به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نیواطلس، دندان‌های حساس چالشی بزرگ به شمار می‌روند و باعث می‌شوند خوردن غذاها و نوشیدنی‌های گرم، سرد، شیرین یا اسیدی با درد و ناراحتی همراه باشد. در همین راستا، روبات‌های کوچک جدیدی طراحی و ابداع شده‌اند که با بستن دائمی کانال‌های داخلی دندان، به کاهش این ناراحتی کمک می‌کنند.

محققان مؤسسه CeNSE هند موفق به توسعه روبات‌های نانویی جدیدی به نام «کال‌بات» (CalBot) شده‌اند که بر پایه تحقیقات پیشین ساخته شده‌اند. هر کال‌بات در واقع یک نانوذره مغناطیسی اکسید آهن با عرض ۴۰۰ نانومتر است که با ماده‌ای بیوسرامیکی مبتنی بر کلسیم سیلیکات پوشانده شده است.

پس از آنکه کال بات ها روی سطح دندان قرار گرفتند، یک میدان مغناطیسی خارجی برای هدایت کردن زنجیره ای از آنها در تونل هایی مملو از مایعی به نام توبول به کار گرفته می شود. هر توبول از لایه عاج دندان عبور می‌کند و مستقیماً به انتهای عصبی در پالپ یا مغز دندان می‌رسد.

توبول یا لوله‌چه به هر ساختار لوله‌ای یا مجرای باریکی گفته می‌شود که در بدن موجودات زنده یافت می‌شود. به طور معمول توبول ها به وسیله لایه خارجی مینای دندان پوشیده شده اند که اجازه نمی دهد آنها با مواد موجود در دهان تماس داشته باشند. هنگامیکه مینای دندان فرسوده می شود یا از بین می رود، مواد داغ، سرد، شیرین یا اسیدی وارد توبول ها می شوند. این امر سبب می شود مایع داخل آنها حرکت کند که به نوبه خود به ایجاد درد درعصب های انتهایی منجر می شود.

خمیر دندان های مخصوص بی حس کننده در برطرف کردن این مشکل کمک حال هستند، هرچند آنها فقط به طور موقت علائم را تسکین می دهند. اما درمان کال بات اینطور نیست و سرامیک زیستی روبات نوعی مسدود کننده سیمان مانند فراهم می کند که به عمق ۳۰۰ تا ۵۰۰ میکرومتر در هر مجرای دندانی (توبول) نفوذ می‌کند.

این مسدود کننده زیست سازگار نقشی مشابه مینای دندان ایفا می کند و مانع از ورود مواد به داخل مجاری می‌شود. محققان فعالیت خود را با آزمایش روی دندان های انسانی که به دلایل بالینی کشیده شده بودند، آغاز کردند. کال بات ها پس از ۲۰ دقیقه قرار گرفتن در مجاورت میدان مغناطیسی مسدودکننده های عمیق و با ثباتی در توبول های در معرض دید که در تمام دندان ها تشکیل دادند.

در تست های بعدی که روی موش‌ها کال بات سبب شد حیواناتی که حساسیت دندانی القایی داشتند، بتوانند آب سرد بنوشند حال آنکه آنها قبلا فقط ترجیح می دادند آب با دمای اتاق بنوشند.