ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرگزاری تسنیم مکس فرستاپن یکی از کوتاه‌ترین مسیرها به فرمول یک را طی کرد. او در سال 2013 هنوز در کارتینگ رقابت می‌کرد اما تنها یک سال و نیم بعد نخستین مسابقه خود را برای تورو روسو در فرمول یک انجام داد. فاصله نخستین حضورش در فرمول 3 اروپا تا امضای قرارداد با تیم جوان ردبول نیز تنها چهار ماه بود. نقطه عطف این جهش، فصل درخشان 2014 بود؛ فصلی که فرستاپن 16 ساله را به یکی از جذاب‌ترین استعدادهای دنیای اتومبیلرانی تبدیل کرد.

فرستاپن در ابتدای فصل فرمول 3 اروپا نه تجربه زیادی در رده‌های پایه داشت و نه در تیمی مدعی حضور داشت. او زمستان تنها چهار مرحله از سری زمستانی فلوریدا را پشت‌سر گذاشته بود و با ون آمرسفورت ریسینگ وارد فصل شد؛ تیمی که در آن زمان در سطح پریما، قدرت اصلی مسابقات، نبود.

با این حال، فرستاپن از همان نخستین مرحله در سیلورستون نشانه‌های استعداد خود را نشان داد. او در تعیین خط چهارم شد، هرچند مسابقه نخست را پس از برخورد با نیکولاس لطیفی از دست داد. در دومین مسابقه پنجم شد و در سومین مسابقه نخستین سکوی خود را به دست آورد.

در ادامه، رقابت با استبان اوکون به یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فصل تبدیل شد. در مرحله اسپا فرانکورشان، فرستاپن در رقابت با اوکون برای صدرنشینی با تغییر مسیر و ترمزگیری به‌ موقع از حریف فرانسوی عبور کرد؛ مانوری که برای یک راننده 16 ساله بسیار پخته به نظر می‌رسید. او در آن مرحله هر سه مسابقه را برد، بدون اینکه حتی یک‌بار از جایگاه نخست استارت بزند.

این روند در نوریشینگ نیز ادامه یافت و فرستاپن هر سه مسابقه را پیروز شد تا شش برد متوالی به دست آورد. نمایش او در مسابقه دوم، که در شرایط بارانی برگزار شد، بیش از همه توجه‌ها را جلب کرد. فرستاپن در پی ازسرگیری مسابقه تنها در 11 دور حدود 9 ثانیه از رقبای خود فاصله گرفت؛ عملکردی که برای هلموت مارکو، مدیر برنامه جوانان ردبول، نشانه‌ای روشن از استعداد استثنایی او بود.

مارکو بعدها درباره آن مسابقه گفت شرایط پیست دائماً تغییر می‌کرد اما فرستاپن به‌ طور میانگین حدود دو ثانیه در هر دور سریع‌تر از دیگران بود. اندکی بعد، مارکو با یوس فرستاپن تماس گرفت و پیشنهاد حضور مکس در فرمول یک را مطرح کرد.

در تابستان 2014، مارکو در جریان گرندپری آلمان با مکس و پدرش دیدار کرد. این ملاقات که قرار بود تنها 20 دقیقه طول بکشد، نزدیک به دو ساعت ادامه پیدا کرد. ردبول به‌ صراحت اعلام کرد که می‌خواهد فرستاپن را در فصل 2015 به راننده مسابقه‌ای تورو روسو تبدیل کند.

مرسدس نیز به این استعداد جوان علاقمند بود و توتو ولف با خانواده فرستاپن دیدار کرد اما پیشنهاد این تیم متفاوت بود: برنامه‌ای در GP2، نقش راننده ذخیره و آزمایشی و سپس احتمال حضور در فرمول یک از سال 2016. در مقابل، ردبول جایگاه مسابقه‌ای در فرمول یک را از همان 2015 تضمین می‌کرد؛ پیشنهادی که در نهایت تصمیم فرستاپن را تعیین کرد. او در اوت 2014 قرارداد خود را با تورو روسو امضا کرد.

فرستاپن فصل فرمول 3 را با 10 پیروزی و رتبه سوم به پایان رساند؛ اوکون قهرمان شد و تام بلومکویست در جایگاه دوم قرار گرفت. با این حال، هیچ راننده‌ای در آن فصل به اندازه فرستاپن پیروز نشده بود.

سرنوشت رقبای آن فصل نیز متفاوت بود. اوکون به فرمول یک رسید و سال‌ها در این رقابت‌ها ماندگار شد. بلومکویست در DTM، فرمول E، IndyCar و مسابقات استقامت فعالیت کرد و در IMSA به قهرمانی رسید و دو بار نیز برنده 24 ساعت دیتونا شد.

لوکاس آئور مسیر خود را در DTM ادامه داد و دو بار نایب‌قهرمان شد. آنتونیو فوکو به برنامه هایپرکارهای فراری در WEC پیوست و در مسابقات 24 ساعت لمانس پیروز شد. آنتونیو جوویناتزی نیز پس از سه فصل حضور در فرمول یک با فراری به مسابقات استقامت رفت و قهرمانی WEC و پیروزی در لمانس را به دست آورد.

در میان دیگر نفرات، جردن کینگ پس از حضور در IndyCar و فرمول E از رقابت حرفه‌ای فاصله گرفت، در حالی که فلیکس روزنکویست بدون رسیدن به فرمول یک، در IndyCar به موفقیت رسید و در سال 2026 برنده ایندی 500 شد. جک دنیس نیز در فرمول E به قهرمانی رسید و بعدها به‌عنوان راننده توسعه ردبول فعالیت کرد.

نیکولاس لطیفی، دیگر رقیب فرستاپن سه فصل در فرمول یک برای ویلیامز حضور داشت و پس از 2022 از مسابقات کنار رفت. او بعدها وارد فعالیت‌های تجاری شد.

با وجود تفاوت مسیر این رانندگان، فصل 2014 فرمول 3 اروپا بیش از هر چیز به‌ عنوان نقطه آغاز مسیر استثنایی فرستاپن به فرمول یک شناخته می‌شود؛ فصلی که استعداد یک نوجوان 16 ساله را به مدیران ردبول ثابت کرد و تنها چند ماه بعد، او را به جوان‌ترین راننده حاضر در تاریخ فرمول یک تبدیل کرد.

انتهای پیام/