حجت‌الاسلام والمسلمین مهدی سالاری در گفت‌وگو با ایسنا درباره فلسفه و هدف اصلی روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان اظهار کرد: حقیقت این است که اصل عبادت، مبتنی بر روایت و فرمان الهی است. خداوند ما را به عبادت فراخوانده و بهترین شکل عبادت آن است که انسان بدون چون‌وچرا و پیش از جست‌وجوی فلسفه، فرمان الهی را انجام دهد.

وی افزود: اگر انسان در طول سال آمادگی روحی پیدا نکرده باشد، ممکن است بهره کامل از رمضان نبرد اما این به معنای بی‌بهره ماندن نیست. رمضان مانند قرآن است؛ هر کس به اندازه نزدیکی‌اش بهره می‌برد. عده‌ای فقط به قرآن نگاه می‌کنند، عده‌ای آن را می‌خوانند، گروهی تفسیر می‌کنند و برخی می‌خوانند، می‌فهمند و عمل می‌کنند. بهره هر کس متفاوت است؛ رمضان هم همین‌گونه است.

سالاری در پاسخ به این پرسش که چه کارهایی موجب بهره‌مندی بیشتر از برکات ماه رمضان می‌شود، توضیح داد: بدون‌شک تلاوت قرآن کریم در این ماه، بسیار ارزشمند است اما مهم‌تر از آن عمل به قرآن است. پیشنهاد می‌کنم انسان در ماه رمضان حتی به یک آیه قرآن متعهد شود و همان را عملی کند.

ضرورت حفظ حال‌وهوای معنوی پس از ماه رمضان

وی ادامه داد: در بسم‌الله الرحمن الرحیم، خداوند خود را بخشنده و مهربان معرفی می‌کند. اگر کسی در ماه رمضان تصمیم بگیرد فقط همین یک ویژگی را در زندگی‌اش پیاده کند و اهل بخشش باشد، به نورانیت بزرگی دست می‌یابد. بخشش می‌تواند بخشش جان، مال یا گذشت از خطای دیگران باشد. اگر انسان یک آیه را بفهمد و به آن عمل کند، در پایان ماه رمضان با قرآن مأنوس‌تر و محرم‌تر خواهد شد.

مدیر موسسه عصر ایمان درباره حفظ حال‌وهوای معنوی پس از ماه رمضان خاطرنشان کرد: طبیعی است که حال‌وهوای رمضان پس از پایان ماه کاهش یابد، زیرا سبک زندگی ما رمضانی نیست. اگر سبک زندگی سالانه ما رنگ و بوی رمضان بگیرد، این حال ماندگارتر می‌شود. می‌توان با خود عهد کرد که ماهی یک یا دو روز را مانند ماه رمضان زندگی کرد؛ روزه گرفت، قرآن خواند و برنامه‌های معنوی داشت. این استمرار تدریجی سبب می‌شود روح رمضان در طول سال حفظ شود و انسان آرام‌آرام خود را برای رمضان بعدی آماده کند.

انتهای پیام