حلقه‌های اطراف سیاره اورانوس برای نزدیک به پنج دهه یکی از معماهای مهم در اخترشناسی بوده‌اند. اکنون، با استفاده‌ی هم‌زمان از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی و فضایی، دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که احتمالاً منشأ دو حلقه بیرونی این سیاره را شناسایی کرده‌اند.

براساس پژوهش جدید، حلقه‌ای آبی‌رنگ با نام «مو» (Mu) احتمالاً از ذرات یخی تشکیل شده که بر اثر برخورد ریزشهاب‌سنگ‌ها از سطح یکی از قمرهای نزدیک جدا شده‌اند. در مقابل، حلقه‌ای دیگر به نام «نو» (Nu) که رنگی متمایل به قرمز دارد، از ذرات سنگی و غبار تشکیل شده و احتمالاً منشأ آن یک یا چند قمر سنگی ناشناخته است که هنوز شناسایی نشده‌اند.

سامانه‌های حلقه‌ای تنها به اورانوس محدود نیستند. سیاراتی مانند زحل، مشتری و نپتون نیز حلقه‌هایی دارند که هرکدام به روش‌های متفاوتی شکل گرفته‌اند؛ از برخورد میان قمرها گرفته تا متلاشی شدن آن‌ها در اثر نیروی گرانشی شدید سیاره. بااین‌حال، به گفته ایمکه دی پاتر، اخترشناس دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، در مورد اورانوس به نظر می‌رسد «برخوردها نقش بسیار مهمی داشته‌اند و هنوز هم در شکل‌دهی این حلقه‌ها نقش دارند.»