به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الاخبار، به رسمیت شناختن استقلال «سومالی‌لند» توسط بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اوج یک مسیر طولانی و پیچیده از روابط پنهانی است که دور از انظار عمومی دنبال می‌شد. این اقدام در چارچوب یک پروژه منطقه‌ای گسترده‌تر برای بازتعریف نقشه‌های نفوذ در شاخ آفریقا و دریای سرخ صورت می‌گیرد که منافع تل‌آویو و متحدان قابل اعتماد آن، به ویژه ابوظبی را تأمین می‌کند.

الاخبار می‌افزاید که در واقع نمی‌توان اقدام رژیم صهیونیستی را از تحرکات فزاینده امارات در منطقه جدا دانست؛ تحرکاتی که با حمایت از سلطه «شورای انتقالی جنوب» آغاز شده و تا نقش غیرمستقیم آن در صحنه سودان تداوم پیدا می‌کند.

این گزارش تحولات مزبور را شبیه به یک صحنه عملیاتی واحد می‌داند که تل آویو با مشارکت امارات در جهت تلاش برای باز مهندسی امنیتی و سیاسی منطقه آن را دنبال می‌کند.

الاخبار این اقدام را همزمان با افزایش نگرانی‌ها در تل‌آویو از رشد توانایی‌های نظامی جنبش «انصارالله» در یمن، به ویژه در زمینه موشک‌ها، پهپادها و تهدیدات دریایی، و معادلات بازدارندگی جدیدی که این توانایی‌ها در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب ایجاد کرده‌اند، دانست.

این گزارش می‌افزاید که به نوشته روزنامه «یدیعوت آحارانوت» اسرائیل به دلیل سواحل گسترده «سومالی‌لند»، موقعیت استراتژیک آن در شاخ آفریقا و نزدیکی آن به مناطق تحت کنترل «انصارالله»، توجه ویژه‌ای به آن دارد.

از سوی دیگر، روزنامه «معاریو» معتقد است که فایده به رسمیت شناختن نه در جنبه دیپلماتیک، بلکه در موقعیت جغرافیایی سومالی‌لند است، زیرا بندر بربره، واقع در سواحل خلیج عدن، و فرودگاه نزدیک آن، که یکی از طولانی‌ترین باندهای پرواز در آفریقا را دارد، این کشور را در یک نقطه نظارت محوری بر یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های کشتیرانی در جهان قرار می‌دهد.

این گزارش با اشاره به اینکه اقدام تل ِآویو در سومالی لند نشان دهنده تلاش اسرائیل برای گسترش دامنه توافق‌های عادی سازی به سمت قاره آفریقا است، در عین حال به موضع منفی اکثریت قریب به اتفاق کشورهای عربی و اسلامی نسبت به این اقدام و صدور بیانیه‌های متعدد مشترک و انفرادی در این خصوص اشاره کرد.

الاخبار افزود که کشورهای عربی و اسلامی به سرعت بیانیه‌ای مشترک صادر کردند که به رسمیت شناختن اسرائیل را رد می‌کند. این اقدام نشان‌دهنده درک جمعی از پیامدهای منفی این اقدام است. البته جای تعجب نبود که امارات و بحرین از پیوستن به بیانیه خودداری کردند؛ زیرا نقش آنها را نمی‌توان در پروژه‌های مهندسی منطقه بر اساس چشم‌انداز «خاورمیانه جدید» که نتانیاهو همیشه از آن سخن گفته است، نادیده گرفت.

بر اساس این گزارش، امارات پیش از این تلاش‌هایی برای تأیید بین‌المللی «سومالی‌لند» در سازمان ملل متحد انجام داده بود، اما این تلاش‌ها با شکست مواجه شد. این تلاش‌ها در چارچوب استراتژی ساخت «امپراتوری نفوذ» امارات و کنترل بنادر دریایی و گذرگاه‌های حیاتی در دریای سرخ و خلیج عدن و پایگاه‌های نظامی، و تأمین مسیرهای تجارت و انرژی بین‌المللی با هماهنگی آمریکا و رژیم صهیونیستی است.

سرمایه‌گذاری امارات در سومالی‌لند نشان‌دهنده تمایل ابوظبی به تثبیت موقعیت خود در معادلات امنیتی و اقتصادی منطقه‌ای است که منافع قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در آن تلاقی می‌کند. از جمله بارزترین جنبه‌های این سرمایه‌گذاری، صرف بیش از ۴۴۲ میلیون دلار بدون هماهنگی با دولت فدرال موگادیشو، برای توسعه بندر بربره (سومالی‌لند) و تبدیل آن به یک پایگاه نظامی و لجستیکی پیشرفته است.