به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نیواطلس، در این فرایند روبات هیچ کمک مکانیکی دریافت نکرد و مانند تیمی از دستیاران که به جراح ارشد کمک می‌کنند، تنها دستورات صوتی به آن داده شد.

روباتی که «SRT-H» نام دارد، آموزش‌ها را دریافت و به عمل جراحی تبدیل کرد و توانست بارها کیسه صفرا را خارج کند و در صورت نیاز، به صورت آنی خود را تنظیم نماید.

آزول کریگر، محقق روباتیک پزشکی، در این باره می‌گوید: «این دستاورد ما را از روباتیک‌هایی که تنها می‌توانند فعالیت‌های جراحی خاصی انجام دهند به سمت روبات‌هایی هدایت می‌کند که واقعاً قادر به درک فرایند جراحی هستند. این یک تمایز مهم است که امکان توسعه سیستم‌های جراحی خودکار را فراهم می‌کند.»

اگرچه جزئیات کامل برداشتن کیسه صفرا توسط روبات در هشت جراحی مختلف ذکر شده باید توجه داشت که این عمل‌ها روی مدل‌های شبیه‌سازی شده انسان انجام شده است. با این حال، بافت‌هایی که در این مدل‌ها به کار رفته‌اند، شباهت زیادی به بدن انسان دارند و روبات با موفقیت جراحی‌ای را انجام داد که نیازمند انجام ۱۷ فعالیت مختلف بود. هر کدام از این فعالیت‌ها چند دقیقه به طول انجامید.

جی وونگ، مولف ارشد این پژوهش، می‌گوید: «این تحقیق جهشی عظیم به شمار می‌رود زیرا برخی موانع اساسی به‌کارگیری روبات‌های جراحی خودکار در دنیای واقعی را نشان می‌دهد. یافته‌های ما ثابت می‌کند که مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند به اندازه‌ای قابل اطمینان شوند که جراحی به صورت خودکار انجام دهند.»

علاوه بر این، روبات مذکور دارای ساختار یادگیری ماشینی مشابه چت‌جی‌پی‌تی است. بنابراین روبات می‌تواند به دستورات صوتی پرسنل پزشکی واکنش نشان دهد، با گذشت زمان اشتباهات خود را اصلاح کند و یاد بگیرد. همچنین اگر بافتی که روبات روی آن کار می‌کند، با انتظارات در طول عمل متفاوت باشد، روبات می‌تواند حرکات خود را متناسب با آن تنظیم کند. به این ترتیب، اگرچه آموزش پایه روبات مبتنی بر تقلید است، اما انعطاف‌پذیری لازم برای یادگیری و بهبود عملکرد، مشابه یک جراح انسانی را دارد.