به گزارش خبرگزاری تسنیم، نشریه فارن پالیسی در گزارشی از پشت پرده استثمار نیروی کار خارجی در کانادا خبر داد و نوشت که هزاران کارگر مهاجر در این کشور، به‌ویژه در مشاغل کم‌درآمد، با دستمزدهای پایین، شرایط کاری نامناسب و سوءاستفاده برخی کارفرمایان مواجه هستند.

به گفته این نشریه، وضعیت بغرنج کارگران شکاف میان سیاست‌های مهاجرتی کانادا و واقعیت زندگی نیروی کار خارجی را آشکار کرده است.

در ادامه این گزارش آمده است که بخش کشاورزی کانادا به‌شدت به کارگران مهاجر کشاورزی وابسته است؛ سالانه بیش از 27 هزار نفر از طریق برنامه کارگران فصلی کشاورزی وارد این کشور می‌شوند و این کارگران در سال 2022 نزدیک به 25 درصد نیروی کار بخش کشاورزی کانادا را به خود اختصاص دادند.

با این حال، گزارش فارن پالیسی نشان می‌دهد بخشی از این کارگران با شرایط کاری سخت، سوءاستفاده، محل اقامت نامناسب و دسترسی محدود به خدمات درمانی مواجه هستند.

برنامه کارگران فصلی کشاورزی از سال 1966 به مزارع کانادا اجازه می‌دهد کارگران موقت را از 11 کشور حوزه کارائیب و مکزیک برای دوره‌هایی حداکثر 8 ماهه استخدام کنند. اما وابستگی کارگران به کارفرمایان برای تمدید قرارداد، به گفته فعالان حقوق کارگران، آنها را در موقعیتی قرار داده که بسیاری از ترس از دست دادن شغل و خروج اجباری از کانادا، درباره شرایط کاری خود اعتراض نمی‌کنند.

کانوید برامول، کارگر 23 ساله جامائیکایی، یکی از این کارگران است. وی در سال 2020 با امید به ساختن آینده‌ای بهتر به کانادا رفت، اما می‌گوید نخستین روز کاری‌اش در مزرعه‌ای در انتاریو با 10 ساعت کار سخت برای چیدن هلو و آلو از روی نردبان همراه بود.

وی شب‌ها در اتاقی کوچک با 3 کارگر دیگر می‌خوابید و صبح دوباره سر کار می‌رفت. برامول می‌گوید کارفرما دائماً کارگران را برای سرعت بیشتر تحت فشار قرار می‌داد.

برامول با دستمزد ساعتی 15٫50 دلار کانادا کار می‌کرد و می‌گوید کارگران مهاجر از بیمه، مرخصی استعلاجی و تعطیلات برخوردار نبودند.

وی همچنین می‌گوید محل اقامت کارگران در کانادا اغلب کوچک، کثیف و فاقد امکانات اولیه بود. در دوران همه‌گیری کرونا نیز شرایط سخت‌تر شد و به گفته او، کارگران هنگام ورود به کانادا با امضای سندی مواجه شدند که کارفرما و دولت را در صورت ابتلا به کرونا از مسئولیت معاف می‌کرد.

ابعاد این مشکل در برخی موارد مرگبار بوده است. یک مطالعه در سال 2022، دست‌کم 9 مورد مرگ کارگران مهاجر کشاورزی در انتاریو طی سال‌های 2020 و 2021 را ثبت کرد.

همچنین در اوت 2022، گاروین یپ، کارگر جامائیکایی، پس از بیهوش شدن در مزرعه‌ای در جنوب انتاریو جان باخت. سال بعد نیز یک کارگر جوان جامائیکایی در محل اقامت کارگران در منطقه نیاگارا-آن-د-لیک جان خود را از دست داد.

کارگران مهاجر کشاورزی در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند شرایط خود را علنی کنند. برامول و چند کارگر جامائیکایی در سال 2022 در نامه‌ای به وزیر وقت کار جامائیکا از شرایط نامناسب 2 مزرعه در انتاریو شکایت کردند.

پس از آن، شماری از کارگران از 4 مزرعه خارج شدند؛ اما برامول می‌گوید پس از 3 سال کار، دیگر برای فصل کاری امسال دعوت نشد و معتقد است این تصمیم ممکن است به دلیل مشارکتش در همان اعتراض باشد. وی اکنون به جامائیکا بازگشته است و در مزرعه‌ای در منطقه منچستر این کشور کار می‌کند.

سید حسین، مدیر اجرایی ائتلاف کارگران مهاجر برای تغییر، این وضعیت را نوعی «قرار گرفتن در فهرست سیاه» می‌داند؛ زیرا کارفرمایان درباره تمدید قرارداد و بازگشت کارگران تصمیم می‌گیرند.

فعالان حقوق کارگران خواستار اعطای اقامت دائم به این افراد هستند و می‌گویند بیش از 65 درصد کارگران برنامه کارگران فصلی کشاورزی از همه مسیرهای اقامت دائم کنار گذاشته شده‌اند. در سال‌های 2023 و 2024 نیز هزاران مهاجر و کارگر کشاورزی در کانادا برای حقوق برابر و وضعیت اقامتی پایدار تظاهرات کردند.

انتهای پیام/