همشهری آنلاین: استفاده از نبات آنقدر قدیمی است که در تاریخ اقوام شرقی و غربی اثر گذاشته و برخی کاربردهایی که فکرش را هم نمی‌کنید پیدا کرده است. مثلا استفاده از آن برای درست کردن گوشت یا حتی هدیه به اموات.

 داستان آبنبات از شرق شروع می‌شود. نبات از کریستال‌های نسبتا بزرگ محلول فوق اشباع شکر و آب شکل می‌گیرد. روش تولید این خوردنی خوشمزه، طبق اسناد مکتوب نویسندگان اسلامی، برای اولین بار در نیمه اول قرن نهم توصیف شده و برخی سازندگان مشهور نبات همچنان در آسیا فعال هستند.

جالب اینکه نبات بخش مهمی از فرهنگ چای شرق فریزیا یعنی آلمان کنونی است، جایی که یک تکه نبات را در انتهای فنجان قرار می‌دهند و مثل ایرانیان که نوشیدن چای با نبات را یکی از رایج‌ترین روش‌های نوشیدن چای می‌دانند، از نوشیدن چای شیرین لذت می‌برند. این روش نوشیدن چای را می‌توان در آسیای مرکزی نیز با نام نووت پیدا کرد.

نبات یک ماده رایج در آشپزی چینی نیز هست. در چین از آن برای شیرین کردن چای گل داوودی و همچنین برخی سوپ‌ها استفاده می‌کنند. بسیاری از خانواده‌های اعیان برای ترشی کردن گوشت، یا سرخ کردن آن از نبات استفاده می‌کردند و این خوراکی فقط برای ثروتمندان به عنوان یک کالای لوکس در دسترس بود. نبات دارای خواص دارویی نیز هست و در برخی استان‌های چین، مثل ایران، از آن به عنوان یک داروی طب سنتی استفاده می‌شود.

جمجمه‌های نباتی تزئین شده در مکزیک بخشی از سنت روز مردگان است. این آبنبات‌ها با هدف آموزش کودکان و نترسیدن آنها از مرگ ساخته می‌شوند و برخی نیز آنها را به اموات هدیه می‌کنند. در هلند، تکه‌های آبنبات در نان سفید لوکسی پخته می‌شود و در تامیل و سریلانکا نیز استفاده‌های آشپزی دارد.

از همه جالب‌تر اما، در ایالات متحده، نبات‌های شاخه‌ای در رنگ‌ها و طعم‌های مختلف وجود دارد و یک خوراکی شیرین قدیمی است. آنها این خوراکی شرقی را کندی نامیدند؛ کلمه‌ای که از لغت قند گرفته شده از قرن سیزدهم به بعد به لغات فرانسوی و انگلیسی اضافه شد.

برخی نیز معتقدند کندی یا حتی قند از ریشه سانسکریت khanda که برای شکر نیشکر استفاده می‌شد گرفته شده و برای مصارف پزشکی کاربرد داشته است. آبنبات تا زمانی که تولید انبوه آن در دهه ۱۹۰۰ آغاز شود، تنها برای ثروتمندان قابل دسترس بود با این حال بین مردم هند و ترکیه نیز رواج داشت و یک شیرینی محبوب بود؛ همانطور که الان هم هست.

نبات زعفرانی، به دلیل طبع گرم آن در منطقه خاورمیانه محبوب‌ترین نوع نبات بوده و هست؛ با این حال، امروزه نبات زرد که با عنوان زعفرانی فروخته می‌شود در بیشتر موارد با جوهر زعفران که ماده‌ای خطرناک است رنگ می‌شود. دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، ضمن انتشار این هشدار نوشت مصرف این ماده خطراتی مانند بیش فعالی و مشکلات گوارشی در پی دارد و به گفته متخصصان نبات سفید انتخاب سالم‌تری است.