به گزارش اقتصادنیوز به نقل از انتخاب؛ دنیس سیترونوویچ رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل نوشت:

الف) نتانیاهو با دو هدف اصلی راهی واشنگتن می‌شود.

در عرصه داخلی، او نیاز دارد حمایت سیاسی ترامپ را حفظ کند؛ آن هم در شرایطی که با چالش‌های فزاینده سیاسی در داخل اسرائیل روبه‌رو است.

در سطح راهبردی، انتظار می‌رود او استدلال کند که ایران همچنان در حال بازسازی توانمندی‌های نظامی کلیدی خود است و احتمالاً اطلاعاتی ارائه خواهد کرد که هدف آن متقاعد کردن رئیس‌جمهور ترامپ است؛ مبنی بر اینکه هر توافق هسته‌ای جدید در نهایت نخواهد توانست مانع تبدیل شدن ایران به یک تهدید راهبردی بلندمدت شود.

ب) هم‌زمان، دیپلماسی آرام و پشت‌پرده، عمدتاً از طریق میانجی‌گری عمان، برای یافتن راهکاری جهت کاهش تنش‌ها در اطراف تنگه هرمز ادامه دارد.

آتش‌بس کنونی نشان می‌دهد که نه واشنگتن و نه تهران دیپلماسی را کنار نگذاشته‌اند.

با وجود لحن تند رئیس‌جمهور ترامپ، به نظر می‌رسد هر دو طرف همچنان علاقه‌مند هستند مسیر دستیابی به یک راه‌حل مذاکره‌شده را باز نگه دارند.

ج) یکی از مهم‌ترین تحولات راهبردی، در داخل خود ایران رخ می‌دهد.

ایران سال‌ها در برابر عبور از آستانه ساخت سلاح هسته‌ای مقاومت کرده بود و ترجیح می‌داد سیاست ابهام راهبردی را حفظ کند.

اما تهران بیش از پیش تحت تأثیر برداشتی قرار گرفته که آنها از تجربه کره شمالی دارند: اینکه تنها یک بازدارندگی هسته‌ای می‌تواند بقا را تضمین کند.

اگرچه عملیات «چکش نیمه‌شب» (Operation Midnight Hammer) آسیبی به زیرساخت هسته‌ای ایران وارد کرد، تهران همچنان از دانش فنی و پایه صنعتی لازم برای حرکت به سمت ساخت سلاح، در صورت تصمیم‌گیری، برخوردار است.

تمرکز صرف بر تنگه هرمز ممکن است باعث نادیده گرفتن چالش مهم‌تر یعنی مسئله هسته‌ای ایران شود.

د) وضعیت دریایی همچنان بسیار نگران‌کننده است.

با توجه به اینکه عبور و مرور کشتی‌ها هم از تنگه هرمز و هم از باب‌المندب به‌شدت مختل شده، پیامدهای این وضعیت بسیار فراتر از خاورمیانه است و بر بازارهای جهانی انرژی و اقتصاد بین‌المللی تأثیر می‌گذارد.

جغرافیا را نمی‌توان تغییر داد و به نظر می‌رسد حوثی‌ها مصمم هستند کارزار فشار تحت رهبری عربستان سعودی را به چالش بکشند.

بنابراین، حمایت از شرکای منطقه‌ای برای بازگرداندن امنیت دریایی، نه فقط برای ثبات منطقه‌ای، بلکه برای حفاظت از اقتصاد جهانی و محدود کردن توانایی ایران در استفاده از بازارهای انرژی به‌عنوان یک ابزار راهبردی، ضروری است.