عضو کمیسیون اقتصادی مجلس افزود: توسعه پایدار وقتی شکل می‌گیرد که منابع درست مصرف شوند و آینده فدای امروز نشود. مالک خصوصی واقعی برای حفظ سرمایه و اعتبارش، به محیط زیست، کیفیت تولید و نیروی کار اهمیت می‌دهد. او می‌داند که نابودی منابع یا بی‌توجهی به جامعه، در نهایت به ضرر خودش تمام می‌شود. برای همین به جای سود زودگذر، به فکر ماندگاری و رشد بلندمدت است.

این نماینده مردم در مجلس بیان کرد: اما مشکل از جایی شروع می‌شود که خصوصی‌سازی فقط در ظاهر اتفاق می‌افتد. یعنی اموال و شرکت‌های دولتی بدون ایجاد رقابت واقعی، به افراد محدود و وابسته به قدرت واگذار می‌شوند. در این حالت نه رقابتی شکل می‌گیرد و نه خدمتی به مردم می‌شود. همان انحصار قبلی با یک اسم جدید ادامه پیدا می‌کند و نتیجه‌اش ناامیدی از اصلِ خصوصی‌سازی است.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس بیان کرد: خصوصی‌سازی سالم نیازمند شفافیت کامل در واگذاری‌ها و حمایت جدی از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط است. وقتی هزاران بنگاه کوچک خصوصی فرصت رشد پیدا کنند، اشتغال واقعی و درآمد پایدار برای جامعه به وجود می‌آید. این مسیر، اقتصاد را از وابستگی به چند شرکت بزرگ یا تصمیم‌های دولتی نجات می‌دهد.

وی عنوان کرد: خصوصی‌سازی واقعی یک معامله ساده نیست؛ ساختن یک فرهنگ اقتصادی تازه است. فرهنگی که در آن رقابت، شفافیت و مسئولیت‌پذیری حرف اول را می‌زند. وقتی مردم خودشان را صاحب اقتصاد بدانند و دولت فقط ناظر و تنظیم‌گر باشد، توسعه پایدار از حرف به عمل تبدیل می‌شود.