به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصرایران، به نوشته المانیتور، طبق قوانین اسرائیل، رئیس‌جمهور مأموریت تشکیل دولت را به نماینده‌ای می‌سپارد که معتقد است بهترین شانس را برای این کار دارد. معمولاً این فرد رهبر بزرگ‌ترین حزب است، اما الزاماً همیشه چنین نیست.

بلوک آیزنکوت روی کاغذ می‌تواند با همسو شدن با احزاب عرب به اکثریت پارلمانی دست یابد و نخست وزیر شود اما چنین ائتلافی معادل خودکشی سیاسی خواهد بود.
 دیدگاه غالب در اسرائیل این است که اکثر رأی‌دهندگان یهودی با ورود احزاب عرب به ائتلاف حاکم مخالفت دارند. تنها سیاستمداری که مواق ورود اعراب به دولت است، نفتالی بنت نام دارد.

از سوی دیگر نتانیاهو شب سه‌شنبه سخنانی ایراد کرد که عملاً بیانیه پیروزی تلقی می‌شد. او در برابر هوادارانش در مرکز همایش‌های اورشلیم مدعی شد که بلوک راست‌گرای او «اکثریت قاطع» را در میان رأی‌دهندگان یهودی کسب کرده و خواستار تشکیل «دولت قدرتمند ملی و راست‌گرا» شد.

احتمالات پیش رو

از نظر فنی، آیزنکوت می‌تواند دولتی اقلیت با حمایت بیرونی دو حزب عرب، یا حتی با ورود رعم به دولت، تشکیل دهد. اما احتمال چنین ترتیبی بسیار کم است، نه تنها به این دلیل که او بارها تعهد داده است دولتی صهیونیستی تشکیل دهد، بلکه زیرا شرکای او در آنچه «بلوک تغییر» نامیده می‌شود (آویگدور لیبرمن، رهبر حزب «اسرائیل بیتنا»، و بنت، رئیس حزب «همراه») احتمالاً از چنین اقدامی حمایت نخواهند کرد.

نتانیاهو می‌تواند تلاش کند نمایندگان اپوزیسیون را به فرار به سمت اردوی خود ترغیب کند تا ۶۱ کرسی مورد نیاز برای اکثریت پارلمانی را تأمین نماید. با توجه به فضای سیاسی فعلی و محاسبات انتخاباتی، چنین انشقاق‌هایی بعید است، هرچند غیرممکن نیست.

نتانیاهو که زمانی روابط گرمی با منصور عباس، رهبر حزب رعم، داشت، می‌تواند با حزب او نیز تماس بگیرد. چنین حرکتی معیار جدیدی برای بدبینی سیاسی تعیین خواهد کرد.

دو احتمال دیگر محتمل‌تر به نظر می‌رسند: دولت وحدت ملی فراگیر که آیزنکوت و نتانیاهو را گرد هم آورد، یا دور دیگری از انتخابات.

به گفته منابع سیاسی، نتانیاهو ممکن است در واقع ترجیح دهد دوباره انتخابات برگزار شود، زیرا این امر به او اجازه می‌دهد به عنوان نخست‌وزیر سرپرست باقی بماند و از موضع قدرت کمپین کند. برای حفظ قدرت، نتانیاهو می‌تواند از دوره گذار برای از سرگیری جنگ علیه ایران استفاده کند؛ گزینه‌ای که مدت‌ها طرفدار آن بوده اما ترامپ تاکنون جلوی آن را گرفته است، یا آغاز عملیات بزرگ دیگری علیه حماس در غزه، همان‌طور که منابع سیاسی اظهار داشتند.

دولت وحدت ملی

مرحله بعدی سیاست‌های پس از انتخابات اسرائیل، یک بازی پوکر سیاسی بر سر سرنوشت کشور خواهد بود. آیزنکوت می‌تواند بلوف نتانیاهو را بخورد، ادعای پیروزی او را به چالش کشیده و مذاکرات با رهبران سایر احزاب را برای تشکیل اکثریت حاکم آغاز کند. چنین استراتژی‌ای می‌تواند نتانیاهو را تحت فشار قرار دهد تا دولت وحدت ملی را با شرایط آیزنکوت بپذیرد. با این حال، مشخص نیست که آیا آیزنکوت علاقه‌مند به چنین گزینه‌ای خواهد بود یا خیر.

توافق‌های چرخشی، که بر اساس آن دو رهبر به نوبت نخست‌وزیر می‌شوند، هم راه حل دیگری است.

 یک منبع ارشد سیاسی در ائتلاف نتانیاهو به شرط ناشناس بودن به المانیتورمی گوید: «گزینه خوبی وجود ندارد و سیستم در وضعیت وحشتناکی قرار دارد.» 

یک منبع امنیتی اسرائیلی حتی بدبین‌تر است: «این اتفاق در زمانی رخ می‌دهد که تنش‌های امنیتی به اوج خود رسیده است. نتانیاهو تنها به سختی از راه‌اندازی یک ماجراجویی نظامی در آستانه انتخابات بازداشته شد و اکنون مشخص نیست چه کسی قادر به متوقف کردن او خواهد بود، به ویژه در روزهای پس از انتخابات میان دوره‌ای آمریکا.»

 یک منبع مطلع در اپوزیسیون می گوید: «برخی اسرائیلی‌ها امیدوارند ترامپ با حمایت از دولت وحدت ملی، بن‌بست را بشکند. چنین ترتیبی با منافع واشنگتن سازگار است. حالا توپ در زمین ترامپ است ؛ دولت وحدت ملی بدون راست افراطی اسرائیل به ترامپ امکان می‌دهد به رقبای خود در حزب خودش و همچنین دموکرات‌ها بگوید که خشونت شهرک‌سازان را تأیید نمی‌کند و انتظار دارد طرح صلح خود برای غزه را پیش ببرد.»

اعتماد همچنان مانع اصلی است. این منبع می گوید: وقتی آخرین بار دولت وحدت ملی در سال ۲۰۲۰ تشکیل شد، «نتانیاهو به وعده خود وفا نکرد و توافق را نقض کرد.»