به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, آمار جدید نرخ بیکاری جمعیت 15سال به بالا در بهار 1405، نشان‌دهنده‌ی روندی نگران‌کننده در بازار کار کشور است. افزایش نرخ بیکاری در تمامی گروه‌های سنی و اجتماعی، به‌ویژه در میان جوانان، حاکی از آن است که اقتصاد کشور در جذب نیروی کار فعال، به‌ویژه در مناطق شهری و میان زنان، با چالش‌های جدی مواجه است.
نرخ بیکاری کل کشور با عدد9.1 درصد (در بازه اطمینان 8.6 تا 9.5 درصد) ثبت شده است. نکته کلیدی در این آمار، روند افزایشی آن است؛ به‌طوری که نسبت به بهار سال گذشته، 1.8 درصد افزایش یافته است. این رشد نشان می‌دهد که یا نرخ رشد اقتصادی کاهش یافته و یا کیفیت رشد به‌گونه‌ای است که منجر به ایجاد اشتغال جدید نشده است.

کانون بحران: بیکاری در میان جوانان (15تا 24سال)

بیشترین آسیب از وضعیت فعلی بازار کار، متوجه گروه سنی 15تا 24سال است. نرخ بیکاری در این گروه به 23.4درصد رسیده است.

افزایش 3.7 درصدی این شاخص نسبت به سال قبل، نشان‌دهنده یک «بحران اشتغال جوانان» است. وقتی تقریباً از هر چهار جوان فعال، یک نفر بیکار باشد، این وضعیت می‌تواند منجر به افزایش نرخ مهاجرت نیروهای متخصص و کاهش انگیزه‌های تحصیلی و شغلی در نسل جدید شود.

در پی انتشار آخرین آمارهای نرخ بیکاری در بهار 1405, حمیدرضا امام قلی‌تبار، بازرس مجمع عالی نمایندان کارگران، در گفتگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم, به تحلیل این ارقام پرداخت.

وی با اشاره به وضعیت نگران‌کننده بازار کار، اظهار داشت: وقتی نرخ بیکاری کل کشور به 9.1 درصد می‌رسد و نسبت به سال گذشته 1.8 درصد افزایش می‌یابد، این نشان‌دهنده آن است که اقتصاد ما در جذب جمعیت فعال دچار مشکل است و این روند صعودی، فشار مضاعفی بر دوش طبقه کارگر و متقاضیان کار وارد می‌کند.

رشد بیکاری جمعیت فعال کشور

امام قلی تبار با تمرکز بر وضعیت مخاطره‌آمیز نسل جوان افزود: بسیار تکان‌دهنده است که 23.4 درصد از جمعیت فعال 15تا 24ساله بیکار هستند. اینکه این شاخص نسبت به سال گذشته 3.7 درصد رشد کرده، یعنی ما در حال از دست دادن پتانسیل‌های انسانی در حیاتی‌ترین سن بهره‌وری هستیم. وقتی تقریباً از هر چهار جوان، یکی بیکار باشد، ما با یک بحران اجتماعی-اقتصادی روبرو هستیم که نیاز به مداخلات فوری دارد.

امام قلی‌تبار در ادامه به تحلیل شکاف‌های جنسیتی و جغرافیایی پرداخت و گفت: آمارها صراحتاً نشان می‌دهند که زنان و ساکنان شهرها بیش از مردان و روستاییان در معرض بیکاری هستند. این یعنی بازارهای شهری دیگر ظرفیت جذب نیروی کار را ندارند و زنان در دسترسی به فرصت‌های شغلی با موانع ساختاری جدی‌تری روبرو هستند.

وی با اشاره به گروه سنی 18تا 35ساله تصریح کرد: نرخ 17.5 درصدی بیکاری در این گروه سنی که نسبت به سال قبل 3درصد رشد کرده، نشان می‌دهد که حتی با افزایش تجربه و سن، باز هم بازار کار توان پذیرش این حجم از نیروی کار را ندارد. این وضعیت منجر به ناامیدی در میان جوانانی می‌شود که موتور محرک تولید در هر کشوری هستند.

 بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران تأکید کرد: ما نباید به اعداد بسنده کنیم؛ این افزایش نرخ بیکاری در تمام سطوح، نیازمند بازنگری در سیاست‌های اشتغال‌زایی و حمایت از تولیدات ملی است تا بتوانیم مسیر ورود جوانان به بازار کار را هموار کنیم.

بحران «تولید متقاضی» در مقابل «عدم جذب»

امام قلی‌تبار اظهار داشت: رشد3.7 درصدی بیکاری جوانان نشان می‌دهد که سیستم آموزشی ما در حال تولید نیروی کار است، اما اقتصاد تولیدی کشور توان جذب این نیروها را ندارد. این یعنی «شکاف مهارت» یا «رکود در بخش‌های تولیدی».

وی بیان کرد: افزایش بیکاری شهری نسبت به روستایی نشان‌دهنده این است که مهاجرت به شهرها دیگر منجر به اشتغال نمی‌شود و شهرها به جای مرکز فرصت‌ها، به مرکز تجمع بیکاران تبدیل شده‌اند.

بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران با اشاره به  بیکاری ساختاری زنان ادامه داد: تکرار عبارت «بیشتر بودن نرخ بیکاری زنان» در تمام گروه‌های سنی، نشان‌دهنده یک مشکل ساختاری است. یعنی مشکل تنها «کمبود شغل» نیست، بلکه «نوع شغل‌ها» یا «شرایط محیط کار» است که مانع از حضور زنان در چرخه تولید می‌شود.

وی گفت: افزایش نرخ بیکاری در هر سه گروه (کل، جوانان و 18-35 سال) نسبت به سال قبل، یعنی سیاست‌های اشتغالی سال گذشته شکست خورده و بازار کار در حال انقباض است.

 انتهای پیام/