به گزارش اقتصادنیوز، زنان بسیاری در دولت دوم دونالد ترامپ از جایگاه‌های کلیدی کنار گذاشته شده‌اند؛ این در حالی است که شماری از مقام‌های مرد با وجود حاشیه‌ها و عملکرد بحث‌برانگیز، همچنان در سمت خود باقی مانده‌اند. موج برکناری زنان ارشد، این پرسش را مطرح کرده است که آیا ترامپ در برخورد با زنان صاحب قدرت، معیارهای سخت‌گیرانه‌تری نسبت به مردان اعمال می‌کند؟ 

خبر مرتبط

2 ماه سرنوشت‌ساز؛ احتمال حمله به ایران بعد از انتخابات چقدر است؟ | کنگره در حمایت از اوکراین، وتوی ترامپ را بی اثر می‌کند؟

اقتصادنیوز: ترامپ مانند بسیاری از رؤسای‌جمهور در دوره پایانی نفوذ سیاسی خود، احتمالاً زمان بیشتری را صرف سیاست خارجی خواهد کرد؛ حوزه‌ای که محدودیت‌های کمتری بر قدرت اجرایی او اعمال می شود.

اشلی پارکر در آتلانتیک نوشت: سوزی وایلز باید از معدود افرادی می‌بود که موقعیتش در دولت ترامپ به خطر نمی‌افتاد. او از نخستین تلاش دونالد ترامپ برای رسیدن به کاخ سفید در کنار او بود و پس از حمله ششم ژانویه به ساختمان کنگره آمریکا، درست در زمانی که تقریباً همه تصور می‌کردند دوران فعالیت سیاسی ترامپ به پایان رسیده است، از معدود کسانی بود که در کنارش ماند. وایلز طی دو سال گذشته نیز در مقام رئیس دفتر کاخ سفید، نقشی ثبات‌بخش در دولتی ایفا کرد که بیش از هر زمان دیگری به چنین نقشی نیاز داشت. با این حال، ترامپ هفته گذشته و پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، او را کنار گذاشت. به نظر می‌رسد وایلز دست‌کم یک عامل علیه او بوده است: «زن بودن»

ترامپ از زمان بازگشت به کاخ سفید، برخلاف دوره نخست ریاست‌جمهوری خود، کمتر دست به موج‌های گسترده برکناری زده است؛ اما به‌نظر می‌رسد که در کنار گذاشتن مقام‌های ارشد زن که گاهی از عملکردشان ناراضی بوده، تردید چندانی نشان نداده است.

بنابراین، با انتصاب ناگهانی استیون میلر به ریاست دفتر کاخ سفید در جمعه گذشته، وایلز نیز به جمع زنانی پیوست که در دولت ترامپ قربانی برکناری شده‌اند؛ گروهی که می‌توان آن‌ها را «زنان قربانی خشم ترامپ » نامید..

زنان قربانی خشم ترامپ

با احتساب وایلز، ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود دست‌کم شش زن از مقام‌های ارشد دولت را برکنار کرده یا وادار به کناره‌گیری کرده است؛ از جمله پم باندی، دادستان کل، لوری چاوز‌ درمر، وزیر کار، تولسی گبرد، مدیر اطلاعات ملی، کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی و کیتی زکریا، سخنگوی کاخ سفید.

نکته قابل توجه این که زکریا تنها سه روز پیش از آنکه به‌طور ناگهانی برکنار شود، از پشت تریبون کاخ سفید خبر خروج کیمبرلی گیل‌فویل، سفیر آمریکا در یونان از دولت را اعلام کرد؛ خبری که ظاهراً تنها موضوعی بود که قرار بود در آن نشست خبری مطرح شود.

زنانی که به خواست خود از دولت فاصله گرفتند

شماری دیگر از زنان ارشد دولت نیز کاخ سفید را ترک کرده‌اند؛ از جمله کارولین لیویت، سخنگوی پیشین کاخ سفید، و هارمیت دیلون، که ریاست بخش حقوق مدنی وزارت دادگستری را بر عهده داشت.

