میدان ولی‌فقیه ارومیه، صبح ۲۲ بهمن را متفاوت آغاز کرده است؛ میدان، زودتر از همیشه بیدار شده و قدم‌های پی‌درپی مردم، ضرب‌آهنگ حضور را شکل داده است. با وجود بارانی بودن، جمعیت از هر سو می‌رسد؛ پرچم‌ها در دست‌ها بالا رفته‌اند و پلاکاردها، حرف دل راهپیمایان را فریاد می‌زنند.

زن و مرد، پیر و جوان، کنار هم ایستاده‌اند و هوای سرد بهمن‌ماه، در برابر گرمای شعارها و همدلی مردم رنگ می‌بازد. حرکت رسمی آغاز شده، میدان مملو از شور است؛ شور تجدید خاطره یک روز تاریخی که هر سال، دوباره زنده می‌شود.

موج جمعیت حوالی ساعت ۱۰:۳٠،چهارشنبه ۲۲ بهمن  ۱۴۰۴ از میدان ولی‌فقیه به سمت خیابان امام جاری می‌شود؛ خیابانی که امروز، نه فقط مسیر عبور، که روایت‌گر حضور نسل‌هاست. سالمندانی که با گام‌هایی آهسته اما استوار آمده‌اند، شانه‌به‌شانه جوانانی حرکت می‌کنند که پرچم‌ها را بالا گرفته‌اند. در میان جمعیت، مادرانی دیده می‌شوند که کودکان شیرخوارشان را در آغوش دارند؛ کودکانی با چترهای رنگی بر دست گرچه معنای این روز را نمی‌دانند، اما در نخستین تجربه‌های جمعی‌شان، همراه این راهپیمایی شده‌اند.

چهره‌های آشنای مسئولان استانی نیز در میان مردم به چشم می‌خورند؛ بی‌تکلف و هم‌قدم با جمعیت، در مسیر میدان انقلاب.

راهپیمایی با همین همدلی و حضور پررنگ، تا میدان انقلاب ادامه پیدا می‌کند؛ جایی که جمعیت، پس از طی مسیر، در میدان گرد هم می‌آیند و صفوف منسجم‌تر می‌شود. نگاه‌ها به سمت جایگاه دوخته شده و مردم، ایستاده در میدان انقلاب، شنونده سخنرانی پایانی مراسم هستند.

صدای سردار رمضان شریف، رئیس مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس به عنوان سخنران پایانی راهپیمایی ۲۲ بهمن ارومیه در میان سکوت و توجه جمعیت می‌پیچد و راهپیمایی ۲۲ بهمن، در نقطه‌ای به پایان می‌رسد که آغازش با شور بود و پایانش با تأکید دوباره بر همان پیام؛ حضور، همبستگی و پایبندی به آرمان‌های انقلاب.

انتهای پیام