گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- ظهر روز نهم اسفند ماه 1404 و ساعاتی پس از آغاز حمله جنایتکارانه تروریست‌های آمریکایی و صهیونیستی به کشور عزیزمان، صحنه آسمان غرب آسیا  به شکلی متفاوت درآمد. آسمان منطقه به جاده ای تبدیل شد که جولانگاه موشک‌ها و پهپادهای قدرتمند ایرانیان مقتدر و سربلند بود، تا در دفاع از ایران عزیز و انتقام خون  شهیدان سربلند و به ویژه رهبر عزیز شهید، به قلب دشمن بنشینند.

موشک‌ها مانند امواجی نورانی در این گستره، آسمان را به تسخیر خود درآورده بودند. صدای برخورد پرطنین آنان در یکصد موج بی‌وقفه، پایگاه‌های دشمنان را در غرب آسیا به لرزه درآورده بود.

روی زمین در استقبال و بدرقه این موشک‌ها تصاویری شگفت انگیز از مردم کشورهای مختلف، در قاب تاریخ نشست؛ گوش‌هایی که در انتظار  طنین و صفیر موشک‌ها هشیار بود، انگشت‌هایی که نقاطی در آسمان را به دیگران نشان می‌دادند، چشم‌هایی که به نورهایی درخشان در پهنه سیاه شب دوخته می‌شد، صداهایی که از شوق و هیجان به شور و حماسه بلند بود و محصول همه این‌ها ،جوانه امیدی بود که به فردای بدون استعمار و اشغالگری و سلطه در دل‌های مردم مسلمان منطقه سر می زد.

این جاده نورانی در آسمان اگرچه از شهرهای موشکی و پهپادی و در کنار لانچرها و سکوهای پرتاب آغاز می‌شد و به قلب دشمن می‌نشست، اما مبدا واقعی دیگری داشت. نقطه مبدأ این شلیک‌ها از مغز دانشمندان جوان و مهندسان نخبه، همت کارگران و متخصصان پرتلاش و مدیران گمنام صنایع پرافتخار دفاعی کشورمان است.

روز دوم جنگ تحمیلی سوم، خبر شهادت وزیر شهید دفاع امیر نصیرزاده منتشر شد. دشمن قلب صنایع دفاعی کشور را نشانه رفته بود به این پندار واهی که دست رزمندگان اسلام را خالی کند و امواج قدرتمند و خروشان این رود آسمانی را از نفس بیاندازد.

روز سوم جنگ سرپرست جدید وزارت دفاع ـ که جانشین امیر نصیرزاده بودـ  معرفی شد، هنوز یک روز از این خبر نگذشته بود که شبکه 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی خبر ترور و شهادت سردار ابن الرضا سرپرست جدید این وزارتخانه را اعلام کرد و به دنبال آن رسانه‌های دشمن با شادی و پایکوبی به استقبال این خبر رفتند.

خبر کذب بود اما نشان از واقعیتی مهم داشت؛ این نقطه برای دشمن حیاتی بود و هست. دشمن می‌خواست دست رزمندگان خالی بماند و آن جاده آسمانی روشن به تاریکی بگراید.

آنچه دشمن می‌خواست نشد و نه تنها کارخانه‌ها و تاسیسات صنایع دفاعی کشور پایدار ماندند بلکه هر روز با شگفتی‌هایی جدید و نوآوری‌های خیره کننده آن جاده آسمانی را روشن‌تر و جهنم دشمنان را سوزاننده‌تر ساختند تا آنجا که امروز به همت رزمندگان اسلام در ارتش و سپاه، در هوا و زمین و دریا شاهد عجز دشمن زبون هستیم.

پایداری صنایع دفاعی کشور در طول جنگ دست رزمندگان را پر نگه داشت و مدیریت کارآمد وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در این مقطع دشوار تاریخی و سرنوشت ساز به نقطه‌ای افتخارآفرین در این حماسه دینی و ملی بزرگ ایرانیان سرافراز و انقلابی تبدیل شد.

در میان اوراق پرافتخار دفتر جنگ تحمیلی سوم نباید از نقش رزمندگان بی‌ادعا و گمنام وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح به سادگی عبور کرد. رزمندگانی که در زیر آماج موشک‌ها و بمب‌های دشمن، لحظه‌ای تولید را تعطیل نکردند  و پشتیبانی از جنگ را با قدرت راهبری نمودند.

وظیفه ملی  حکم می‌کند که در فرایند ثبت تاریخ جنگ تحمیلی سوم، این حماسه بزرگ نیز به خوبی روایت شود که در سخت‌ترین شرایط، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح عملکردی کارآمد، انسجامی مثال زدنی و پایداری فوق العاده‌ای از خود نشان داد.

حفظ این دستاورد بزرگ و تقویت آن از دیگر اموری است که نباید از آن غفلت کرد. فراموش نکنیم  وزارت دفاع نقطه ای راهبردی است که دشمن حتی به وقفه یک ساعته در فعالیت آن نیز  چشم طمع دارد.

عباس صداقت 

انتهای پیام/