البته این افراد، برخلاف گروه نخست، با تصمیم خود از دولت خارج شدند. با این حال، بیشتر زنانی که ناچار به ترک سمت‌هایشان شده‌اند، با مردان جایگزین شده‌اند.

هرگاه اتهام زن‌ستیزی علیه ترامپ مطرح می‌شود، اتفاقی که در هر دو دوره ریاست‌جمهوری او بارها رخ داده است، مدافعانش به‌سرعت ادعا می‌کنند که او با همه یکسان برخورد می‌کند و به همان اندازه که ممکن است به یک روزنامه‌نگار سفیدپوست مرد حمله کند، یک خبرنگار زن رنگین‌پوست را نیز هدف قرار می‌دهد.

تعداد مردان برکنار شده کمتر از زنان است

اما این بار یافتن نمونه‌های نقض این الگو دشوار است. یکی از معدود مردان ارشدی که در این دوره کنار گذاشته شد، مایک والتز، نخستین مشاور امنیت ملی بود که پس از ماجرای اشتباه در پیام‌رسان سیگنال و افشای ناخواسته برنامه‌های جنگی دولت، کمتر از چهار ماه پس از آغاز فعالیتش برکنار شد. البته او در نهایت با دریافت سمتی پردرآمد به‌عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد، پاداشی قابل‌توجه گرفت.

کارنامه برخی زنان جالب نیست اما..

البته شماری از زنانی که از دولت کنار گذاشته شدند، کارنامه چندان درخشانی نداشتند. زکریا، که در آزمون وکالت کالیفرنیا مردود شده بود اما بارها خود را وکیل معرفی می‌کرد، تنها پنج روز پس از آغاز کارش به‌عنوان سخنگوی کاخ سفید و در پی نخستین حضور فاجعه‌بار پشت تریبون برکنار شد. دوره فعالیت او حتی به نصف مدت کوتاه آنتونی اسکاراموچی، مدیر ارتباطات دولت ترامپ در دوره نخست، هم نرسید؛ کسی که تنها ۱۱ روز در این سمت دوام آورد و به همین دلیل اصطلاح «یک اسکاراموچی کامل» برای اشاره به دوره‌های بسیار کوتاه مدیریتی رواج پیدا کرد.

کریستی نوم نیز در دوران تصدی وزارت امنیت داخلی، با کشته شدن دو شهروند آمریکایی به دست مأموران اجرای قوانین مهاجرتی در مینیاپولیس روبه‌رو شد. او همچنین میلیون‌ها دلار از منابع مالیات‌دهندگان را صرف تبلیغات پرزرق‌وبرق کرد و در عین حال، بنا بر ادعاها، بخش قابل‌توجهی از اداره روزمره وزارتخانه را به کوری لوواندوفسکی، که گفته می‌شد با او رابطه عاطفی دارد، واگذار کرده بود. آن‌ها البته بارها وجود چنین رابطه‌ای را رد کرده‌اند.

پم باندی نیز ظاهراً جایگاه دادستان کل را بیشتر به‌عنوان ابزاری برای حل‌وفصل مشکلات شخصی ترامپ می‌دید. نکته طنزآمیز ماجرا این بود که نارضایتی نهایی ترامپ از او نه به دلیل زیاده‌روی در اجرای خواسته‌های رئیس‌جمهور، بلکه به این دلیل بود که به اندازه کافی در این مسیر پیش نرفته بود.

چاوز درمر نیز که اوایل سال جاری میلادی دولت را ترک کرد، با اتهاماتی از جمله مصرف مشروبات الکلی در محل کار و داشتن رابطه با یکی از اعضای تیم حفاظت خود روبه‌رو بود. علاوه بر این، دست‌کم دو کارمند زن مدعی شدند همسر او به آن‌ها تعرض جنسی کرده است. همسر چاوز درمر این اتهامات را از طریق وکیل خود رد کرده و تحقیقات پلیس درباره این گزارش‌ها نیز بعداً مختومه شده است.

