به گزارش خبرگزاری تسنیم، منچستریونایتد در این فصل مشکل ایجاد حمله روی دروازه رقبا ندارد؛ مشکل اصلی، کیفیت موقعیت‌هایی است که از این حجم تلاش به دست می‌آید. تیم مایکل کریک برای تبدیل مالکیت و شوت‌های پرتعداد به موقعیت‌های خطرناک، بیش از هر چیز به ساختاری منسجم‌تر و راه‌های متنوع‌تر برای نفوذ به محوطه جریمه نیاز دارد.

منچستریونایتد در فصل جاری از نظر تعداد حملات به سمت دروازه حریف و زدن شوت، تیمی فعال نشان داده، اما آمارها لزوماً به معنای کیفیت بالای موقعیت‌ها نیست. من‌یونایتد با ثبت 113 شوت در صدر جدول شوتزنی لیگ برتر قرار دارد و با میانگین 570 پاس نیز در رتبه دوم لیگ از نظر تعداد پاس قرار گرفته است؛ با این حال، حجم بالای مالکیت، پاس و شوت هنوز به ایجاد موقعیت‌های باکیفیت منجر نشده است. منچستری‌ها در پنج بازی اخیر خود به‌طور میانگین بیش از هر تیم دیگری از توپ‌های بلند استفاده کرده و حدود 20 ارسال در هر بازی داشته است؛ ارسال‌های متعدد از کناره‌ها که فقط تعداد دوئل‌های هوایی را افزایش داده، اما نتوانسته برای این تیم موقعیت‌های خطرناک ایجاد کند.

یکی از مشکلات اصلی منچستریونایتد، وابستگی زیاد به برونو فرناندز در بازیسازی و ترتیب حملات است. او همچنان یکی از مهمترین بازیکنان تیم برای ایجاد موقعیت محسوب می‌شود، اما زمانی که تحت فشار قرار می‌گیرد، بخش قابل توجهی از حملات یونایتد کارایی خود را از دست می‌دهد. از طرف دیگر، اگر مهاجمان برای دریافت توپ به عقب بیایند، فرناندز مجبور می‌شود بالاتر بازی کند و در نتیجه کارایی خودش را  از دست می‌دهد. پیدا کردن راهی مناسب برای بازی او و چرخش بازیکنان، یکی از مسائل مهم پیش روی مایکل کریک است.

مشکل دیگر، نبود یک ساختار هجومی پایدار برای ایجاد موقعیت‌های متوالی است. زمانی که مهاجم مرکزی عقب می‌آید، وینگرها ممکن است عرض مناسب را از دست بدهند و در ادامه، هافبک‌ها نیز با کمبود گزینه برای دریافت و پیشروی مواجه می‌شوند. این مسئله باعث می‌شود حملات منچستریونایتد وارد یک چرخه تکراری شود؛ توپ به گردش درمی‌آید، اما مسیر مشخصی برای رسیدن به مناطق خطرناک وجود ندارد.

کریک برای حل این مشکل از ساختارهای مختلفی استفاده می‌کند؛ از آرایش‌هایی مانند 2-2-6 یا 2-3-5 که در آنها چرخش بازیکنان و ایجاد برتری عددی می‌تواند مسیرهای جدیدی برای حمله ایجاد کند. با این حال، مشکلات اصلی در مرحله پایانی همچنان پابرجاست. پاس های آخر دقت کافی  را ندارند، ارسال‌ها از کناره‌ها کیفیت لازم را ندارند و هماهنگی حرکات مهاجمان و وینگرها هنوز به سطح مطلوب نرسیده است.

به همین دلیل، من‌یونایتد بیش از آنکه به بازیکنی نیاز داشته باشد که صرفاً تعداد شوت‌های تیم را افزایش دهد، به ساختاری نیاز دارد که بازیکنان را چند بار در هر مسابقه در موقعیت مناسب گلزنی قرار دهد. این تیم باید بتواند مقابل دفاع‌های فشرده  راه نفوذ ایجاد کند، در کناره‌ها برتری عددی به وجود آورد و با جابجایی مناسب، مهاجم را در موقعیت مطلوب قرار دهد.

مرحله بعدی نیز رساندن توپ به محوطه جریمه در شرایطی است که مهاجم و بازیکنان نزدیک به او فرصت لمس‌ توپ‌های بیشتری در مناطق خطرناک داشته باشند. در شرایط فعلی، شیاطین سرخ حملات و شوت‌های زیادی دارد، اما بخش قابل توجهی از این تلاش‌ها بدون ایجاد خطر برای رقبا در مناطق حساس به پایان می‌رسد.

بنابراین مسئله اصلی منچستریونایتد تعداد حملات یا تعداد شوت نیست؛ بلکه کیفیت حملات است. این تیم باید بتواند حجم بالای مالکیت، پاس و شوت خود را به موقعیت‌های متوالی، باکیفیت و خطرناک در داخل محوطه جریمه تبدیل کند.

شیاطین سرخ در حال حاضر با کسب 5 امتیاز در پنج هفته آغازین در رتبه دوازدهم جدول لیگ برتر انگلیس قرار دارند و دیدار بعدی آنها دیداری خانگی در هفته ششم مقابل تاتنهام خواهد بود که  شنبه 18 مهر برگزار خواهد شد.

انتهای پیام/