بسم الله الرّحمن الرّحیم

إذا ماتَ المؤمنُ الفَقیهُ ثُلِمَ فی الإسلامِ ثُلمَةٌ لا یَسُدُها شیءٌ

درگذشت مرجع عالیقدر و فقیه پارسا و زمان‌آگاه جهان تشیع، حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی، به راستی برای جامعه ما در شرایط کنونی، کاستی جبران‌ناپذیری است. این دانشمند ربّانی که عمر پربار و برکت خویش را در خدمت به مردم و نشر تعالیم الهی پیامبر و خاندان پاکش گذراند، علاوه بر آن که در علوم فقه و اصول و رجال در قرن اخیر سرآمد بود و با روش علمی ویژه و دقت نظر خاص خود، هزاران عالم و معلم را در مجالس درس خود پرورش داد، برای همه آن‌ها که او را می‌شناختند الگوی برجسته اخلاق و تواضع و آموزگار بزرگ اعتدال و خیراندیشی بود. دیدار ایشان که همواره به حکمت و انصاف و مدارا توصیه می‌کردند، همیشه برای ما درس‌آموز و آرامش‌بخش بود.

اینجانب با تأسفی عمیق، این ضایعه بزرگ را به پیشگاه حضرت ولیعصر (عجل الله تعالی فرجه الشّریف) و مردم شریف ایران و جهان اسلام، و رهبری معظم و مراجع عالیقدر و علماء و فضلاء حوزه‌های علمیه و به ویژه فرزندان فاضل و بیت شریف آن بزرگوار تسلیت عرض می‌کنم و برای آن روح وارسته و آزاده، آرامش و کرامت در جوار اولیاء خدا و برای بازماندگان عزادار، صبر و اجر مسألت می‌نمایم.

امیدوارم خدای رحمان به آبروی این ارواح مطهر که در این روزهای سخت از میان ما رفته‌اند، عنایت خاص خود را نصیب این ملت نجیب فرماید و عزت و کرامت را برای مسلمانان مقدر فرماید.

حسن روحانی

۳۰ شهریور ۱۴۰۵