به گزارش خبرنگار مهر، حسین مسافرآستانه شب گذشته در جشنواره بررسی نمایش «نمی‌شناسی‌ام ای دوست»، در شهرکرد اظهار کرد: این جشنواره تفاوت‌های بسیاری نسبت به دوره‌های قبلی دارد.

وی با اشاره به اینکه در ایران تغییر روال یک کار، دشوار است چون همه به کار یکنواخت عادت دارند تصریح کرد: جشنواره‌ها نیز یک کار تعریف‌شده هستند و تغییرات در آن معمولاً مشکل‌ساز است مگر آنکه حساب‌شده باشد.

داور بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت افزود: تغییری که امسال در جشنواره شاهدیم از نوع حساب‎شده است، اما این نکته را نیز باید مد نظر داشته باشیم که هر تغییری نقد و انتقاداتی هم به دنبال دارد.

مسافرآستانه بیان داشت: جشنواره مقاومت برای کل مردم ایران برگزار می‌شود و این مهم‎‌ترین دستاورد این جشنواره است، چون که برخی از جشنواره‌هایی که به‌صورت مجتمع برگزار می‌شود مخاطب خود را از دست داده‌اند.

وی خاطرنشان کرد: تئاتر برای استفاده مردم تولید می‌شود و رسالت واقعی آن روشنگری، تولید اندیشه و ارتقای آگاهی در بین مردم است و اینکه این جشنواره اجرای عمومی دارد، بسیار حائز اهمیت است.

داور بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت عنوان داشت: این جشنواره قدم اول را با وجود همه سختی‌ها محکم برداشته است و امیدواریم با حمایت مسئولان در دوران بعدی این روند ادامه یابد.

مسافرآستانه با اشاره به اینکه فقط نباید در زمان برگزاری جشنواره اجرای عمومی داشته باشیم، بلکه در طول سال هم باید شاهد این موضوع بود، یادآور شد: ادامه این روند ارتباط مردم را با تئاتر معنا می‌کند.

وی اضافه کرد: در گذشته حاصل فعالیت هنرمندان شهرستانی تولید برای جشنواره بود، اما اجرای عمومی در طول سال می‌تواند دلگرمی را در هنرمندان به وجود می‌آورد چراکه کار مدام دارند.

داور بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت گفت: باید تئاتر به‌عنوان یک نیاز برای مردم مطرح شود تا در سبد هزینه‌ها قرار گیرد و مورد توجه باشد، که این افزایش تقاضا با افزایش عرضه پیش می‌آید.

مسافرآستانه با بیان اینکه تئاتر می‌تواند ناجی فرهنگ اجتماعی باشد تاکید کرد: هنرمندان عرصه تئاتر در سراسر کشور از خلاقیت بالایی برخوردار هستند که باید ساماندهی و شکوفا شود.

وی اذعان داشت: اگر نیروی انسانی در هنر سرمایه تلقی شود ایران سرمایه‌دارترین کشور در دنیا می‌باشد که متأسفانه از آن بهره‌برداری نمی‌شد، اما امروز مورد توجه قرار گرفته است.