در دعای روز پنجم ماه رمضان آمده است: 

بِسمِ ‌ِاللّهِ الرَّحمنِ الرِّحیم

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِینَ 
خدایا! مرا در این ماه از آمرزشجویان قرار ده
وَ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ الْقَانِتِینَ 
و از بندگان شایسته فرمان‌بردارت
وَ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ أَوْلِیَائِکَ الْمُقَرَّبِینَ 
و از اولیای مقرّبت
بِرَأْفَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
به رأفتت، ای مهربان‌ترین مهربانان

دیروز با «اقامه امر»، از شیرینی یاد او تا ادای شکر و حفاظت و ستر او راه آمدیم و او را به بینایی‌اش خواندیم و به آن سپردیم. حال پس از این سیر، با یادآوری لغزش‌هایمان در طول حرکت، نباید در همین مرحله بمانیم؛ که باید به پاک‌سازی خرابی‌ها و آثار سوء اقداماتمان بپردازیم و این، ما را در جرگه مستغفرین وارد می‌کند.

استغفار یعنی طلب بخشش و جبران و پاک‌سازی، چه در خویش و چه در جامعه خویش، و البته این به‌تنهایی کافی نیست؛ که پس از پاک‌کردن خرابی‌ها و نابسامانی‌ها و دل‌های شکسته و ...که از ما سر زده است، باید به اصلاح و اقدامات اصلاحی و صالحانه پرداخت و این حرکت و فعل و اقدام بیرونی، نباید از استمرار جدا شود و همچنین باید وجهی درونی و قلبی نیز بیابد.

قانتین یعنی آنان که بر طاعت حق، دوام می‌ورزند. داستان شیخ بهایی و آن نمازگزار روستایی ساده‌دل در فهم معنای قنوت بسیار روشنگر است: شیخ او را خطابی عتاب‌آمیز می‌کند که مرد، خود را مسخره کرده‌ای یا خدا را؟! آن، چه وضو و این، چه نمازی بود که برگزار کردی؟ دهاتی دل‌سوخته که سخت شرمنده و پشیمان شده بود گفت: آقا، ما بی‌سواد و جاهلیم، نمی‌فهمیم در نماز چه می‌گوییم، فقط می‌خواهیم روزی چند بار به خدا بگوییم ما یاغی و طاغی نشده‌ایم، ما هنوز بنده تو هستیم!!

این ارتباط ذهن و عین، یا ایمان و عمل صالح یا هر اسم دیگری که بر آن بنهیم، شرط قرارگرفتن در زمره دوستان نزدیک خداست. اولیای مقربین همین‌هایند. و در انتها، باز فرازی عجیب، در خواندنی شگرف! خواندن نام رئوف.

کلمه رأفت، مفهوم صمیمیت و دلسوزی و دستگیری مهربانانه را در خود دارد؛ خصوصاً در هنگامه سختی‌ها و مشکلات.

رأفت، صمیمی‌تر و نزدیک‌تر از رحمت است و با آن استغفار و اظهار خضوع و شکستگی در ابتدای این دعا نیز هماهنگ‌تر است. از خداوند دستگیری برای دفع ضرر را می‌طلبیم و سپس به صفت رحمت او چنگ می‌زنیم.

خداوند، رحیم مهربانی است برای رساندن نفع و جلب آن؛ و این نیز با آن اعمال صالح که به دنبالش بودیم، سازگار است.

 از کتاب «برای امروز، برای فردا»، نوشته‌ زنده‌یاد داریوش (مصطفی) اسماعیلی

انتهای پیام