به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، گاهی اوقات دو پروژه از یک ایده مشترک شروع می‌شوند، اما در مسیر رشد هرکدام از آن‌ها نه تنها به یک نتیجه مشترک نمی‌رسند؛ بلکه دو مقصد کاملا متفاوت را طی می‌کنند. ریپل و استلار دقیقاً چنین وضعیتی دارند: هر دوی آن‌ها برای از بین بردن چالش‌های پرداخت‌های بین‌المللی ساخته شده‌اند، هر دو تراکنش سریع و کم‌هزینه ارائه می‌دهند و حتی هر دو به فردی به اسم جد مک‌کالب گره خورده‌اند. اما یکی بیشتر با بانک‌ها و مؤسسات مالی کار می‌کند و ماموریت آن یکی دسترسی مالی کاربران عادی و کسب‌وکارهای کوچک است. برای همین خیلی از کاربران بین انتخاب XRP و XLM دچار تردید می‌شوند. در این مطلب سعی کرده‌ایم با درک تفاوت این دو توکن، فرآیند تصمیم‌گیری و سرمایه‌گذاری را راحت‌تر کنیم.

مقایسه شبکه‌های ریپل و استلار

بلاک چین ریپل که تحت عنوان XRP Ledger شناخته می‌شود، با هدف بهبود پرداخت‌های برون‌مرزی برای بانک‌ها و مؤسسات مالی توسط افرادی مثل کریس لارسن، جد مک‌کالب، دیوید شوارتز و آرتور بریتو راه‌اندازی شد. شرکت Ripple Labs در سانفرانسیسکو مسئولیت توسعه و گسترش این اکوسیستم را برعهده دارد. برخلاف بیت کوین که با ایده حذف واسطه‌ها و بانک‌ها شکل گرفت، ریپل از همان اول قصد داشت زیرساختی سریع‌تر و ارزان‌تر برای همه کاربران سنتی نظام مالی ایجاد کند. در این شبکه، XRP نقش دارایی واسط را اجرا می‌کند؛ یعنی XRP می‌تواند به‌عنوان دارایی واسط برای تسهیل انتقال ارزش میان ارزهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

استلار هم برای پرداخت‌های بین‌المللی طراحی شده، اما جامعه هدف آن فرق دارد. این شبکه در سال ۲۰۱۴ توسط جد مک‌کالب و جویس کیم راه‌اندازی شد و بیشتر بر افراد، کسب‌وکارهای کوچک و مناطق کم‌برخوردار از خدمات بانکی تمرکز داشت. هدف استلار این است که کاربران بتوانند دارایی‌های مختلف (از دلار و یورو گرفته تا ارزهای دیجیتال) را با هزینه کم و سرعت بالا جابه‌جا کنند.

تفاوت مهم ریپل و استلار در مکانیزم اجماع است. ریپل از مکانیزم اجماع XRP Ledger Consensus Protocol استفاده می‌کند و تراکنش‌های آن معمولاً در چند ثانیه ثبت می‌شوند. ارزیابی در این شبکه به نودهای منتخب بستگی دارد و همین جریان باعث شده است برخی منتقدان ریپل را نیمه‌ متمرکز بدانند.

در مقابل، استلار از پروتکل اجماع خودش یا SCP استفاده می‌کند که اساس آن توافق میان گروه‌هایی از نودهای مورد اعتماد است. استلار از نظر طراحی، بازتر و تا حدی غیرمتمرکزتر از ریپل است.

از نظر سرعت، هر دو بسیار سریع‌تر از سیستم‌های بانکی سنتی هستند. تراکنش‌های ریپل معمولاً در کمتر از ۵ ثانیه و تراکنش‌های استلار در حدود ۲ تا ۵ ثانیه پردازش می‌شوند. کارمزد هر دو شبکه نیز بسیار پایین است.

مزایا و معایب ریپل و استلار

مزیت اصلی ریپل، جایگاه آن در ارتباط با موسسات مالی است. ریپل از ابتدا تلاش کرد با بانک‌ها، شرکت‌های پرداخت و نهادهای مالی همکاری کند. سرعت بالا، کارمزد پایین، تمرکز بر نقدینگی بین‌المللی و پیروزی در پرونده حقوقی با کمیسیون بورس آمریکا (SEC) هم باعث شد این پروژه در مقایسه با بسیاری از ارزهای دیجیتال موفق‌تر باشد. علاوه بر این XRP سال‌هاست بین رمزارزهای بزرگ بازار قرار گرفته و اعتبار و نقدشوندگی بالایی دارد.

با این حال ریپل مثل هر دارایی دیگر بدون ریسک نیست. مهم‌ترین نقد به آن، تمرکز بالاست. بخش زیادی از توکن‌های XRP در اختیار شرکت ریپل یا سازوکارهای وابسته به آن قرار دارد و همین موضوع نگرانی‌هایی در زمینه کنترل عرضه ایجاد می‌کند.

