به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، بیشتر اوقات در حوزه ظریف چاپ زیستی سه بعدی، گرانش مانند یک دشمن عمل می کند. سلول های زنده بیشتر اوقات در انتهای سرنگ های پرینتر ته نشین می شوند.

این ته نشینی به ایجاد لخته و توزیع بافت نامتوازن منجر می شود. محققان دانشگاه ام آی تی اخیرا راه حلی به نام MagMix برای برطرف کردن این مشکل ابداع کرده اند. این میکسر مغناطیسی جمع و جور جوهرهای زیستی را طی کل فرایند چاپ همگن حفظ می کن.سیستم آنها به ایجاد بافت های انسانی معتبرتر و پیوسته تر منجر می شود.

سلول ها به طور طبیعی سنگین تر از هیدروژل هایی هستند که در چاپگر های زیستی استفاده می شوند. آنها به طور معمول طی بازه های طولانی برای بافت های بزرگتر مورد نیاز هستند.

ریتو رامان پروفسور مهندسی بافت در ام آی تی می گوید: ته‌ نشینی سلول‌ها که در طول جلسات چاپ طولانی مورد نیاز برای چاپ بافت‌های بزرگ بدتر می‌شود، منجر به گرفتگی نازل‌ها، توزیع ناهموار سلول‌ها و ناهماهنگی بین بافت‌های چاپ شده می‌شود.

او درادامه می افزاید روش های فعلی نمی توانند پیوستگی جوهر را حفظ کنند. راه حل های فعلی مانند هم زدن دستی جوهرهای زیستی قبل از ریختن آنها در پرینتر یا استفاده از میکسرهای انفعالی یکپارچگی ماده را هنگام آغاز فرایند چاپ حفظ نمی کند.

اما سیستم Mag Mix دوقسمت اولیه دارد که یکی از آنها پروانه مغناطیسی کوچکی است که داخل سرنگ چاپگر زیستی قرار می گیرد. یک موتور خارجی آهنربایی را خارج از سرنگ به سمت بالا و پایین تکان می دهد.

این حرکت پروانه داخلی را بدون لمس مستقیم جوهر زیستی کنترل می کند. طراحی مذکور از آلودگی جلوگیری می کندو با بیشتر چاپرهای زیستی استاندارد همخوانی دارد.

محققان از شبیه سازی های رایانشی برای یافتن شکل ایده آل پروانه استفاده کرده اند. رامان توضیح می دهد این سیستم برای به کارگیری مواد زنده به اندازه کافی ظرافت دارد.

او می‌گوید: «کته مهم این است که ما نشان دادیم که سرعت اختلاط را می‌توان طوری تنظیم کرد که همگن‌سازی مؤثر برای جوهرهای زیستی مختلف را متعادل کند و در عین حال حداقل فشار را بر سلول‌ها وارد کند.

محققان حتی از این میکسر برای چاپ بافت ماهیچه استفاده کردند. چاپ زیستی همگن ممکن است به تدریج نیاز به آزمایش روی حیوانات را کاهش دهد.