به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، پس از انتشار چند فیلم  توسط منافقین در ماه های اخیر با عنوان «رژه کانون‌های شورشی» یا «رژه هواداران»، این پرسش مطرح شده که آیا منافقین در داخل کشور از شبکه‌ای گسترده از هسته‌های تروریستی و هواداران برخوردارند؟

بررسی پرونده تعدادی از افراد بازداشت‌شده نشان می‌دهد که اکثریت آنها از ارتباط این اقدامات با منافقین اطلاعی نداشته و با الگویی مشخص فریب خورده و مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند. در مقابل، تنها تعداد انگشت‌ شماری تحت تأثیر شگردهای جذب این گروهک، با آن همکاری کرده‌اند و اکنون باید به دلیل همکاری با یک گروهک تروریستی ،که از جمله سنگین‌ترین جرایم محسوب می‌ شود، در برابر قانون پاسخگو بوده و در دادگاه محاکمه شوند.

اما الگوی این فریب چگونه است؟

سرپل‌‌های منافقین با پوشش شرکت‌ های تبلیغاتی یا بازرگانی، جوانان مستعد را از طریق فضای مجازی شناسایی می‌کنند. سپس با پیشنهاد و پرداخت مبالغ قابل توجه، از آنها می‌‌خواهند تعدادی جوان موتورسوار یا دارای خودرو را برای اجرای یک برنامه تبلیغاتی گرد هم آورند.

در مرحله بعد نیز از سازمان‌ دهنده می‌خواهند پرچم‌‌هایی با شعارهای مشخص تهیه کند؛ شعارهایی که ظاهراً نامی از منافقین ندارند، اما از میان عبارات و شعارهای شناخته‌شده این گروهک انتخاب شده‌اند.

پس از اجرای برنامه و ارسال فیلم برای سرپل، منافقین تصاویر را با عنوان «رژه عناصر» یا «هواداران» منتشر می‌‌کنند تا یک اقدام تبلیغاتی طراحی‌ شده را به‌ عنوان نشانه‌ ای از گستردگی و نفوذ داخلی خود بازنمایی کنند.

سؤال اصلی اینجاست: اگر منافقین واقعاً از شبکه‌‌ای گسترده و سازمان‌ یافته در داخل کشور برخوردارند، چرا برای ساخت چنین تصاویری به فریب و پنهان‌ کاری و استفاده از جوانانی نیاز دارند که اساساً از ارتباط این اقدامات با منافقین بی‌‌خبرند؟!