به گزارش اقتصادنیوز به نقل از فرارو، وحید احمدی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و تحلیلگر حوزه سیاست خارجی، در گفت‌وگویی اظهار کرد: قبل از هرچیز باید دقت کنیم که این نوع تهدیدها در قالب جنگ روانی مطرح می شود و ترامپ همیشه سعی می کند در حوزه جنگ روانی به ایران فشار وارد کند. تهدید حمله به زیرساخت ها در شرایطی مطرح می شود که پیش از این نیز حمله هایی به زیرساخت های کشور انجام شده است هر بار نیز ایران تلاش کرده واکنش هایی درخور به این حملات داده و چه آمریکا و چه متحدانش را از کرده خود پشیمان کند. بنابراین این نوع تهدیدها نه بی سابقه است و نه بی پاسخ خواهد ماند.

در ادامه گزیده سخنان عضو کمیسیون امنیت ملی را میخوانید:

*آمریکایی ها و اصولا غرب به این جمع بندی رسیده اند که نمی توانند جمهوری اسلامی ایران را رها کنند مگر این که کاملا ناامید شوند. در میدان نبرد یک بار در جنگ 40 روزه دیدیم که آمریکا و اسرائیل به اهداف اصلی خود نرسیدند. سپس سعی کردند آن چه در میدان نبرد به دست نیاورده بودند در میدان مذاکره به دست بیاورند.

*بعد از تفاهمنامه اسلام آباد، هر از گاهی شیطنت هایی انجام شد که چه در سطح منطقه و چه در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران شامل حملات نظامی بود.

*جمهوری اسلامی ایران در این میدان، در آمادگی کامل است و از امکانات و توانمندی هایی برخوردار است که تا کنون مورد استفاده قرار نگرفته و این ظرفیت ها موجب بهت و حیرت طرف مقابل خواهد بود. دنیا کشش جنگ های طولانی مدت را ندارد. اگر آمریکا قصد دارد جنگ را به شکل طولانی مدت ادامه دهد خود نیز متحمل خسارت می شود.

*این که آمریکا بخواهد هر نوع حمله با آسیب گسترده و حتی حمله هسته ای انجام دهد، اصلا دور از ذهن نیست؛ اما این نوع رفتار به طور مشخص برای شخص ترامپ تبعاتی به مراتب سنگین تر از هر نوع تبعاتی دارد که آمریکا و متحدانش تا کنون تجربه کرده اند. این که ترامپ بخواهد از بمب هسته ای استفاده کند یا حملات سنگین تری انجام دهد، پیروزی واقعی نخواهد بود.

* آمریکا و اسرائیل هم تا دندان مسلح هستند و هم قدرت اتمی محسوب می شوند. اما تا کنون در برابر ایران و قدرت انسجام ملی کشور ما کاری از پیش نبرده اند و مجبور شدند در جنگ 40 روزه نیز شکست را بپذیرند.

*از میز مذاکره چیزی عاید ما نمی شود. پیشینه ما با غرب و روحیه استکباری آمریکا در کنار سابقه عهدشکنی این ها، همه با هم ما را به این نتیجه می رساند که این ها نه به هیچ تفاهمی پایبندی دارند و نه حاضرند حقوق ایران را بپذیرند.

* ما همیشه با منطقی قوی پیش رفته ایم و همیشه سعی کرده ایم با این منطق قوی پیش رفته و میز دیپلماسی را ترک نکنیم.

*اکنون هیچ امیدی به دیپلماسی نیست اما آن را رها نکرده ایم. اگر زمینه دیپلماسی وجود داشته باشد ما حاضریم. اما فعلا اتکای ما به نیروهای نظامی است. در تفاهمنامه اسلام آباد به خوبی پیش بینی کرده بودیم که آمریکایی ها عهدشکنی خواهند کرد.