از طرف دیگر استلار هم مزایایی مثل کارمزد ناچیز و سرعت بالا دارد و همین مسئله آن را برای پرداخت‌های کوچک و بین‌المللی مناسب می‌کند. این شبکه هم با شرکت‌های معروفی مثل IBM و MoneyGram همکاری می‌کند و موفق شده در پروژه‌های واقعی پرداخت ادغام شود. همچنین عرضه XLM پس از توکن‌سوزی بزرگ سال ۲۰۱۹ محدودتر شد و توکنومیکس آن بهبود یافت. همین موضوع محبوبیت این توکن و معاملات خرید ارز استلار را بیشتر کرد.

با این حال، استلار هم چالش‌هایی دارد. اول اینکه از نظر شهرت، حجم بازار و جامعه عقب‌تر از ریپل است. دوم اینکه بنیاد استلار نقش مهمی در شبکه آن دارد و مثل ریپل، هولدرها درباره میزان تمرکز این شبکه نگرانی‌هایی دارند. سوم اینکه رقابت در حوزه پرداخت‌ خیلی شدید است؛ از ریپل گرفته تا استیبل ‌کوین‌ها و حتی سیستم‌های پرداخت سنتی، همگی برای رشد خود در همین بازار می‌جنگند.

آینده ریپل بهتر است یا استلار؟

جواب این سوال به این بستگی دارد که آینده پرداخت‌های بلاک چینی را چطور ارزیابی می‌کنیم. اگر بانک‌ها و موسسات مالی همچنان بازیگران اصلی انتقال پول بین‌المللی بمانند، ریپل موقعیت قدرتمندتری دارد چون XRP دقیقاً برای کار با همین نهادها ساخته شده و تجربه بیشتری در تعامل با ساختارهای قانونی و مالی دارد. عبور از چالش‌های حقوقی در آمریکا هم می‌تواند اعتماد بازار به XRP را تقویت کند.

در مقابل اگر آینده را متعلق به شبکه‌های باز، پرداخت‌های خرد، انتقال پول مهاجران و دسترسی مالی جهانی بدانیم، استلار موقعیت بهتری دارد. چون استلار بیشتر از ریپل بر شمول مالی تمرکز دارد و می‌خواهد خدمات مالی را برای کسانی فراهم کند که سیستم بانکی سنتی به آن‌ها سرویس نمی‌دهد. این قابلیت می‌تواند در کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور اهمیت بالایی داشته باشد.

از نظر سرمایه‌گذاری، ریپل معمولاً توجه بیشتری از بازار می‌گیرد و ممکن است در دوره‌های صعودی، نوسانات بزرگ‌تری را تجربه کند. همین ویژگی برای معامله‌گران ریسک‌پذیر جذاب است، اما برای سرمایه‌گذاران محتاط می‌تواند تهدید باشد. استلار در مقایسه با ریپل کمتر در مرکز هیجان بازار قرار می‌گیرد، اما اگر کاربردهای پرداختی آن گسترش پیدا کند، می‌تواند رشد پایدارتری را تجربه کند.

نکته مهم این است که ریپل و استلار حتما نباید جایگزین کامل یکدیگر باشند. ریپل بیشتر در سطح سازمانی و بانکی معنا پیدا می‌کند، درحالی‌که استلار برای پرداخت‌های بازتر طراحی شده است. بنابراین مقایسه آن‌ها فقط به این سؤال محدود نمی‌شود که کدام بهتر است؛ بلکه سوال دقیق‌تر این است که کدام برای چه کاربردی مناسب‌تر است؟

به همین خاطر هر کاربر باید بر اساس عواملی مثل هدف سرمایه‌گذاری، افق زمانی، ریسک‌پذیری و شناختش از XLM و XRP یک مورد را انتخاب کند. برای خرید ارز استلار و ریپل و فروش آن‌ها هم کاربران می‌توانند از صرافی‌های بین‌المللی یا ایرانی استفاده کنند. صرافی‌های داخلی مثل نوبیتکس امکان خرید و فروش ارز دیجیتال با تومان و یا حتی ترید اهرمی آن‌ها را فراهم کرده‌اند.

جمع‌بندی

ریپل و استلار از یک جایگاه فکری می‌آیند اما مسیرشان متفاوت ساخته شده‌ است. ریپل می‌خواهد انتقال پول بین بانک‌ها و موسسات مالی را سریع‌تر و ارزان‌تر کند؛ استلار می‌خواهد همین امکان را برای افراد، کسب‌وکارهای کوچک و جوامع کم‌برخوردار فراهم کند. بنابراین ریپل از نظر پذیرش نهادی و شهرت بازار جلوتر است، اما استلار از نظر ماموریت باز و کاربرمحوری، روایت متفاوتی دارد. در نهایت، انتخاب بین XRP و XLM نباید فقط بر اساس قیمت امروز باشد؛ باید دید کدام چشم‌انداز پرداخت جهانی برای شما قانع‌کننده‌تر و کارآمدتر است.

این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.