همان‌طور که گفته شد، دفاع از کارنامه این افراد آسان نیست. با این حال، به‌نظر می‌رسد که برخورد با ناکامی‌های زنان همواره تندتر از مردان در تیم کاخ سفید بوده است.

سه مرد که با وجود خطاهای متعدد که در قدرت ماندند

فهرست کردن اشتباهات و حاشیه‌های شماری از مقام‌های ارشد مرد دولت ترامپ کار دشواری نیست. خطاهای این افراد در بسیاری از دولت‌های دیگر می‌توانست دست‌کم به بررسی جدی عملکرد آن‌ها و حتی برکناری‌شان منجر شود.

پیت هگست با بدترین کارنامه اجرایی در جنگ ایران

پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا پیش از رسیدن به ریاست پنتاگون، هیچ سازمانی بزرگ‌تر از حدود ۱۰۰ نفر را اداره نکرده بود. این درحالی است که او اکنون چهره اصلی و پرشورترین مدافع جنگ نامحبوب دولت ترامپ در ایران است؛ جنگی که به شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای منجر شد.

ویدیو‌های نامناسب رئیس اف‌بی‌آی

کش پاتل، رئیس اف‌بی‌آی نیز به دلیل اتهام استفاده نادرست از هواپیمای این نهاد، انتشار ویدئویی پربازدید از نوشیدن پشت سر هم آبجو با اعضای تیم ملی هاکی مردان آمریکا در بازی‌های المپیک میلان و استفاده از امکانات اف‌بی‌آی برای جابه‌جایی شریک عاطفی خود در سراسر کشور، با موجی از اخبار منفی روبه‌رو شده است.

اعصاب‌خردکن‌ترین رفیق ترامپ کیست؟

در همین حال، به نظر می‌رسد شمار کمی از اعضای دولت درباره هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی، نظر مثبتی داشته باشند. لوتنیک در مذاکرات تجاری عملکرد ناموفقی داشته و با اظهاراتش درباره جفری اپستین، پیام‌رسانی دولت را نیز تضعیف کرده است. با این همه، ترامپ همچنان از هر سه این مردان حمایت کرده است.

استاندارد های دوگانه در برخورد با زنان و مردان

نویسنده در ادامه نوشت: سارا متیوز، معاون پیشین سخنگوی کاخ سفید در دولت اول ترامپ در گفت‌وگو با من گفت: «ترامپ در دولت دوم خود در برخورد با زنانی که در موقعیت قدرت قرار دارند، بسیار کم‌تحمل‌تر شده است. من نمی‌گویم کریستی نوم و برخی از این زنان شایسته برکناری نبودند، اما به نظرم برخی از مردان با همان معیارها سنجیده نمی‌شوند. تفاوت در اینکه ترامپ حاضر است چه کسانی را برکنار کند، کاملاً آشکار است.»

متیوز که پس از حمله ششم ژانویه به کنگره از دولت استعفا داد و اکنون با نشریه بولوارک همکاری می‌کند، زن‌ستیزی را یکی از دلایل این رفتار می‌داند. با این حال، او معتقد است ترامپ اغلب با مردانی که زیر فشار و انتقاد قرار دارند، همزاد‌پنداری می‌کند.

برای نمونه، زمانی که گراهام پلاتنر، نامزد اولیه حزب دموکرات برای کرسی سنای ایالت مین، با اتهاماتی از جمله تعرض جنسی و تجاوز روبه‌رو شد، متیوز با لحنی اغراق‌آمیز گفت: «ترامپ تنها کسی در آمریکا بود که از گراهام پلاتنر دفاع می‌کرد.» پلاتنر بعداً از رقابت کناره‌گیری کرد.

