به گزارش سلامت نیوز به نقل از صدا و سیما، یکی از راهبردهای دشمن در زمان جنگ، ایجاد اختلال در شبکه‌های ارتباطی (تلفن همراه، اینترنت و خطوط ثابت) برای ایجاد سردرگمی و ترس در میان مردم است.

‌

آگاهی و آمادگی قبلی، ترس را از بین می‌برد و به شما اجازه می‌دهد حتی بدون موبایل و اینترنت، از وضعیت عزیزان خود باخبر باشید.

‌

گام‌های آمادگی برای قطع ناگهانی ارتباطات:

‌

۱. تهیه لیست کاغذی شماره‌ها:

تکیه به حافظه گوشی در زمان جنگ کافی نیست. شماره تماس‌های ضروری، آدرس‌های کلیدی و شماره اقوام نزدیک را در جیب اعضای خانواده و کودکان قرار دهید.

۲. تعیین «نقطه امن ملاقات»:

با اعضای خانواده توافق کنید که اگر ارتباطات قطع شد و امکان بازگشت به خانه فراهم نبود، در چه محل مشخصی (مثلاً منزل یک فامیل، یک مرکز خدماتی یا محلی معتبر در محله) به هم ملحق شوید.

۳. استفاده بهینه از شارژ و باتری:

پاوربانک‌ها را پر نگه دارید و در صورت قطع ارتباط، گوشی را در حالت «صرفه‎‌جویی شدید» قرار دهید تا برای موارد بسیار حیاتی روشن بماند.

۴. تعیین یک «رابط خارج از منطقه»:

شماره یکی از بستگان در شهری دورتر را به همه اعضا بدهید تا در صورت امکانِ تماسِ خیلی کوتاه، همه به او خبر سلامتی خود را بدهند و او نقش واسطه را ایفا کند.

‌

اگر در زمان قطع ارتباطات هر کدام از اعضای خانواده در مکان متفاوتی بودند، چه باید کرد؟

‌

اگر به هر دلیلی هنگام قطع ناگهانی ارتباط (در محل کار، مدرسه یا بیرون از خانه) از هم جدا ماندید، رعایت این نکات الزامی است:

‌

- خونسردی خود را حفظ کنید: قطع شدن تلفن لزوماً به معنای وقوع حادثه برای عزیزانتان نیست؛ این یک اختلال فنی پیش‌بینی شده در شرایط جنگی است.

- پایبندی به «برنامه قبلی»: اگر توافق کرده‌اید که در صورت بحران به خانه یا محل ملاقات بروید، بدون معطلی و با رعایت نکات ایمنی به همان سمت حرکت کنید.

- پیام‌گذاری در محل‌های مشخص: اگر مجبور به ترک محل کار یا مدرسه شدید، یک یادداشت کوتاه در محلی که خانواده می‌دانند (یا روی درب دفتر/کلاس) بگذارید که به کجا رفته‌اید.

- منتظر ماندن در نقاط امن: اگر مسیرها مسدود یا خطرناک است، در نزدیک‌ترین پناهگاه یا محل امن بمانید و با اولین فرصت (حتی از طریق تلفن‌های عمومی یا واسطه‌ها) خبر سلامتی خود را مخابره کنید.

- حمایت از کودکان و سالمندان:

اگر عضوی از خانواده در مدرسه یا مرکز درمانی است، مسئولان آن مراکز طبق پروتکل‌های ایمنی موظف به نگهداری از آنها تا زمان مراجعه والدین هستند؛ پس با عجله و سپردن خود به خطر، جانتان را به خطر نیندازید.

‌

آمادگی، قوی‌ترین ابزار دفاعی ما در برابر جنگ روانی و فیزیکی دشمن است.