در چهار دهه گذشته، تعداد کشورهایی که جمعیت سن کار در آنها کاهش یافته، از صفر به ۵۵ کشور افزایش یافته و اکثر اقتصادهای بزرگ را نیز در برگرفته است. در حال حاضر، این فروپاشی در حال شتاب گرفتن است زیرا خانواده‌ها حتی کمتر از حد انتظار فرزند دارند. ‌سال گذشته، تعداد نوزادان متولد شده در چین به پایین‌ترین سطح از زمان تاسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ رسید و در ژاپن نیز رکورد پایین‌ترین سطح از سال ۱۸۹۹ ثبت شد.

نرخ باروری جهانی نسبت به پیش‌بینی‌هایی که ۱۰ سال پیش انجام شده بود، سریع‌تر کاهش یافته است و اکنون در مسیری قرار دارد که تا سال ۲۰۵۰ به زیر سطح لازم برای ثابت ماندن جمعیت برسد که حدود ۲۵ سال زودتر از زمانی است که انتظار می‌رفت. به دنبال این روند، پیش‌بینی می‌شود جمعیت در سن کار جهان نیز زودتر از موعد و حدود ۳۰ سال جلوتر، در سال ۲۰۷۰، به بیشترین حد خود برسد.

نشانه‌هایی وجود دارد که در حال حاضر هوش مصنوعی تولید در ازای هر کارگر را افزایش می‌دهد، بنابراین می‌تواند تقاضای کلی برای نیروی کار انسانی را کاهش دهد. اما در پس‌ زمینه کاهش سریع جمعیت، شگفتی‌های هوش مصنوعی به احتمال زیاد کمبود نیروی کار آینده را کاهش می‌دهد تا اینکه موجب بیکاری گسترده شود.

انقلاب‌های فناوری گذشته صنایع را از بین بردند، اما مشاغل را از بین نبردند

ظهور ماشین‌آلات در قرن نوزدهم، کارگران را از مزارع به کارخانه‌ها و از کارخانه‌ها به خدمات سوق داد. در دهه ۱۹۱۰، هنگامی که ماشین جایگزین اسب شد، رانندگان کالسکه جای خود را به کامیون‌داران و رانندگان تاکسی دادند.

در دهه ۱۹۷۰، دستگاه‌های خودپرداز به بانک‌ها اجازه دادند هزینه‌ها را کاهش دهند، شعب بیشتری افتتاح و متصدیان انسانی بیشتری استخدام کنند. طبق تخمین منتشرشده، از دهه ۱۹۹۰، اینترنت حدود ۳.۵ میلیون شغل در آمریکا را از بین برد، اما ۱۹ میلیون شغل نیز ایجاد کرد.

نتایج پیش‌بینی جدید در حوزه هوش مصنوعی نشان داد که حداکثر بازار کار قابل دسترسی برای هوش مصنوعی و فرزندان آن، ربات‌های انسان‌نما، چهار میلیارد شغل در سراسر جهان خواهد بود.  با این حال، تاکنون، هوش مصنوعی با سرعتی غیرمنتظره جایگزین انسان‌ها شده است. نرخ بیکاری نیز در سراسر جهان و هم در آمریکا، نزدیک به پایین‌ترین میزان خود در چند دهه اخیر است. در ژاپن، با وجود افزایش سریع جمعیت ربات‌ها، بیکاری سال‌هاست که در حال کاهش و مشارکت نیروی کار در حال افزایش است.

همیشه پیش‌بینی اینکه کدام مشاغل در معرض خطر قرار دارند، آسان‌تر از تصور مشاغل در آینده است و اکنون حدود یک سوم مشاغل جدید در آمریکا از انواعی هستند که ۲۵ سال قبل وجود نداشتند.  امروزه، این تغییر به نفع افرادی است که می‌دانند چگونه زیرساخت‌هایی برای هوش مصنوعی بسازند یا از آن به‌عنوان ابزاری استفاده کنند. عناوین شغلی جدید برای تولیدکنندگان محتوای هوش مصنوعی، مدیران محصول، مهندسان و طراحان سیستم در حال افزایش است و به نظر می‌رسد که بیش از جبران ضرر و زیان در دسته‌های شغلی سنتی باشد.

افراد خوش‌بین به فناوری می‌گویند: هوش مصنوعی بسیار متفاوت خواهد بود زیرا شغل‌ها را با وقت آزاد بیشتر برای شاغلان جایگزین خواهد کرد، این امر وقت کارکنان را آزاد می‌کند تا به‌طور راحت زندگی کنند.

با افزایش سرعت کاهش جمعیت، خطر بزرگ کمبود نیروی کار در راه است

جمعیت‌شناسی مدت‌هاست که مهم‌ترین محرک توسعه اقتصادی بوده است. هیچ اقتصادی نتوانسته است بدون افزایش نیروی کار به سرعت رشد کند. اکنون، بسیاری از کشورها در تلاش هستند تا از پیامدهای نامطلوب کاهش جمعیت پیشی بگیرند. آنها به خانواده‌ها پاداش می‌دهند تا فرزندان بیشتری داشته باشند، اما پاداش‌های فرزندآوری سابقه شکست دارند.

مهاجرت، یکی از راه‌های بدیهی برای گسترش نیروی کار یک کشور است، اما به تازگی مهاجرت در اکثر جوامع غربی به شدت کاهش یافته است. از دیگر راه‌ها می‌توان به ترغیب سالمندان برای ادامه دادن به کار خود با افزایش سن بازنشستگی یا تشویق زنان بیشتری به سمت اشتغال اشاره کرد، به‌خصوص که اکنون زنان نسبت به ۳۰ سال پیش کمتر در نیروی کار جهانی مشارکت دارند.

براساس گزارش فایننشال تایمز، هوش مصنوعی می‌تواند به زودی از راه برسد تا به نجات جهان از کمبود نیروی کار کمک کند، اما بعید است که موجب بیکاری گسترده شود.

انتهای پیام