میزبانی از یک رویداد ورزشی، گردشگران و هواداران زیادی را روانه آن کشور می‌کند و سبب می‌شود صنعت توریسم در کشور میزبان حسابی رونق بگیرد. این شرایط برای میزبانی آمریکا از جام جهانیِ بحران‌ها (عبارتی که یان رایت برای آن به کار بُرد) اما واژگونه است. تاکنون مربیان و مقامات متعددی از تیم‌ها و نیز هواداران زیادی به دلیل عدم دریافت ویزای آمریکا، از حضور در جام جهانی 2026 بازمانده‌اند و داوری به نام «عمر آرتان» نیز آخرین مورد بود.

صابون آمریکایی‌ها در این زمینه بیشتر از همه به تن ایرانیان خورده و سرپرست، مدیر اجرایی، مدیر رسانه‌ای و آنالیزور تیم ملی ویزای آمریکا نگرفته‌اند. صادر نکردن ویزا تنها رفتار زشت یکی از سه کشور میزبان نبوده و مقامات امنیتی آمریکا، اعضای تیم‌های مختلف را در حد قاچاقچیان مواد مخدر و با سگ‌های موادیاب تفتیش کردند!

جانی اینفانتینو در تابستان سال 1404 (آگوست 2025)، از برگزاری بی‌دردسر جام جهانی حرف زد و گفته بود: «در کانادا، مکزیک و آمریکا برای جام جهانی 2026 از همه استقبال خواهد شد. برای دریافت ویزا باید مراحلی را طی کرد که روند راحتی خواهد بود. جام جهانی فرصتی برای متحد کردن مردم سراسر جهان است و باید ملت‌ها و هواداران را به سبب فوتبال گرد هم آورد.»

رئیس فیفا همیشه با استفاده از جملاتی شیک تلاش می‌کند فضایی غیرواقعی را به مخاطبان القا کند؛ فضایی که فیفا در آن به‌صورت جدی پیگیر صدور ویزای بازیکنان و داوران است. این پُز اما در بیانیه‌ای که فدراسیون جهانی فوتبال در قبال حذف داور سومالیایی از جام جهانی 2026 به کار برد، به‌صورت کامل شکست.

فدراسیون جهانی فوتبال در مورد «آرتان» نوشت: فیفا در فرایندهای مهاجرتی کشور میزبان، از جمله تصمیم‌گیری در مورد ویزا دخالتی ندارد و مقامات (آمریکا) به فیفا اطلاع داده‌اند که شرایط آقای آرتان در مقطع فعلی تغییر نمی‌کند. همانند رویدادهای قبلی فیفا، دولت میزبان در نهایت تعیین می‌کند چه کسی ویزا دریافت کند و چه کسی مجوز ورود به آن کشور را دارد.

ماتیاس گرافستروم دبیرکل فیفا تاکنون یک بار به‌صورت حضوری در استانبول ترکیه و یک بار به شکل مجازی با مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران جلسه داشت. تاج درباره نشست اول گفته بود که شروط فدراسیون فوتبال برای حضور در جام جهانی 2026 را به گرافستروم منتقل کرده است. هر چند خروجی این جلسات هنوز منجر به صدور ویزای اعضای تیم ملی نشده است.

فیفا در مواجهه با کارشکنی‌های آمریکا تاکنون سکوت کرده است. این سکوت را می‌توان به پای همدستی فدراسیون جهانی فوتبال با آمریکا نوشت یا نشانه‌ای از «مرعوبِ آمریکا بودن» دانست. در هر صورت، فدراسیون فوتبال برای تورنمنت‌های بعدی و شرایط مشابه نباید صرفاً به قول‌های سران فیفا دل خوش کند و باید برای تأمین خواسته‌های خود، تضمین عملی از آنها بخواهد.

اینفانتینو از سرنوشت بلاتر درس گرفته و نمی‌خواهد با آمریکا سرشاخ شود. رئیس پیشین فیفا در سوئیس توسط مأموران FBI دستگیر شد اما اینفانتینو می‌خواهد همچنان رئیس فدراسیون جهانی فوتبال بماند.