به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، آخرین روزهای دولت سیزدهم درحال سپری شدن است و در آستانه روی کار آمدن دولت چهاردهم، باید منتظر انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط زیست باشیم؛ انتخابی که قرار است در کمیته‌های تخصصی و با حضور و نظرخواهی از اساتید دانشگاهی رشته محیط زیست، فعالان اجتماعی و رسانه‌ایی این حوزه همراه باشد.

در همین راستا، ظهر امروز نشست کارگروه انتخاب سیزدهمین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران با دعوت از خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای حوزه‌ محیط زیست برگزار شده و معیارهای رسانه‌ای‌ها برای انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بررسی شد.

درحال حاضر 58 نفر برای عهده‌دار شدن سمت ریاست سازمان حفاظت محیط زیست به کارگروه مربوطه رزومه فرستاده‌اند که رزومه‌ها درحال بررسی است و قرار است با غربالگری که انجام می‌شود نهایتاً شخص شایسته‌تر انتخاب شود.

در این کارگروه که هریک از حاضرین به طور جداگانه معیارها و انتظارات خود را مطرح کردند، اگرچه اختلاف نظراتی وجود داشت اما نهایتاً دو ویژگی "جنگجو" و "متخصص" بودن برای انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط زیست مورد تأیید قرار گرفت.

به گفته حاضرین، رسالت سازمان حفاظت از محیط زیست، جلوگیری که هر طرحی است که بخواهد به اسم توسعه آسیب جبرانی‌ناپذیری به محیط زیست وارد کند که این طرح‌ها ممکن است در حیطه کاری وزارت راه و شهرسازی، نیرو، جهاد کشاورزی و... باشد. با توجه به اینکه نگاه توسعه محور بدون توجه به محیط زیست در تمامی دولت‌های پس از انقلاب اسلامی ایران حاکم بوده است و به دنبال این نگرش، محیط زیست همیشه قربانی توسعه بوده است. لذا بسیار مهم است که رئیس سازمان حفاظت محیط زیست توانایی ایستادگی در مقابل فشارهایی که از جانب وزرا، نمایندگان مجلس و یا مردم محلی مطرح می‌شود را دارا باشد و اصطلاحاً جنگجویی باشد که شمشیرش فقط برای حفاظت از محیط زیست از غلاف خارج شود.

در این جلسه تأکید شد که روحیه جنگجویی و ایستادگی مقابل هر تخریب حتی به قیمت ترک صندلی ریاست نه تنها در معاون رئیس جمهور بلکه باید در تک تک مدیران استانی سازمان نیز وجود داشته باشد.

مورد دوم که مورد مقبولیت اکثریت حاضرین قرار گرفت، تخصص و شناخت کافی از محیط زیست کشور است. حفاظت از محیط زیست و تعهد به این اصل پیش از هرچیز نیازمند این است که رئیس سازمان بداند برای چه و از چه چیزی حفاظت می‌کند و اصلاً چرا باید این حفاظت را ارجح بر توسعه به هر قیمتی بداند. همچنین این مسئله نیز مطرح شد که هرگاه شخصی به دور از محیط زیست و بدون داشتن پیش زمینه‌ای از محیط زیست به پردیسان آمده، روزهای تاریکی برای محیط زیست کشور رقم خورده است.

همچنین حاضرین این سوال را از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست مطرح کردند که «اگر قرار باشد طرحی در دولت مطرح شود که آسیب جبران‌ناپذیری به محیط زیست وارد کند آیا رئیس سازمان حفاظت محیط زیست برابر آن ایستادگی کرده و در صورت عدم موفقیت در توقف آن استعفا می‌دهد و یا سکوت کرده و می‌خواهد صندلی ریاست را به هر قیمتی حفظ کند؟»

انتهای پیام/