به گزارش خبرگزاری تسنیم، علیرضا هدایت‌پور، معاون همکاری‌های فرهنگی مرکز دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه و عضو کمیسیون بین‌الملل کمیته ملی المپیک در یادداشتی نوشت:

«بیستمین دوره بازی‌های آسیایی از 19 سپتامبر تا 4 اکتبر 2026 در آیچی–ناگویا ژاپن با حضور 45 کشور و بیش از 17 هزار ورزشکار، کادر فنی و مدیریتی در حال برگزاری‌ است. کاروان ورزشی ایران با 308 ورزشکار شامل 214 مرد و 94 زن، در این رقابت‌ها حضور دارد.

پشت این اعداد، یک واقعیت مهم قرار دارد: ایران در قلب ورزش آسیا حضوری فعال و پررنگ دارد. به یاد داشته باشیم حضور ایران در ناگویا، در شرایط عادی رقم نخورده است. نهم اسفند 1404، تجاوز نظامی و تروریستی آمریکا و اسرائیل به کشورمان آغاز و جهان با یکی از جدی‌ترین بحران‌های امنیتی و انرژی سال‌های اخیر مواجه شد. استمرار درگیری‌ها، اعمال تحریم‌های متنوع اقتصادی و محاصره دریایی ایران، شرایط متفاوتی را رقم زده است.

در چنین وضعیتی، اعزام بیش از 300 ورزشکار به یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی آسیا از منظر مدیریت و برنامه‌ریزی، لجستیک و روابط بین‌الملل، اقدامی قابل توجه است.

این حضور، در عین حال نشان می‌دهد مجاری ارتباطی ورزش ایران با نهادهای ورزشی آسیا و جهان فعال است. این رویداد را می‌توان در چارچوب دیپلماسی ورزشی تحلیل کرد؛ عرصه‌ای که در آن، حتی در شرایط پیچیده سیاسی، نهادهای ورزشی می‌توانند مسیرهای ارتباطی میان کشورها را باز نگه دارند.

اهمیت ناگویا تنها به حضور ورزشکاران و رقابت برای کسب مدال، محدود نمی‌شود. در حاشیه این بازی‌ها، مدیران عالی‌رتبه ورزش آسیا و جهان گرد هم آمده‌اند. کریستی کاونتری، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک؛ شیخ جوعان بن حمد آل ثانی، رئیس شورای المپیک آسیا؛ حسین المسلم، مدیرکل شورای المپیک آسیا و شماری از وزرای ورزش، رؤسای کمیته‌های ملی المپیک و رؤسای فدراسیون‌های جهانی از جمله این مقامات هستند. بدون شک چنین سطحی از حضور مدیران، بازی‌های آسیایی ناگویا را به عرصه‌ای مهم برای گفت‌وگو، لابی، رایزنی و توسعه دیپلماسی و همکاری‌های ورزشی تبدیل کرده است.

برای مسئولان ورزش ایران این فضا می‌تواند فرصتی جهت گفت‌وگو و تبیین ابعاد تجاوز نظامی به کشورمان، شهادت ورزشکاران و کودکان، تخریب اماکن ورزشی و غیر نظامی، وضعیت ورزشکاران، همکاری‌های فدراسیونی، میزبانی مسابقات، مشارکت بیشتر در ساختارهای بین‌المللی و توسعه روابط ورزشی باشد.

ورزش یک مزیت مهم دارد: زبان مشترک ایجاد می‌کند. کشورهایی که ممکن است در مسائل سیاسی اختلاف داشته باشند، در میدان ورزش در چارچوبی مشترک قرار می‌گیرند. قوانین مسابقات برای همه یکسان است، فدراسیون‌های بین‌المللی نقش داوری و تنظیم‌کننده دارند و ارتباطات حرفه‌ای می‌تواند تا حدی مستقل از اختلافات سیاسی ادامه پیدا کند. همین ویژگی، ورزش را به یکی از ابزارهای مهم ارتباطی در روابط بین‌الملل تبدیل کرده است.

از دیگر ویژگی‌های مهم بازی‌های آسیایی، گردهم آمدن کشورهایی با نظام‌های سیاسی، منافع اقتصادی و دیدگاه‌های متفاوت در یک ساختار مشترک است. چین، هند، ژاپن، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کره جنوبی، قزاقستان، ازبکستان و ده‌ها کشور دیگر در این رویداد حضور دارند و ایران نیز در همین ساختار ورزشی مشترک قرار گرفته است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که ورزش می‌تواند زمینه‌ای برای حفظ و توسعه روابط با کشورهایی باشد که در معادلات سیاسی و اقتصادی آسیا نیز نقش مهمی دارند.

از این منظر، ناگویا می‌تواند آزمونی مهم برای ورزش ایران باشد؛ آزمونی که یک سوی آن در میدان مسابقه و جدول مدال‌ها رقم می‌خورد و سوی دیگر آن در اتاق‌های ملاقات، مذاکرات ورزشی و شبکه روابط بین‌المللی شکل می‌گیرد.

حضور ایران در ناگویا زمانی می‌تواند به یک دستاورد پایدار تبدیل شود که از سطح حضور ورزشی فراتر برود و با مجموعه‌ای از اقدامات دیپلماتیک و نهادی همراه شود. در چنین شرایطی، دیپلماسی ورزشی از یک حضور نمادین فراتر می‌رود و به شبکه‌ای از روابط پایدار و قابل استفاده در آینده تبدیل می‌شود.

از این رو، حضور ایران در ناگویا را می‌توان بخشی از تلاش برای حفظ و توسعه ارتباطات بین‌المللی کشور در حوزه ورزش دانست؛ عرصه‌ای که حتی در شرایط دشوار سیاسی می‌تواند کانال‌هایی را برای مذاکره، کاهش سوءتفاهم‌ها و تعامل، استمرار و توسعه دیپلماسی ورزشی ایران فراهم کند؛ فرصتی برای گفت‌وگو با مسئولان ارشد کمیته بین‌المللی المپیک، شورای المپیک آسیا، کمیته‌های ملی المپیک کشورهای مختلف و رؤسای فدراسیون‌های آسیایی و جهانی.»

انتهای پیام/