به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، زهرا نعمتی، سرمربی تیم ملی پاراتیروکمان در نشست خبری امروز (یکشنبه) اظهار داشت: خیلی خوشحالم امروز در کنار عزیزانی مثل حسین عابدینی، معاون ورزش قهرمانی باشگاه گل‌گهر هستم و امیدوارم بتوانیم تجربیاتی که در طول 20 سال برای کشورمان کسب کردیم، به کار بگیرم و این باعث افتخار من خواهد بود. از پول بیت‌المال برای زهرا نعمتی‌ها هزینه شده و امروز باید تجربه خود را در اختیار جوانان بگذاریم تا پرچم کشور را بالا ببریم. از محمد اسفندیارپور، مدیرعامل باشگاه گل‌گهر سیرجان تشکر می‌کنم که زحمت‌های زیادی کشید و قبول کرد به عنوان ریاست انجمن تیروکمان فعالیت کنند.

سرمربی تیم ملی پارا تیروکمان خاطرنشان کرد: کار در رشته تیراندازی با کمان کمی سخت بود و سال‌ها مدال‌هایی کسب می‌شد، اما دوستان احساس نکردند که باید آینده‌نگری کنیم. امروز که زهرا نعمتی‌ها تصمیم گرفته‌اند در جرگه مربیگری نقش‌آفرینی فعالیت کنند، این دست ما را بسته است. استعدادیابی زیادی کرده‌ایم و اردوی پایانی ما بیست‌وسومین اردوی ما خواهد بود. البته تیراندازی با کمان یکی از بدشانس‌ترین رشته‌هاست، چرا که پنج رقابت‌ بین‌المللی را از دست دادیم، از جمله مسابقات جمهوری چک، چین، دبی و تایلند. جنگ‌ از دلایل لغو شدن‌ها اردوها بود. تیم ما دو ماه در جزیره کیش با حمایت باشگاه گل‌گهر مستقر بود، اما جنگ باعث شد که به مسابقات تایلند اعزام نشویم. با این حال، بسیار به آینده امیدوار هستیم.

نعمتی ادامه داد: از فدراسیون‌های آسیایی درخواست پنج سهمیه برای ناگویا داشتیم. یک اشتباهی در یکی از بخش‌ها صورت گرفت که این باعث شد دو مدال قطعی‌مان از دست برود. محمدرضا زندی یکی از آنها بود که به این دلیل از مسابقات کنار رفت، اما امیدواریم برای مسابقات کسب سهمیه پاالمپیک از او استفاده کنیم. سال‌ها برای معلولیت شدید استعدادی پیدا نکرده بودیم اما در این مدت هزینه زیادی شد و جوانان خوبی در کنار خود داشتیم و اکنون کار خود را ادامه می‌دهند که امیدواریم بعد از بازی‌های آسیایی ناگویا به ما اضافه شوند.

وی تصریح کرد: در مسابقات هند، غلامرضا رحیمی رکورد خوبی را به ثبت رساند. در بخش ریکرو بانوان، مدال طلا کسب کردیم که جای خالی آن احساس می‌شد. امیرمحمد بارانی با 22 سال سن رکورد بسیار خوبی را ثبت کرد. هادی نوری هم به همین شکل بود و امیدواریم در ناگویا تیم را در اوج آمادگی نگه داریم و بچه‌ها بتوانند با تلاش خود دل مردم عزیز را شاد کنند.

سرمربی تیم ملی پاراتیروکمان با اشاره به مسابقات هند یادآور شد: در رقابت‌های جهانی هند، با حمایت باشگاه گل‌گهر و فدراسیون جانبازان و معلولین شرکت کردیم. اگر حمایت‌های باشگاه گل‌گهر نبود، امکان حضور در مسابقات را نداشتیم؛ مجموعه فاخری که در بخش گهر پارک سیرجان دایر شده است که باعث افتخار من است که در این مجموعه حضور دارم.

نعمتی افزود: ورزشکاری مانند عرب عامری دست خود را با نظر پزشکان جراحی کرد و اکنون مدت یک ماه است که تیراندازی را شروع کرده است و از ورزشکاران خیلی خوب ما محسوب می‌شود. غلامرضا رحیمی در این بازی‌ها حضور دارد. این بار رحیمی مسئولیت زیادی دارد و می‌دانم همه تلاش خود را می‌کند، اما باید قبول کنیم که کارش سخت است. رحیمی در حال حاضر رکوردهای خوبی ثبت کرده و امیدواریم که شرایط روحی ورزشکاران را بالا نگه داریم تا در طول مسابقات تمرکز داشته باشند.

وی درباره تعداد شانس طلای این رشته در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: صحبت از طلا همیشه سخت است و نمی‌شود رنگ مدال را از قبل پیش‌بینی کرد، چرا که شرایط این رشته همیشه یکنواخت نیست. رحیمی شرایط خوبی دارد و اگر بتوانیم شرایط را به همین شکل نگه داریم، قطعا اتفاقات خوبی رخ می‌دهد، اما همه تلاش خود را می‌کنیم.

سرمربی تیم ملی پاراتیروکمان در خصوص وضعیت سمیه رحیمی عنوان کرد: رحیمی در مسابقات هند برای اولین بار به فینال رقابت‌ها راه پیدا کرد. او بسیار انگیزه دارد و مدالی که کسب کرد، اعتماد به نفس او را بالا برده است. تیروکمان اصلا قابل پیش‌بینی نیست که بخواهیم از مدال صحبت کنیم. اتفاق افتاده که ورزشکار سطح اول به پایین‌تر از خود نتیجه را واگذار می‌کند. همیشه در رشته خودمان می‌گوییم اولین خطا، آخرین خطا است. خانم رحیمی کار سختی دارد. هادی نوری در بخش کامپوند، امیرمحمد بارانی در بخش دوبل، محدثه حبیبی، سمیه رحیمی و خانم بابارحیمی هم از دیگر ورزشکاران ما هستند.

نعمتی در مورد تجهیزات رشته پاراتیروکمان گفت: تجهیزات به دلیل بالا رفتن دلار کار را سخت می‌کند، اما با حمایت‌ها، تجهیزات بازیکنان را به ‌روز کرده‌ایم. البته برای بازی‌های المپیک به تجهیزات خود اضافه کنیم. ورزشکاران ما همین پنج نفر نیستند و در بیرون از اردو 10 ورزشکار دیگر تمرین می‌کنند. حتما باید تجهیزات آنها هم به‌روز شوند و در کنار آن، آکادمی را نیز تجهیز کنیم.

انتهای پیام/