به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس دهم، درباره سفر مسعود پزشکیان، به نیویورک بیان کرد: من با این نظر که آقای پزشکیان به نیویورک نباید برود مخالف هستم. به هر حال، به دلایلی سرنوشت جنگ آمریکا با ایران کاملاً از دست سیاستمداران خارج شده است. حتی کشورهایی که میانجی بودند نیز به‌گونه‌ای گرفتار جنگ شدند و دیگر میانجیگری وجود ندارد.

وی افزود: دوم اینکه منطقه به‌شدت ناامن است و به هر حال مقامات سیاسی دیگر کمتر در این منطقه حاضر می‌شوند. از طرف دیگر، خود ایران به علت سیاست‌های اشتباهی که در گذشته شکل گرفته، الان پردشمن‌ترین کشور دنیاست.

فلاحت‌پیشه ادامه داد: در چنین شرایطی، نشست پاییزی سازمان ملل متحد، مهم‌ترین اجتماع دیپلماتیک دنیاست و که سیاستمداران کشورهای مختلف در آن حاضر می‌شوند؛ به‌ویژه اینکه کل تحولات سازمان ملل تحت تأثیر مسئله ایران است و ترامپ سعی دارد طی جلساتی یک ائتلافی را علیه ایران شکل بدهد. در چنین شرایطی، سفر رئیس‌جمهور به نیویورک خوب است اما به شرط آن که یک رئیس‌جمهور سفر کند. یعنی آقای پزشکیان یک رئیس‌جمهور باشد که حساسیت بیشتری نسبت به سرنوشت کشورش داشته باشد.

وی با اشاره به عملکرد دولت چهاردهم اظهار کرد: پزشکیان در بسیاری از موارد در حاشیه تحولات سیاسی قرار گرفته است. ایشان از ابتدا که در شرایط تنش‌زا روی کار آمده بود، می‌توانست چه با انتخاب مسئولان سیاست خارجی خودش و چه با راهبرد سیاست خارجی، در دامی گرفتار نشود که افراطیون داخلی و خارجی برای او پهن کرده بودند، ولی متأسفانه ایشان گرفتار این دام شده و کشور را هم گرفتار جنگ کرد. 

این نماینده ادوار مجلس تأکید کرد: به همین دلیل من در توئیتی هم که نوشتم تأکید کردم که به جای اینکه مشاوران پزشکیان صرفاً برای ایشان سخنرانی بنویسند، یک چارچوب دیپلماتیک برای ایشان تعریف کنند. اگر ایشان به سازمان ملل برود و یک چارچوب دیپلماتیک تعریف کند، باید بتواند در آنجا با دیگر کسانی که حاضر هستند مذاکره کند. در جایی که علیه ایران هم تشکیل جلسه شده، ایران باید حضور داشته باشد.

اگر قرار بر این باشد که کشور از جنگ و فتنه دور شود، پزشکیان باید با هر کسی حتی با ترامپ مذاکره کند

فلاحت‌پیشه گفت: به هر حال، وقتی امضای آقای پزشکیان و ترامپ پای یک تفاهم آمد، معنایش این است که منعی برای مذاکره بین پزشکیان و ترامپ هم وجود ندارد. اگر قرار بر این باشد که کشور از جنگ و فتنه دور شود، پزشکیان باید با هر کسی حتی با ترامپ مذاکره کند.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا رئیس‌جمهور اختیار کافی برای مذاکرات دارد و آیا ممکن است که در این سفر آقای عراقچی با آقایان روبیو و ونس مذاکره کند، گفت: اگر رئیس‌جمهور اختیار تصمیم‌گیری درباره جنگ را ندارد، بهتر است که سفر نکند و نظر من با کسانی که می‌گویند به خاطر محدودیت‌های آمریکایی‌ها سفر نرود، متفاوت است. او یا باید با تفویض اختیار کامل به سازمان ملل برود و اگر امکان توافق شکل گرفت، بتواند توافق کند، باید برود. اما اگر تفویض اختیار نشده است، کسی در دنیا منتظر سخنرانی یک رئیس‌جمهوری نیست که اختیاری ندارد. بنابراین، اگر یا باید با اختیار کامل به نیویورک بروند و اگر این اختیار را ندارد، حضور ایشان کاملاً نمادین خواهد شد.

فلاحت‌پیشه درباره طرح سه فوریتی خروج ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و پیامدهای آن در شرایط فعلی کشور گفت: معتقدم که برخی از طرح‌های نمایندگان همواره یک قدم از واقعیت عقب هستند. ایران کشوری بود که می‌توانست به بمب هسته‌ای برسد، ولی این جزو سیاست‌های کشور نبود.

معنای خروج از NPT این است که ایران می‌تواند برنامه هسته‌ای نظامی را دنبال کند

وی افزود: الان که بسیاری از برنامه‌های هسته‌ای کشور قربانی یک دروغ بزرگ در موضوع هسته‌ای ایران شد، طبیعتاً چنین طرح‌هایی نه‌تنها کمکی به ایران نمی‌کند، بلکه آمریکا را در شکل دادن به یک ائتلاف علیه ایران یاری خواهد کرد.

رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس دهم تصریح کرد: معنای خروج از NPT این است که ایران می‌تواند برنامه هسته‌ای نظامی را دنبال کند، ولی وقتی چنین برنامه‌ای وجود ندارد، تنها خاصیت چنین طرح سه فوریتی این است که کسانی مثل ترامپ که به دنبال اجماع جهانی علیه ایران هستند، با منع کمتری مواجه شوند.

فلاحت‌پیشه در نظر شورای عالی امنیت و دولت گفت: موضوع هسته‌ای جزو معقوله‌های کلان سیاست خارجی است. طبق قانون، مقوله‌های کلان سیاست خارجی باید در شورای عالی امنیت ملی تعیین تکلیف شود. به‌طور طبیعی، معنای این جمله این است که این هماهنگی باید صورت بگیرد. اگر صورت گرفته باشد، معنایش این است که شورای عالی امنیت ملی چنین تغییری را خواسته است. طبیعتاً چنین طرح‌هایی اگر با هماهنگی شورای عالی امنیت ملی شکل نگیرند؛ ره به جایی نخواهند برد.