به گزارش اقتصادنیوز، در اقتصاد پرریسک امروز، سؤال فقط این نیست که دلار، طلا یا بورس در ماه‌های آینده چه قیمتی خواهند داشت؛ مسئله مهم‌تر برای دارندگان نقدینگی این است که سرمایه خود را در کدام بازار قرار دهند تا کمترین آسیب را از تورم، کاهش ارزش پول ملی و شوک‌های سیاسی و اقتصادی ببیند.

در شرایطی که بازار ارز و طلا همچنان از تحولات سیاسی و ژئوپلیتیک اثر می‌پذیرد و پیش‌بینی قیمت جهانی طلا نیز با عدم قطعیت همراه است، بورس و رمزارزها نیز هر کدام با چشم‌انداز و سطح ریسک متفاوتی پیش روی سرمایه‌گذاران قرار دارند. به همین دلیل، نحوه چینش سبد دارایی و میزان سهم هر بازار در سرمایه‌گذاری، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

خبر مرتبط

اثر افزایش قیمت بنزین بر بازار خودرو و بورس | الیاس کردی: شوک اولیه افزایش را می‌توان با دارایی‌های دلاری جبران کرد زیرا...

اقتصادنیوز: یک تحلیل‌گر بازار سرمایه گفت: «اگر افزایش قیمت محدود باشد، افزایش قیمت‌ها و تورم نیز محدود خواهد بود. اگر افزایش قیمت شدید باشد، اثر اولیه آن بسیار زیاد خواهد بود. اما اگر افزایش قیمت تدریجی باشد، اثر اولیه آن محدود خواهد بود و باید دید اثر ثانویه آن به کجا می‌رسد و در چه نقطه‌ای متوقف می‌شود.»

فردین آقابزرگی، کارشناس بازار سرمایه، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز، ضمن تشریح چشم‌انداز بازار ارز، طلا، بورس و رمزارزها، درباره اینکه در شرایط فعلی نگهداری نقدینگی تا چه اندازه منطقی است و سرمایه‌گذاران چگونه باید سبد دارایی خود را مدیریت کنند، توضیح داده است.

مشروح گفت‌وگوی اقتصادنیوز با این تحلیلگر بازار سرمایه را در ادامه می‌خوانید:

******

*با توجه به نوسانات اخیر قیمت دلار، طلا و سکه و تشدید فشارهای اقتصادی و تحریمی آمریکا و اظهارات اخیر ترامپ، ارزیابی شما از مسیر این بازارها در کوتاه‌مدت و میان‌مدت چیست؟ در صورت تداوم تنش‌های سیاسی و اقتصادی، چه سناریویی برای نرخ ارز و طلای داخلی متصور هستید و مهم‌ترین متغیرهایی که می‌توانند این روند را تغییر دهند، کدام‌اند؟

به هر حال متغیرهای اقتصادی قطعاً تأثیرات خاص خودشان را خواهند گذاشت؛ چه منفی و چه مثبت، به‌خصوص اگر این متغیرها توأم با شرایط ناپایدار از حیث مسائل سیاسی و ژئوپلیتیک باشند.

طلا و سکه به هر حال یک عامل هستند که به نظر من، قابلیت پیش‌بینی روند آنها را با ضریب احتمال کمتری می‌توان داشت. یکی از عوامل مؤثر در این زمینه، قیمت انس جهانی است. حتی بسیاری از مؤسسات معتبر بین‌المللی نیز قادر به پیش‌بینی دقیق روند قیمت نیستند. به‌عنوان مثال، کسی فکر نمی‌کرد که از یک ماه پیش، قیمت هر اونس طلای جهانی از حدود ۴ هزار دلار به ۴ هزار و ۶۰۰ دلار برسد.

اما قدرت پول ملی ما در مقایسه با سایر ارزها، به هر حال به مؤلفه‌های اقتصادی مانند نرخ تورم، رشد اقتصادی، حجم نقدینگی و مواردی از این دست بازمی‌گردد. بنابراین، به وضوح می‌توان پیش‌بینی کرد که تلاقی تنش‌های سیاسی و ژئوپلیتیک با متغیرهای اقتصادی ضعیف و همچنین کمبود ارز، که حتی تأمین کالاهای اساسی را برای دولت با مشکل مواجه کرده است، روندی رو به رشد را رقم خواهد زد؛ به‌خصوص در میان‌مدت.

با خبر‌درمانی و ایجاد شوک‌های مقطعی ممکن است، همان‌طور که گفتم، بانک مرکزی مثلاً ۵۰۰ میلیون دلار عرضه کرده باشد، اما این یک شوک مقطعی و کوتاه‌مدت است و در بلندمدت اثر خاصی نخواهد داشت. در حقیقت، ارزپاشی نمی‌تواند مانع افزایش قیمت ارز در بلندمدت شود.

