تنظیمات
تصویر
مشخصات خبر
اندازه فونت :
چاپ خبر
شاخه : اقتصادی
لینک : econews.ir/5x4381420
شناسه : 4381420
تاریخ :
هوش مصنوعی درمانگر می‌شود؟ | فرصت‌ها و خطرهای چت‌بات‌ها برای سلامت روان | هوش مصنوعی را حذف نکنیم اما... اقتصاد ایران: اقتصادنیوز: چت‌بات‌های هوش مصنوعی با وعده درمان ارزان و شبانه‌روزی وارد حوزه سلامت روان شده‌اند؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد اگرچه برخی مداخلات دیجیتال می‌توانند به کاهش علائم کمک کنند، جایگزینی درمانگر با یک چت‌بات عمومی همچنان با خطرهای جدی همراه است.

ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش اقتصادنیوز، «هزینه پنهان درمان با هوش مصنوعی | چت‌بات‌ها واقعاً چقدر در درمان روان مؤثرند؟ | AI را حذف نکنید اما...» تیتر گزارش مطهره خردمندان در اقتصادنیوز است.

چت‌بات‌ها چقدر مؤثرند؟

مرور نظام‌مند ۲۶ مطالعه منتشرشده در دسامبر ۲۰۲۵ در نشریه Journal of Medical Internet Research نشان می‌دهد برخی مداخلات مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند اثر مثبت، اما محدود تا متوسطی بر سلامت روان داشته باشند.

در این پژوهش، داده‌های ۱۴ کارآزمایی با مجموع ۶۳۱۴ شرکت‌کننده بررسی شد و اندازه اثر تجمیعی ۰.۳۰ به دست آمد. بااین‌حال، تفاوت نتایج مطالعات نشان می‌دهد نمی‌توان اثربخشی این ابزارها را به همه چت‌بات‌ها و کاربران تعمیم داد.

تشخیص با درمان تفاوت دارد

یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های هوش مصنوعی، تفاوت میان شناسایی علائم و شناخت شرایط فرد است. دو نفر ممکن است علائم مشابهی داشته باشند، اما ریشه مشکلات روانی آن‌ها کاملاً متفاوت باشد.

درمانگر علاوه بر نشانه‌ها، تاریخچه زندگی، روابط، شرایط اجتماعی و تغییرات رفتاری فرد را بررسی می‌کند. پاسخ منسجم یک چت‌بات نیز لزوماً به معنای تفسیر درست تجربه فرد نیست.

هزینه پنهان درمان دیجیتال

ارزان‌بودن چت‌بات‌ها الزاماً به معنای کاهش هزینه‌های سلامت نیست. پاسخ اشتباه، تأخیر در مراجعه به متخصص یا توصیه نامناسب درباره دارو می‌تواند هزینه‌های درمانی بیشتری ایجاد کند.

سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد بیش از یک میلیارد نفر در جهان با اختلالات سلامت روان زندگی می‌کنند. افسردگی و اضطراب نیز سالانه حدود یک تریلیون دلار از طریق کاهش بهره‌وری به اقتصاد جهان هزینه تحمیل می‌کنند.

1542b55b-f96f-4177-8fae-5c25589b98e2

هوش مصنوعی را حذف نکنیم؛ اما جای درمانگر ننشانیم

هوش مصنوعی می‌تواند در آموزش عمومی، ثبت وضعیت خلقی، توضیح اصطلاحات پزشکی و پیگیری تمرین‌های درمانی نقش مکمل داشته باشد.

اما تشخیص قطعی اختلالات، تصمیم‌گیری درباره دارو و مدیریت بحران‌های روانی به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.

مسئله حذف هوش مصنوعی از سلامت روان نیست؛ مسئله تعیین مرز استفاده از آن است. فناوری می‌تواند دسترسی به مراقبت را افزایش دهد، اما پاسخ‌دادن به رنج انسان با فهمیدن و درمان‌کردن آن یکسان نیست.