به گزارش سلامت نیو به نقل از ایسنا،محمدصابر باغخانی پور درباره پیامدهای محیط‌زیستی دفن پسماند به شکل سنتی در تهران اظهار کرد: دفن سنتی پسماند در تهران پیامدهای زیست‌محیطی گسترده‌ای ایجاد کرده است که به‌طور مستقیم بر پایداری شهری و سلامت شهروندان تأثیر می‌گذارد. مهم‌ترین این پیامدها شامل آلودگی آب‌های زیرزمینی از طریق نفوذ شیرآبه‌های سمی حاوی فلزات سنگین و ترکیبات آلی به آبخوان‌هاست که منابع آب شرب را تهدید می‌کند.

وی با اشاره به تبعات زیست‌محیطی شیرآبه‌ها گفت: حجم بسیار زیاد شیرآبه تولیدی به دلیل درصد بالای پسماند تَر در تهران و نبود سیستم‌های مهندسی‌شده جمع‌آوری و تصفیه، یک بحران متمرکز است. این مایع آلوده با نفوذ به لایه‌های خاک، منابع آبی را به‌صورت غیرقابل بازگشت آلوده می‌کند و حتی در صورت احداث حوضچه‌های جمع‌آوری، به‌دلیل حجم بالا و هزینه تصفیه، مدیریت آن با چالش جدی مواجه است.

باغخانی‌پور ادامه داد: انتشار گازهای گلخانه‌ای قوی مانند متان (با اثر گرمایشی ۸۴ برابری نسبت به CO₂ در کوتاه‌مدت) و سایر گازهای آلاینده، سهم قابل توجهی در تشدید بحران هوای تهران و تغییر اقلیم دارد.

مدیرکل اداره محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران اضافه کرد: از جنبه سلامت عمومی، دفنگاه‌های سنتی با جذب و تکثیر جوندگان، حشرات و پرندگان ناقل، بیماری‌زایی را افزایش می‌دهند و مواجهه مستقیم کارگران و ساکنان مجاور با آلاینده‌ها را باعث می‌شوند. تخریب خاک منطقه بر اثر تجمع فلزات سنگین و شیرآبه، حاصلخیزی زمین را برای دهه‌ها از بین می‌برد و امکان احیای اکوسیستم محلی را کاهش می‌دهد.

وی ادامه داد: از منظر مدیریت منابع، این روش باعث اتلاف حجم عظیمی از مواد قابل بازیافت و ارزشمند می‌شود که می‌توانست در چرخه اقتصاد شهری قرار گیرد و در عین حال زمین‌های گسترده‌ای را به صورت غیرقابل بازگشت اشغال می‌کند.در کلانشهری مانند تهران با محدودیت منابع آب، هوا و زمین، تداوم این روش نه تنها تهدیدی برای انعطاف‌پذیری شهری است، بلکه هزینه‌های پنهان اجتماعی و اقتصادی سنگینی به شهر تحمیل می‌کند.

باغخانی پور در پایان تاکید کرد: گذار از دفن سنتی به سوی مدیریت یکپارچه پسماند با تمرکز بر کاهش در مبدأ، تفکیک، بازیافت و بازیابی انرژی، یک ضرورت فوری برای تحقق توسعه پایدار در تهران به شمار می‌آید.