۱۴۰ میلیون دلار) که نقدها درباره آن کاملاً منفی بود و فروش جهانی آن به ١٥٠ میلیون دلار رسید و به شکستی بزرگ بدل شد.
آنقدر اوضاع بد بود که پرویاس برنده جایزه تمشک طلایی بدترین کارگردان سال شد و عملاً تا امروز نتوانسته فیلم دیگری بسازد.