به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، بعضی از خانواده‌ها در تربیت فرزندان خود از برخی الگوهای منسوخ و اغلب بی‌نتیجه و در مواردی هم مخرب استفاده می‌کنند که نه‌تنها گامی در جهت اصلاح رفتار فرزندان‌شان نیست، بلکه معمولاً اثرات ناخوشایند و جبران‌ناپذیری در شکل‌گیری شخصیت فرزندان برجا می‌گذارد. یکی از این موضوعات، مسئله «مقایسه» بین کودکان است که تأثیر منفی در شکل‌گیری شخصیت کودکان در این سن حساس دارد.

تیشه به ریشه اعتمادبه‌نفس

مقایسه فرزند با دیگران، اعتمادبه‌نفس او را کاهش می‌دهد. این کار باعث ایجاد احساس ناکافی بودن می‌شود که در نهایت به اضطراب و ترس از شکست در بزرگسالی می‌انجامد.

آسیب به رابطه والدین و فرزند

مقایسه مداوم فرزند باعث فاصله گرفتن او از والدین می‌شود. فرزند به جای دیدن والدین به‌عنوان پشتیبان، آنها را قاضی می‌بیند که عملکردش را زیر سؤال می‌برند.

رقابت ناسالم

مقایسه فرزند با دیگران رقابت ناسالمی ایجاد می‌کند. این رقابت موجب اضطراب، حسادت و تقلید می‌شود و فرزند را به جای رشد فردی، به‌دنبال جلب تأیید والدین می‌کشاند.

پذیرش و تشویق به رشد فردی

والدین باید به جای مقایسه، به نقاط قوت فرزند خود توجه و او را برای رشد فردی تشویق کنند. این کار کمک می‌کند نوجوان به جای تقلید از دیگران، به بهترین نسخه خود تبدیل شود.

خانه؛ محیطی امن

خانه باید مکانی باشد که فرزندتان در آن احساس پذیرش و ارزشمندی کند. در چنین محیطی، او می‌تواند بدون فشار مقایسه‌های بیرونی، به رشد و پیشرفت فردی خود ادامه دهد.