 *در شرایط فعلی که نااطمینانی اقتصادی افزایش پیدا کرده، مردم برای حفظ ارزش دارایی‌های خود چه رویکردی داشته باشند؟ آیا ورود به بازار طلا و ارز یا ارز دیجیتال در قیمت‌های فعلی همچنان منطقی است؟ اگر فردی امروز نقدینگی در اختیار داشته باشد، از نگاه شما بهتر است آن را میان طلا، ارز، بورس، سپرده بانکی، ارز دیجیتال و سایر بازارها چگونه مدیریت کند؟

مهم‌ترین توصیه‌ای که به دارندگان نقدینگی و سرمایه به صورت نقدی دارم، این است که باید در اسرع وقت، در یک شرایطی، نقدینگی خود را تبدیل به دارایی کنند. یکی از این زمینه‌های تبدیل نقدینگی به دارایی، دارایی مالی است.

هیچ‌کدام از این ابزارها به تنهایی، مثل هیچ‌کدام از این بازارها، از جمله سهام، طلا و غیره، به تنهایی نمی‌تواند عامل پوشش‌دهنده ریسک سرمایه‌گذاری باشد؛ مگر اینکه یک ترکیب پورتفوی ریال‌محور و ارز‌محور در کنار هم باشد.

از نظر من، بیش از ۵۰ درصد باید به سهام اختصاص پیدا کند، با توجه به سطح ارزندگی مطلوبی که سهام دارد؛ سپس سکه و طلا و در مرحله سوم ارز، در کنار هم قرار بگیرند. در بخش سرمایه‌گذاری، حتماً یونیت صندوق‌های درآمد ثابت و صندوق‌های طلا یا نقره هم ترکیب مناسب‌تری است.

شاید بتوانیم بگوییم ۵۰ درصد سهام، ۱۰ درصد برای تأمین ابزارهای صندوق درآمد ثابت و صندوق طلا، و مابقی این ۴۰ درصد بین سکه، گواهی سپرده طلا و ارز تقسیم شود.

* با توجه به شرایط سیاسی جدید و فشار تحریم‌ها، چشم‌انداز بورس و بازار ارزهای دیجیتال را چگونه می‌بینید؟ آیا ممکن است بخشی از نقدینگی که از بورس یا سایر بازارها خارج می‌شود به سمت طلا، ارز یا رمزارزها برود؟ در نهایت، در سناریوهای «تشدید تنش»، «ثبات نسبی» و «کاهش تنش»، کدام بازارها می‌توانند برنده یا بازنده باشند؟

سرمایه فرار و ترسو است و در چنین شرایطی حتماً سعی می‌کند که به یک بازار امن، به قول معروف، پناه ببرد. اما اینکه ترکیب آن به چه ترتیبی باشد، مسلماً برمی‌گردد به میزان سرمایه‌گذاری‌های گذشته هر شخص، ریسک‌پروفایل او و نکاتی از این دست.

در کل، همان توصیه‌ای که عرض کردم، نگهداری نقدینگی در حال حاضر توصیه نمی‌شود. به قول معروف، پول داغ باید از دست خارج شود و با همان ترتیب اولویتی که عرض کردم، منحصراً بیش از ۵۰ درصد در بورس و سهام باشد که متشکل از یک ترکیب پرتفوی مناسب از شرکت‌های ریال‌محور و ارز‌محور باشد.

با توجه به سطح ارزندگی بورس، مناسب‌ترین و ارزنده‌ترین بازار نسبت به سایر بازارها، بورس است؛ بر اساس معیارها و شاخص‌هایی که پیشتر هم به آن اشاره کردم؛ مثلاً وجود و کاهش P/E، P/B از ۵ تا ۶ سال گذشته تا سطح ۶.۵ فعلی، کاهش ارزش دلاری بازار، افزایش محتمل درآمد حاصل از فروش ناشی از افزایش نرخ ارز دولتی و سایر پارامترها.

 بازار رمزارز هیچ قابلیت پیش‌بینی ندارد

* با توجه به اقبال روزافزون سرمایه گذاران ایرانی به ارزهای دیجیتال، توصیه شما برای مدیریت ریسک سبد دارایی‌ها چیست؟

بازار رمزارز به ذائقه هر سرمایه‌گذاری سازگار نیست. این بازار ریسک‌محور است و صرفاً مبتنی بر عرضه و تقاضا معامله می‌شود و هیچ قابلیت پیش‌بینی ندارد؛ با یک توییت بالا می‌رود و با یک توییت پایین می‌آید.

به همین جهت، کار تخصصی مثل آپشن‌ها و در حقیقت فیوچرزها، ابزارهای مالی تخصصی محسوب می‌شوند و به هر کسی نمی‌شود توصیه کرد که در این حوزه وارد شود.

اما در کل، اگر چنانچه سرمایه مازادی در حد اندک، حداکثر از نظر من ۵ درصد، با تقبل ریسک مترتب برای بازار وجود داشته باشد، افزودن یک ابزار مثل رمزارز در کنار سایر حوزه‌های سرمایه‌گذاری، به‌خصوص با محوریت سهام، در حال حاضر که مرز ۶ میلیون و ۲۰۰ هزار واحد هستیم، در حد اندک شاید لازم باشد؛ به شرط قبول ریسک سرمایه‌گذاری.