به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایرنا، معاریو در این باره نوشت: ایستگاه‌های آسیب‌دیده در عسقلان، اشدود، پالماخیم، سورک الف و سورک ب قرار دارند و توقف جزئی فعالیت این ایستگاه‌ها در پایان ماه آگوست (اوایل شهریور) گذشته، تولید این تأسیسات را به حدود ۶۰ درصد کاهش داد.

این روزنامه افزود: این بحران، آنچه را «توهم مصونیت آبی داخلی» نامید، از بین برد و به نقل از «ایدو بار زئیو» از دانشگاه «بن‌گوریون» نوشت که این رویداد کلان، غیرمنتظره بوده و نقصی راهبردی و خطرناک را در سامانه‌ای که حدود ۸۰ درصد آب آشامیدنی سرزمین‌های اشغالی را تأمین می‌کند، نشان داد.

معاریو دلایل بروز این خرابی‌ها را عوامل اقلیمی، از جمله افزایش دمای دریای مدیترانه و رشد جلبک‌ها عنوان کرد و افزود که به نوشته این روزنامه، «تخلیه فاضلاب از نوار غزه» نیز منجر به مسدود شدن لوله‌های پمپاژ شده است.

این گزارش اشاره دارد که رژیم اشغالگر ناچار شده است به‌طور موقت عرضه آب به بخش کشاورزی را کاهش داده و بر اتکا به منابع طبیعی آب از جمله دریاچه طبریه و سفره‌های آب زیرزمینی ساحلی، علاوه بر حفر چاه‌های آب زیرزمینی جدید، بیفزاید.

این روزنامه همچنین به نقل از «جدعون برومبرگ»، مدیر سازمان «اکوپیس خاورمیانه»، نوشت که این بحران، یک «زنگ خطر» در مورد ضرورت رسیدگی به زیرساخت‌های فاضلاب در نوار غزه است و نسبت به پیامدهای بهداشتی آن در منطقه هشدار داد.

معاریو در پایان افزود که اتکای شدید به شمار محدودی از ایستگاه‌های آب‌شیرین‌کن در سواحل مدیترانه، سیستم آبی رژیم اشغالگر را در برابر مخاطرات اقلیمی و فنی آسیب‌پذیر کرده است؛ به گفته سازمان آب این رژیم، این ایستگاه‌ها ۵۰ تا ۸۰ درصد از کل آب آشامیدنی و مصرف شهری مورد نیاز سرزمین‌های اشغالی را تأمین می‌کنند.

این ۶ ایستگاه بزرگ آب‌شیرین‌کن، توسط شرکت‌های خصوصی و تحت نظارت سازمان آب دولتی رژیم اشغالگر اداره می‌شوند.