به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار لویدز برای نخستین‌بار هزینه خسارت‌های مرتبط با جنگ ایران و منازعه خاورمیانه را حدود 1.4 میلیارد پوند برآورد کرده است؛ رقمی که به گفته مدیر مالی لویدز هنوز نهایی نیست و می‌تواند با مشخص‌شدن پرونده‌های خسارت افزایش یابد.

وحید نوبهار، کارشناس صنعت بیمه، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، با اشاره به گزارش شرکت کارگزاری بیمه‌ای و مالی لویدز اظهار کرد: رقم 1.4 میلیارد پوند را باید در درجه نخست به‌عنوان برآورد هزینه خسارت متوجه بازار لویدز در ارتباط با جنگ و منازعه منطقه‌ای در نظر گرفت. آنچه اعلام شده، برآورد تعهدات و خسارت‌هایی است که متوجه پرتفوی بیمه‌ای این بازار شده است. بنابراین، بخش اعظم بار مالی ریسک جنگ بر دوش بیمه‌گران و ظرفیت‌های بیمه‌ای بین‌المللی قرار گرفته است.

وی افزود: 420 هزار میلیارد تومان در شرایطی برای لویدز ثبت شده که خود این بازار تأکید دارد رقم مذکور هنوز نهایی نیست. وقتی بخشی از برآورد بر اساس خسارت‌های اعلام‌نشده و میزان مواجهه با ریسک شکل گرفته باشد، با تکمیل ارزیابی‌ها احتمال اصلاح رقم وجود دارد و نمی‌توان از این عدد به‌عنوان صورت‌حساب نهایی جنگ سخن گفت.

نوبهار ادامه داد: نکته قابل توجه‌تر آن است که خسارت‌ها محدود به بیمه‌های دریایی و حوادث مرتبط با تنگه هرمز نیست. مدیر مالی لویدز تصریح کرده است که خسارت‌های مذکور ترکیبی از بیمه جنگ دریایی و خسارت‌های ناشی از آسیب فیزیکی به زیرساخت‌های خشکی است.

کارشناس صنعت بیمه تصریح کرد: بنابراین، تصور اینکه رقم 1.4 میلیارد پوند عمدتاً ناشی از خسارت کشتی‌ها و حمل‌ونقل دریایی است، تصویر کاملی ارائه نمی‌کند. بخش قابل توجهی از فشار خسارتی از مسیر آسیب به زیرساخت‌ها و دارایی‌های زمینی وارد شده و همین موضوع نشان‌دهنده گستردگی دامنه ریسک‌های ناشی از جنگ است.

وی اظهار کرد: نکته مهم گزارش آن است که منازعه مرتبط با ایران توانسته هزینه‌ای در مقیاس میلیارد پوند برای یکی از مهم‌ترین بازارهای بیمه تخصصی جهان ایجاد کند. این موضوع نشان می‌دهد ریسک‌های مرتبط با ایران و منطقه در زنجیره جهانی بیمه، انرژی، حمل‌ونقل و زیرساخت، وزن قابل توجهی دارند.

نوبهار گفت: باید توجه داشت که اقتصاد کشور دارای زیرساخت‌های گسترده انرژی، صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، شبکه حمل‌ونقل و موقعیت راهبردی در خلیج همیشه فارس است. بنابراین، هر تحول بزرگ امنیتی در منطقه می‌تواند آثار خود را در قراردادهای بیمه‌ای و اتکایی شرکت‌های بین‌المللی نیز نشان دهد. از این رو، رقم 420 هزار میلیارد تومان را می‌توان نشانه هزینه سنگین ریسک جنگ برای بیمه‌گران جهانی دانست؛ این رقم ارتباطی با اندازه‌گیری خسارت اقتصاد کشور ندارد.

