به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصرایران، دونالد ترامپ در ظاهر مدعی است برای "عدم دستیابی ایران به سلاح هسته ای" به این کشور حمله کرده؛ اما اظهارات، سیاست ها و جنگ اخیر او و اسرائیل علیه ایران می تواند تاثیرات پایداری به نفع اشاعه سلاح های هسته ای و محبوبیت این نوع سلاح در بین کشورهای غیر هسته ای بگذارد.
اقتصادنیوز: ترامپ انتخابات ریاستجمهوری برزیل را با هند اشتباه گرفت.
ترامپ طی هفته ها و ماه های گذشته بارها و بارها در اظهاراتی مشابه گفته است به کره شمالی و رهبر آن احترام قائل است چون آن کشور دهها کلاهک هسته ای در اختیار دارد.
او دیروز نیز در اظهاراتی مشابه مدعی شد کره شمالی 112 کلاهک هسته ای دارد و با چنین کشوری باید به احترام رفتار کرد و پشت بند آن گفت اما ایران فاقد این سلاح است و نمی تواند سلاح هسته ای داشته باشد. به عبارتی انتقال چنین پیامی که : "کره شمالیِ با سلاح هسته ای خوب و محترم و ایرانِ بدون سلاح هسته ای بد و نامحترم! به کره شمالی چون سلاح هسته ای دارد حمله نمی شود و به ایران چون سلاح هسته ای نساخت و ندارد حمله شد."
به عبارت دیگر از مجموع اظهارات و سیاست های ترامپ به ویژه پس از جنگ او و اسرائیل علیه ایران پیامی برای همه کشورهای منطقه غرب آسیا و دیگر کشورهای مشابه در جهان بر می آید: اگر سلاح هسته ای داشته باشید ایمن هستید و مورد احترام و غیرقابل تعرض.
1- پیمان با آمریکا تضمین امنیتی محسوب نمی شود
2- داشتن خوداتکایی در زمینه سلاح هسته ای و دارا بودن از فناوری بومی هسته ای و چرخه کامل سوخت هسته ای تضمینی جدی برای بقاست.
از سوی دیگر شعار اصلی تیم ترامپ درباره "اعمال صلح از طریق قدرت" که بارها بر زبان او و دیگر مقامات کابینه اش جاری شده، نمونه دیگری از همین تاثیر مخرب است.
این شعار یعنی اینکه " آمریکا نه ازطریق قوانین و هنجارهای بین المللی بلکه راسا از طریق زور نظامی تلاش دارد به تمشیت امور خود و آنچه که از منافع خود برداشت می کند جامه عمل بپوشاند."
این سیاست نیز به غایت مخرب است، چون جو بی اعتمادی و بی قانونی در جهان را ترویج کرده و دیگر قدرت های بزرگ دنیا را نیز تشویق می کند به تاسی از آمریکا در چارچوب دایره مقدورات شان به همین شیوه متوسل شوند و دنیا به طور رسمی وارد عصر "جنگل بی قانون" می شود که در آن زورمندان به طور رسمی ناتوان ترها را می درند و می خورند! و نهادهایی چون سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللیِ نگاهبانِ قوانین بین المللی، تنها نظاره گر منفعل و حتی گاه همراه ضمنی این رفتار آمریکا (همانند نحوه عملکرد سازمان بین المللی انرژی اتمی در موضوع حمله ترامپ و اسرائیل به تاسیسات هسته ای تحت نظارت پادمانی ایران) هستند.
ترامپ شاید فکر کند که دارد با آنچه که "جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای" می نامد، در مسیر صلح جهانی قدم بر می دارد (که بسیار بعید است حتی چنین دغدغه ای داشته باشد) اما در عمل مسیری که او با آغاز جنگ علیه ایران گشوده می تواند بیش از آنکه به عدم اشاعه سلاح های هسته ای بینجامد به یک بی نظمی مطلق و اشاعه بیشتر سلاح های هسته ای طی سال های آتی ختم شود.