هادی غلامیان در گفت و گو با ایسنا در تشریح وضعیت  صنعت مبلمان  اظهار کرد: در کشورهای پیشرفته، صنعت مبلمان سال‌هاست از حالت کارگاهی خارج شده و به تولید انبوه و کارخانه‌ای با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین رسیده است، اما در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و حتی برخی کشورهای جهان دوم مانند چین و هند، این صنعت همچنان ترکیبی از فعالیت‌های کارگاهی و صنعتی را شامل می‌شود.

وی افزود: در ایران نیز عمده تولید مبلمان در واحدهای کوچک، متوسط و کارگاه‌ها انجام می‌گیرد، هرچند برندهای معتبر و رو به رشدی در این حوزه فعال هستند که علاوه بر بازار داخلی، در حوزه صادرات نیز حضور دارند.

وی با تمرکز بر استان البرز بیان کرد: محدوده‌هایی مانند شهرک صنعتی اشتهارد و هشتگرد از مهم‌ترین کانون‌های تولید مبلمان در استان البرز به شمار می‌روند. در این مناطق، واحدهای تولیدی در مقیاس کارگاهی، کوچک و متوسط با اشتغال‌زایی بین ۵ تا ۵۰ نفر نیروی متخصص فعالیت می‌کنند.

 کارشناس رسمی دادگستری در رشته صنایع چوب و مبلمان عنوان کرد: بر اساس برآوردهای غیررسمی، حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ کارگاه و کارخانه کوچک و متوسط در حوزه تولید، تعمیرات، منبت‌کاری، رویه‌کوبی و رنگ‌کاری مبلمان در استان فعال هستند.

دانشیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه تهران اظهار کرد: تخمین‌ها نشان می‌دهد بین ۸ تا ۱۰ هزار نفر به‌ صورت مستقیم و تا حدود ۲۰ هزار نفر به شکل غیرمستقیم در زنجیره صنعت مبلمان استان البرز مشغول به کار هستند؛ زنجیره‌ای که از تأمین مواد اولیه و حمل‌ونقل تا فروش و خرده‌فروشی را در بر می‌گیرد.

غلامیان در ادامه گفت:  به ‌طور کلی، طبق آمارهای وزارتخانه‌ها، حدود ۸ تا ۱۰ درصد اشتغال صنعتی کشور به چوب و مبلمان اختصاص دارد.

به گفته غلامیان، بخش قابل‌توجهی از اشتغال این صنعت متعلق به نیروهای جوان دارای مهارت‌های فنی و هنری است. وی  در این زمینه تصریح کرد: صنعت مبلمان را می‌توان هنر–صنعت دانست، چرا که هم جنبه هنری و هم جنبه فنی و صنعتی در آن وجود دارد و همین موضوع باعث جذب گسترده نیروی جوان و خلاق شده است.

وی با اشاره به گردش مالی بالای این صنعت گفت: از خرید چوب خام و چوب‌های راش و گونه‌های سوزنی‌برگ گرفته تا MDF ، نئوپان فوم و پارچه، همگی موجب شکل‌گیری گردش سرمایه قابل‌توجهی در فرآیند تولید مبلمان می‌شوند. این در حالی است که افزایش قیمت مواد اولیه در ماه‌های اخیر، چالش‌های جدی برای تولیدکنندگان ایجاد کرده است.

دانشیار علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه تهران افزود: بر اساس برآوردها، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد هزینه‌های هر خانوار ایرانی صرف وسایل چوبی مانند کابینت، مبلمان، میز ناهارخوری، کتابخانه و سایر مصنوعات چوبی می‌شود. افزایش شدید قیمت‌ها، به‌ویژه در MDF  که قیمت هر ورق آن از حدود ۳ تا ۴ میلیون تومان به ۷ تا ۸ میلیون تومان رسیده، باعث شده هزینه تمام‌شده تولید و قیمت نهایی محصولات به‌ طور چشمگیری افزایش یابد.

وی ادامه داد: به‌ عنوان مثال کابینتی که پیش‌تر با ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان ساخته می‌شد، اکنون ممکن است به بیش از دو برابر این رقم نیاز داشته باشد. این موضوع هم نقدینگی واحدهای تولیدی را تحت فشار قرار داده و هم قدرت خرید مصرف‌کنندگان را کاهش داده است.

 غلامیان، نوسان قیمت مواد اولیه، نبود برندسازی و بازاریابی حرفه‌ای در سطح ملی، کمبود تسهیلات بانکی برای توسعه خطوط تولید، و مشکلات بیمه و مالیات برای کارگاه‌های کوچک را از مهم‌ترین چالش‌های صنعت مبلمان برشمرد و گفت: بسیاری از واحدهای تولیدی با وجود استفاده از ماشین‌آلات پیشرفته CNC  و حرکت به سمت فناوری‌های نوین، همچنان با نگاه سنتی مواجه هستند.

وی با اشاره به فرصت‌های پیش ‌رو در استان  تأکید کرد: راه‌اندازی خوشه صنعتی مبلمان در استان البرز با همکاری دانشگاه تهران، شهرک صنعتی اشتهارد و فعالان این حوزه می‌تواند نقش مهمی در آموزش، ارتقای طراحی، به ‌روزرسانی فرآیندهای تولید و توسعه بازار ایفا کند. همچنین بهره‌گیری از ظرفیت نمایشگاه‌های مبلمان تهران و نزدیکی استان البرز به استان‌های همجوار غربی کشور می‌تواند هزینه‌های حمل ‌ونقل و توزیع را کاهش دهد.

وی  با تأکید بر لزوم حمایت‌های هدفمند اظهار کرد: صنعت مبلمان یکی از پایه‌های اقتصاد غیرنفتی کشور است و با سیاست‌های حمایتی، تسهیلات مالی، توسعه صادرات و شکل‌گیری خوشه‌های صنعتی، استان البرز می‌تواند به یکی از قطب‌های طراحی و تولید مبلمان در غرب تهران تبدیل شود.

دانشیار علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه تهران یادآور شد: راه‌اندازی کارگروه‌های تخصصی با حضور صنعتگران و دانشگاهیان نیز می‌تواند مسیر رشد این صنعت را هموارتر  و اثر نهایی و مؤثری را ایجاد کند.

انتهای پیام