به‌گزارش خبرگزاری تسنیم؛ تصمیم هلند برای انتقال بخشی از ذخایر طلای خود از نیویورک به لندن، بار دیگر بحث درباره محل نگهداری ذخایر طلای بانک‌های مرکزی اروپا و میزان دسترسی آنها به این دارایی‌ها در شرایط بحرانی را مطرح کرده است.

بانک مرکزی هلند بین ماه‌های مارس تا اوت 2026 حدود 86 تن طلا را از مجموع ذخایر خود در آمریکا و کانادا به لندن منتقل کرد. این بانک اعلام کرده است که هدف از این اقدام، افزایش قابلیت معامله طلا، تقویت آمادگی در برابر بحران و توزیع متوازن‌تر ذخایر میان آمریکای شمالی، بریتانیا و هلند بوده است.

بانک مرکزی هلند تأکید کرده است که طلای نگهداری‌شده در لندن، به دلیل قرار داشتن در یکی از مراکز اصلی تجارت طلای فیزیکی جهان و رعایت استانداردهای بین‌المللی، در شرایط بحرانی سریع‌تر قابل استفاده است. پس از این جابه‌جایی، سهم طلای هلند در نیویورک از 31.3 درصد به 18.5 درصد و سهم آن در لندن از 18.1 درصد به 32.1 درصد رسیده است.

این اقدام در شرایطی انجام شده که بانک‌های مرکزی جهان طی سال‌های اخیر توجه بیشتری به طلا به‌عنوان بخشی از ذخایر راهبردی خود نشان داده‌اند.

بر اساس گزارش سال 2026 شورای جهانی طلا، بانک‌های مرکزی طی چهار سال گذشته به‌طور میانگین سالانه حدود هزار تن طلا به ذخایر خود افزوده‌اند؛ در حالی که میانگین خرید سالانه آنها در دهه قبل حدود 500 تن بود. این شورا افزایش تقاضا را در شرایط افزایش نااطمینانی‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی ارزیابی کرده است.

چرا محل نگهداری طلا اهمیت دارد؟

بانک‌های مرکزی، دولت‌ها و صندوق‌های ثروت ملی، ذخایر طلای خود را معمولاً در چند نقطه نگهداری می‌کنند. این پراکندگی به کاهش ریسک تمرکز دارایی‌ها در یک کشور یا حوزه قضایی کمک می‌کند، اما محل نگهداری طلا از نظر امکان استفاده، معامله یا جابه‌جایی آن در شرایط بحرانی نیز اهمیت دارد.

سباستین تیلت، تحلیلگر مؤسسه «آکسفورد اکونومیکس»، به دویچه‌وله گفته است مصادره کامل دارایی‌های بانک‌های مرکزی اروپایی خطری بسیار بعید است، اما دارایی‌های نگهداری‌شده در یک حوزه قضایی خارجی ممکن است در شرایطی مانند تحریم‌های شدید، مسائل حقوقی یا بحران‌های ژئوپلیتیکی، برای مدتی در دسترس نباشند.

میزان ذخایر طلای برخی بانک‌های مرکزی 

از این منظر، انتقال بخشی از ذخایر به اروپا لزوماً به معنای بی‌اعتمادی کامل به محل نگهداری قبلی نیست، بلکه می‌تواند بخشی از راهبرد متنوع‌سازی و افزایش انعطاف‌پذیری ذخایر باشد.

بانک مرکزی هلند نیز صراحتاً اعلام کرده است که هدف از انتقال اخیر، ایجاد توزیع متوازن‌تر و افزایش آمادگی برای شرایط بحرانی بوده است. این بانک پس از جابه‌جایی، همچنان بخشی از ذخایر خود را در آمریکا و کانادا نگه داشته است.

چرا لندن جایگزین نیویورک شد؟

انتقال طلای هلند به لندن نشان می‌دهد که نزدیکی جغرافیایی به کشور مبدأ تنها عامل تعیین‌کننده نیست.

لندن یکی از مهم‌ترین مراکز تجارت طلای فیزیکی جهان است و بانک مرکزی هلند اعلام کرده که طلای نگهداری‌شده در بانک انگلستان از نظر قابلیت معامله، استانداردهای مورد نیاز بازار بین‌المللی را داراست. به همین دلیل، بخشی از ذخایر هلند به جای بازگردانده شدن به این کشور، به لندن منتقل شد.

در واقع، هدف اصلی این است که طلا در شرایط عادی به‌عنوان یک ذخیره راهبردی نگهداری شود، اما در صورت وقوع بحران، امکان استفاده یا تبدیل سریع آن به سایر دارایی‌ها وجود داشته باشد.

بانک مرکزی هلند اعلام کرده است که مجموع ذخایر طلای این کشور پس از جابه‌جایی تغییری نکرده و تنها محل نگهداری بخشی از آن تغییر کرده است.

آلمان همچنان بخش بزرگی از طلا را در آمریکا نگه می‌دارد

در همین حال، آلمان همچنان بخش قابل‌توجهی از ذخایر طلای خود را در نیویورک نگهداری می‌کند.

بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی آلمان، این کشور در پایان سال 2025 حدود 3350 تن طلا در اختیار داشت که از این میزان، 1236 تن در نیویورک، 404 تن در لندن و 1710 تن در فرانکفورت نگهداری می‌شد.

بوندس‌بانک پیش‌تر نیز اعلام کرده بود که فدرال رزرو نیویورک را شریکی قابل‌اعتماد برای نگهداری ذخایر طلای آلمان می‌داند.

بنابراین، روند انتقال بخشی از ذخایر طلای اروپا را نمی‌توان به‌طور کلی به معنای خروج بانک‌های مرکزی اروپایی از آمریکا دانست. در عمل، کشورهای مختلف همچنان ترکیبی از مراکز نگهداری در داخل کشور، لندن و نیویورک را حفظ کرده‌اند.

محل نگهداری طلای بانک مرکزی آلمان 

افزایش توجه بانک‌های مرکزی به طلا

افزایش اهمیت محل نگهداری طلا هم‌زمان با رشد نقش این فلز در مدیریت ذخایر بانک‌های مرکزی رخ داده است.

شورای جهانی طلا در گزارش سال 2026 خود اعلام کرده است که بانک‌های مرکزی علاوه بر افزایش ذخایر طلا، توجه بیشتری به محل نگهداری این دارایی نشان می‌دهند و متنوع‌سازی محل خزانه‌داری به یکی از ملاحظات مدیریت ذخایر تبدیل شده است.

بر اساس همین گزارش، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی و اقتصادی باعث شده مدیریت ریسک و متنوع‌سازی در تصمیم‌های مربوط به ذخایر اهمیت بیشتری پیدا کند.

در نتیجه، انتقال 86 تن طلای هلند به لندن را می‌توان در چارچوب گسترده‌تری از تغییر رویکرد بانک‌های مرکزی نسبت به مدیریت ذخایر مشاهده کرد؛ رویکردی که در آن نه‌تنها میزان طلا، بلکه محل نگهداری، قابلیت دسترسی و امکان استفاده از آن در شرایط بحرانی نیز اهمیت پیدا کرده است.