محمد ارزنده قهرمان پیشین دوومیدانی و کارشناس این رشته در گفتگو با خبرنگار مهر، با ارزیابی عملکرد تیم ایران در مسابقات داخل سالن آسیا شرایط فعلی دوومیدانی کشور را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت: نتایج به‌دست‌آمده نسبت به دوره‌های قبل ضعیف‌تر بود اما نکته مثبت این مسابقات دیده شدن چهره‌های جدید بود.

وی افزود: اینکه اسامی تازه‌ای بین مدال‌آوران دیده می‌شود نشان می‌دهد تغییر نسل در دوومیدانی اجتناب‌ناپذیر است. این ورزشکاران نفرات تازه‌وارد نیستند؛ برخی از آن‌ها نزدیک به ۱۰ سال در این رشته فعالیت می‌کنند اما تا امروز فرصت بروز و دیده شدن نداشتند. اکنون زمان شکوفایی آن‌هاست و اگر در این مقطع به آن‌ها اعتماد نشود دیگر فرصتی باقی نخواهد ماند.

نتایج داخل سالن قابل تعمیم به بازی‌های آسیایی نیست

ارزنده در پاسخ به این پرسش که آیا می‌توان به این نفرات برای مسابقات پیش‌رو اعتماد کرد؟ گفت: ابتدا باید مشخص کنیم منظور از مسابقات آینده چیست. اگر صحبت از بازی‌های آسیایی باشد شرایط کاملاً متفاوت است. بازی‌های آسیایی آوردگاهی است که همه کشورها با تمام توان خود شرکت می‌کنند.

وی ادامه داد: مسابقات داخل سالن و فضای باز دو دنیای جداگانه هستند. حتی اگر نتایج داخل سالن را به فضای باز تعمیم دهیم اعدادی نیست که بتوان با آن‌ها در بازی‌های آسیایی به مدال فکر کرد. دوومیدانی رشته‌ای نیست که با شانس و اتفاق به نتیجه برسد.

تصمیم‌ها پشت پرده و با یک تلفن تغییر می‌کرد

این کارشناس دوومیدانی با اشاره به وضعیت کلی این رشته تصریح کرد: شرایط دوومیدانی اصلاً خوب نیست. اگر بخواهم مثال بزنم این رشته مثل بیماری است که چند بار احیای قلبی شده، دنده‌هایش شکسته و هنوز هم حالش خوب نیست. اتفاقات کره جنوبی، مسائل مدیریتی بعد از آن و حالا هم ابطال انتخابات فدراسیون همه به این وضعیت دامن زده‌اند.

وی افزود: ابطال انتخابات باید خیلی زودتر اتفاق می‌افتاد. اگر نظارت‌ها به‌درستی انجام می‌شد برخی افراد اصلاً نباید وارد انتخابات می‌شدند. ما بارها هشدار دادیم، فریاد زدیم اما گوش شنوایی نبود. پشت پرده با یک تلفن همه چیز تغییر می‌کرد.

ورزش کاملاً سیاسی است

ارزنده با انتقاد از ساختار مدیریتی ورزش کشور گفت: اینکه می‌گویند ورزش سیاسی نیست حرف اشتباهی است. ورزش کاملاً سیاسی است. تصمیم‌ها بر اساس روابط گرفته می‌شود نه تخصص؛ وقتی مدیران ورزشی بدون سابقه تخصصی تصمیم‌گیر می‌شوند نتیجه همین آشفتگی است. با این شرایط اگر دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا حتی یک مدال بگیرد باید آن را معجزه دانست.

وعده‌های پوچ و استعدادیابی‌های نمایشی

قهرمان پیشین دوومیدانی با اشاره به وعده‌های داده‌شده در مدت اخیر توسط احسان حدادی گفت: صحبت از استعدادیابی ۱۵ تا ۲۰ هزار نفری شد اما هیچ‌کدام عملی نشد. فقط فضاسازی بود. دروغ پشت دروغ متأسفانه در این کشور کسی نیست که مدیران را بابت وعده‌های عمل‌نشده بازخواست کند.

وی افزود: به مربیان وعده‌های مالی غیرواقعی داده شد و اعدادی که هیچ‌وقت محقق نشد. نتیجه این مدیریت وضعیتی است که امروز دوومیدانی در آن قرار دارد.

مهم‌ترین راه نجات دوومیدانی

ارزنده در پاسخ به این سؤال که اگر تصمیم‌گیرنده بود برای بهبود شرایط موجود چه می‌کرد؟ گفت: در کوتاه‌مدت نمی‌شود معجزه کرد اما اولین کار این است که داشته‌هایمان را حفظ کنیم. نگه‌داشتن همین سرمایه‌های موجود خودش یک هنر است. بعد از آن باید استعدادیابی واقعی و برنامه‌ریزی بلندمدت داشت نه شعار و نمایش که آفت بزرگ این روزهای ورزش کشور شده است. با این سیستم مدیریتی امید زیادی ندارم ولی امیدوارم روزهای بهتری در انتظار دوومیدانی باشد.