تنظیمات
تصویر
مشخصات خبر
اندازه فونت :
چاپ خبر
شاخه : استان‌ها
لینک : econews.ir/5x4301349
شناسه : 4301349
تاریخ :
چقامیرزایی: محبوب‌ترین برادر عیوب انسان را هدیه می‌دهد اقتصاد ایران: کرمانشاه- مدیرکل تبلیغات اسلامی استان با استناد به روایتی از امام صادق (ع)، نحوه بیان تذکر در امر به معروف را مبتنی بر رفاقت، محبت و ارائه آن به مثابه «هدیه» دانست.

ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام محمد چقامیرزایی عصر دوشنبه در جلسه شورای امر به معروف و نهی از منکر تبلیغات اسلامی استان، با اشاره به دشواری‌های اجرای فریضه در جامعه، به یک روایت کلیدی از ائمه اطهار (ع) استناد کرد تا رویکرد صحیح در مواجهه با عیوب را تبیین نماید.

وی با ذکر حدیثی از امام صادق (ع) مبنی بر اینکه «محبوب‌ترین برادران من کسی است که عیوب من را به من هدیه دهد»، به تحلیل این کلام نورانی پرداخت و گفت: این روایت شامل چند لایه معنایی مهم است. نخست، تاکید بر این نکته که بهترین افراد، کسانی هستند که عیوب ما را صادقانه گوشزد می‌کنند. دوم، شیوه بیان اهمیت دارد؛ این تذکر باید به گونه‌ای ارائه شود که مخاطب احساس کند به جای نقد، هدیه‌ای ارزشمند دریافت کرده است.

مدیرکل تبلیغات اسلامی افزود: در این شیوه، باید مؤلفه‌هایی چون رفق، محبت و انس در بیان تذکر وجود داشته باشد. هدف این است که فرد گوینده و شنونده از این تبادل سازنده لذت ببرد تا زمینه ادامه اصلاح و تذکر در آینده نیز فراهم شود. اگر تذکر بدون این ملاحظات محبت‌آمیز باشد، طرف مقابل به جای پذیرش، حالت دفاعی می‌گیرد و مسیر اصلاح مسدود می‌گردد.

فرهنگ تذکر، نیازمند بسترسازی عمیق است

حجت‌الاسلام چقامیرزایی با پذیرش سختی مسیر اظهار کرد: این فرهنگ، یعنی ارائه عیب به مثابه هدیه، هنوز به طور کامل در جامعه ما نهادینه نشده است و این امر کار ما را دشوار می‌سازد. وظیفه اصلی ما در ستاد و مجموعه تبلیغات اسلامی، کار فرهنگی عمیق برای نهادینه کردن این منش الهی است. امیدواریم با دعای خیر و تلاش جمعی بتوانیم این وظایف محوله را به بهترین نحو انجام دهیم.

وی در پایان سخنان خود، از زحمات و پیگیری‌های صورت گرفته توسط حجت‌الاسلام احمدی، رئیس ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، تشکر و قدردانی کرد و بر لزوم تداوم این هم‌افزایی میان دستگاه‌ها تاکید نمود.

وی افزود: این همکاری میان نهادها و ارائه طرح‌های عملیاتی می‌تواند از تضعیف جایگاه نهادهای فرهنگی جلوگیری کند و اطمینان از سلامت فکری سازمان‌ها را به دنبال داشته باشد.