وی ادامه داد: نکته مهم دیگر در گزارش لویدز آن است که مدیر مالی این بازار، با وجود شرایط پرریسک منطقه، همچنان خاورمیانه را بازاری جذاب برای رشد صنعت بیمه معرفی کرده است. به گفته وی، بازار لویدز همچنان آمادگی فعالیت تجاری در این منطقه را دارد؛ هرچند تحریم‌ها و الزامات حقوق بین‌المللی، محدوده فعالیت بیمه‌گران را در برخی بخش‌ها محدود می‌کند.

نوبهار اظهار کرد: موضع لویدز حاوی یک پیام مهم برای اقتصاد کشور است. افزایش ریسک به معنای حذف یک بازار از محاسبات بیمه‌ای جهان نیست. صنعت بیمه در مواجهه با ریسک‌های کلان، معمولاً قیمت، ظرفیت، شرایط پوشش و سازوکارهای اتکایی را تغییر می‌دهد. تداوم علاقه صنعت بیمه به منطقه نشان می‌دهد ظرفیت اقتصادی خاورمیانه همچنان برای بیمه‌گران بین‌المللی اهمیت دارد.

وی گفت: در واقع، بازار بیمه زمانی با ارقام میلیاردی وارد محاسبات خسارت می‌شود که پشت آن حجم بزرگی از دارایی، تجارت، انرژی، حمل‌ونقل و سرمایه‌گذاری قرار داشته باشد. بنابراین، رقم 1.4 میلیارد پوند را می‌توان از زاویه دیگری نیز تفسیر کرد؛ اینکه جنگ و تنش‌های منطقه‌ای چگونه می‌تواند هزینه‌های اقتصادی خود را از اقتصاد واقعی به ترازنامه بیمه‌گران بین‌المللی منتقل کند.

این کارشناس صنعت بیمه با اشاره به وضعیت مالی لویدز افزود: با این حال، 1.4 میلیارد پوند همچنان هزینه‌ای واقعی و قابل توجه برای صنعت بیمه است؛ حتی اگر در مقایسه با کل ظرفیت مالی لویدز قابل جذب باشد. فشار خسارتی لویدز در شرایطی شکل گرفته که این بازار همچنان با احتمال بازگشت خسارت‌های کلان روبه‌رو است.

وی با بیان اینکه «1.4 میلیارد پوند پایان داستان نیست»، تصریح کرد: از آنجا که خود لویدز رقم اعلام‌شده را برآوردی اولیه معرفی کرده است، باید منتظر ماند تا اطلاعات پرونده‌های خسارت تکمیل شود. در آن زمان، تصویر روشن‌تری از میزان خسارت واقعی و سهم هر یک از رشته‌های بیمه‌ای به دست خواهد آمد.

نوبهار گفت: گزارش لویدز یک نکته راهبردی دیگر نیز دارد و آن، ضرورت تقویت ظرفیت داخلی صنعت بیمه و بیمه اتکایی برای مدیریت ریسک‌های کلان است. جمهوری اسلامی ایران با ظرفیت‌های گسترده انرژی و زیرساختی باید بتواند سهم مناسبی از مدیریت ریسک دارایی‌های خود را در داخل کشور نگه دارد.

وی افزود: توسعه بیمه اتکایی داخلی، تشکیل سازوکارهای تجمیع ریسک، طراحی پوشش‌های تخصصی برای انرژی و زیرساخت، توسعه بیمه جنگ و استفاده از ظرفیت بازار سرمایه می‌تواند قدرت صنعت بیمه کشور را برای مواجهه با ریسک‌های بزرگ افزایش دهد.

این کارشناس صنعت بیمه تأکید کرد: تجربه لویدز نشان می‌دهد ریسک جنگ برای بیمه‌گر جهانی قیمت دارد و این قیمت می‌تواند به میلیاردها پوند برسد. بنابراین، هرچه ظرفیت داخلی کشور برای سنجش، قیمت‌گذاری و انتقال ریسک افزایش پیدا کند، امکان مدیریت بهتر منابع اقتصادی کشور نیز بیشتر خواهد شد.

انتهای پیام/