به گزارش خبرنگار خبرگزاری تسنیم، گاهی تاریخ، لحظه‌هایی را به چشم خود می‌بیند که واژه‌ها از توصیفشان ناتوان می‌شوند. امروز، یکی از همان روزهاست؛ روزی که قامت استوار یک ملت را بر دوش مردمی می‌بینی که اشک، بی‌اجازه بر گونه‌هایشان جاری است.

در میان این جمعیت، پیر و جوان، زن و مرد، هر کدام به شیوه‌ای با اندوه خود روبه‌رو شده‌اند. بعضی آرام اشک می‌ریزند، بعضی بی‌اختیار هق‌هق می‌کنند و بعضی چنان از شدت غم منقلب شده‌اند که توان ایستادن ندارند. انگار همه آمده‌اند تا آخرین بدرقه را با تمام وجود به جا بیاورند.

خیابان‌ها امروز تنها مسیر عبور یک پیکر نیستند؛ روایتگر داغ دل‌هایی هستند که هر کدام داستانی از خاطره، ارادت و وداع در سینه دارند. صدای گریه‌ها با زمزمه دعاها در هم می‌آمیزد و بغضی مشترک، هزاران نفر را به هم پیوند می‌دهد.

.

انتهای پیام/