استفانی گریشام، مدیر ارتباطات پیشین کاخ سفید که مدتی نیز رئیس دفتر ملانیا ترامپ بود، در یادداشتی در واشنگتن‌پست در سال ۲۰۲۱ روایت کرده بود که پس از اطلاع دادن درباره رفتار خشونت‌آمیز شریک عاطفی سابق خود که از کارکنان کاخ سفید بود، ترامپ تعجب زیادی از خود نشان داده بود

گریشام در ادامه گفته بود که نه رئیس‌جمهور و نه بانوی اول، که او نیز از این موضوع باخبر بود، هیچ‌گاه برای پیگیری ماجرا اقدامی نکردند.

گریشام در آن یادداشت نام فرد مورد اشاره را ذکر نکرده بود، اما منظورش مکس میلر، نماینده جمهوری‌خواه ایالت اوهایو بود؛ کسی که در آن زمان معاون مدیر ستاد انتخاباتی ترامپ بود و با وجود اطلاع رئیس‌جمهور و همسرش از ادعای گریشام، همچنان در سمت خود باقی ماند.

میلر بعدها از سوی همسر سابقش، به خشونت خانگی متهم شد و هفته گذشته نیز در انتخابات مجدد خود شکست خورد.

دفاع کاخ سفید: انتصاب‌ها بر اساس شایستگی است!

وقتی برای تهیه این گزارش با کاخ سفید تماس گرفتم، دفتر مطبوعاتی فهرستی از ۹ زنی را ارسال کرد که ترامپ به سمت‌های ارشد منصوب کرده بود.

در این فهرست نام وایلز، نخستین زنی که ریاست دفتر کاخ سفید را بر عهده گرفت، و لیویت، جوان‌ترین سخنگوی کاخ سفید و نخستین فردی که در دوران تصدی این سمت فرزندش را به دنیا آورد نیز دیده می‌شد.

یکی از مقامات دولت همچنین تأکید کرد که گبرد نه اخراج شده و نه مجبور به استعفا؛ بلکه به دلیل تشخیص نوع نادری از سرطان استخوان در همسرش، دولت را ترک کرده است.

تیلور راجرز، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیه‌ای از عملکرد دولت دفاع کرد و گفت این دولت بر اساس شایسته‌سالاری اداره می‌شود و اعضای آن بر خدمت‌رسانی به مردم آمریکا تمرکز دارند. او نوشت: «برخلاف دموکرات‌هایی که بیش از هر چیز درگیر سیاست هویت‌محور هستند، رئیس‌جمهور افراد را بر اساس شایستگی و صلاحیت‌هایشان قضاوت می‌کند، نه ویژگی‌هایی که تغییرناپذیرند.»

پاسخ تند یکی از مقامات به آتلانتیک

من همچنین برای سه زنی که همچنان در کابینه ترامپ حضور دارند، یعنی کلی لوفلر، رئیس اداره کسب‌وکارهای کوچک، لیندا مک‌ماهون وزیر آموزش؛ و بروک رولینز وزیر کشاورزی، ایمیل فرستادم تا نظرشان را درباره خروج چهره‌های زن سرشناس از دولت جویا شوم و بپرسم چه عواملی به آن‌ها کمک کرده است تا این مدت در سمت‌های خود باقی بمانند.

دفاتر مطبوعاتی هر سه نهاد پاسخ دادند و هرکدام به نحوی از تصمیات ترامپ حمایت کردند. در این میان، پاسخ الن کیست سخنگوی وزارت آموزش، کوتاه‌تر و تندتر بود: «آتلانتیک حتی نمی‌تواند تعریف کند زن چیست، اما برای استفاده از اتهام تبعیض جنسیتی در تیترهایش هیچ مشکلی ندارد.»

واقعیت این است که نهادهای دولتی ترامپ معمولاً در پاسخ‌گویی به پرسش‌های خبرنگاران چندان سریع عمل نمی‌کنند، اما در این موضوع هر سه دفتر مطبوعاتی با سرعتی غیرمعمول پاسخ دادند. به هر حال، وقتی یکی از تنها سه زنی هستید که هنوز در کابینه ترامپ باقی مانده‌اید، طبیعی است که بخواهید با روحیه‌ای جنگجو و با تکرار بی‌وقفه پیام رسمی دولت، وفاداری خود را نشان دهید.