ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﮔﺰاری اﻗﺘﺼﺎداﯾﺮان

به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری تسنیم به ناگویا، بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی-ناگویا شامگاه شنبه، 28 شهریور، با برگزاری مراسم افتتاحیه در ورزشگاه میزوهو به‌طور رسمی آغاز شد. مراسمی که برخلاف حاشیه‌های پررنگ روزهای منتهی به آغاز بازی‌ها، در اجرا تلاش کرد تصویری منظم، یکپارچه و حساب‌شده از ژاپن به نمایش بگذارد؛ تصویری که در آن فرهنگ، تاریخ، صنعت و مفهوم وحدت آسیا در کنار یکدیگر قرار گرفته بودند.

مراسم افتتاحیه دقیقاً در زمان اعلام‌شده آغاز شد و از همان دقایق ابتدایی، ریتم نسبتاً فشرده و منظم آن به چشم می‌آمد. بخش‌های مختلف بدون وقفه‌های طولانی پیش رفتند و برگزارکنندگان تلاش کردند از کش‌دار شدن برنامه جلوگیری کنند. تغییر بخش‌ها با سرعت انجام می‌شد و مراسم در مجموع از انسجام اجرایی قابل توجهی برخوردار بود؛ موضوعی که با توجه به حجم بالای برنامه‌های هنری، پروتکلی و ورزشی، یکی از نکات قابل توجه شب افتتاحیه به شمار می‌رفت.

از سوی دیگر، انتخاب ساختار مراسم نشان می‌داد که برگزار کنندگان به دنبال این بودند که در مدت زمانی محدود، تصویری نسبتاً کامل از آیچی و ناگویا ارائه کنند؛ شهری که تنها به عنوان میزبان یک رویداد ورزشی معرفی نشد، بلکه تلاش شد هویت تاریخی، فرهنگی و صنعتی آن نیز در برابر نگاه میلیون‌ها مخاطب آسیایی قرار بگیرد.

ژاپن؛ از سامورایی تا صنعت
یکی از برجسته‌ترین بخش‌های مراسم، تأکید بر عناصر فرهنگی و تاریخی ژاپن بود. لباس‌های سنتی، موسیقی و نمایش‌های مرتبط با فرهنگ ژاپنی و اِلمان‌هایی که ریشه در تاریخ این کشور داشتند، بخش مهمی از برنامه را تشکیل دادند.

نمایش چهره‌هایی از فرهنگ سنتی ژاپن و استفاده از المان‌های سامورایی، در کنار بازنمایی سنت‌های بومی، تلاش آشکاری بود برای اینکه مراسم افتتاحیه صرفاً یک برنامه جهانی و مشابه بسیاری از افتتاحیه‌های ورزشی نباشد و نشانی مشخص از کشور میزبان داشته باشد. در همین راستا، حضور نماد قلعه و نمایش‌هایی که به گذشته تاریخی منطقه اشاره داشتند نیز قابل توجه بود.

ناگویا با تاریخ و سنت معرفی نشد
در بخش دیگری از مراسم، برگزارکنندگان به هویت صنعتی منطقه پرداختند؛ شهری که نامش با تولید، فناوری و صنعت ژاپن گره خورده است. حتی در بخش‌های نمایشی، لباس‌های کار و تصاویری که به سنت تولید و ساخت در ناگویا اشاره داشتند، وارد صحنه شدند. موضوعی که مشخصاً به اجرای هنرمندان با لباس‌های کار به عنوان نمادی از سنت تولید و صنعت ناگویا اشاره کرد. ناگویا تلاش کرد در مراسم افتتاحیه تصویری ترکیبی از دو چهره متفاوت ژاپن به عنوان کشوری با صنعت‌های شناخته شده و صنعت ارائه دهد.

از سکوت تا انفجار رنگ و صدا بدون استقبال حداکثری ژاپنی‌ها
افتتاحیه در دقایق نخست با فضایی نسبتاً آرام آغاز شد؛ اما به‌تدریج بر حجم موسیقی، حرکت، نور و رنگ افزوده شد و مراسم حال‌وهوایی جشنواره‌ای پیدا کرد. با این وجود عدم استقبال ژاپنی‌ها از مراسم یکی از نکات برجسته افتتاحیه بود، به گونه‌ای که بخشی از ظرفیت ورزشگاهی 30 هزار نفری خالی بود.

ویولن «تارو هاکاسه»، برگ برنده افتتاحیه
اجرای یکی از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی ژاپن، از بخش‌های مورد توجه مراسم بود. تارو هاکاسه موسیقی‌دان برجسته ژاپنی آغاز چر مراسم افتتاحیه بود و با اجرای جادویی خود تبدیل به یکی از برگ‌های برنده افتتاحیه شد.

استفاده از آسمان ناگویا
در کنار برنامه داخل ورزشگاه، نمایش هوایی تیم آکروجت نیروی هوایی ژاپن نیز به یکی از تصاویر شاخص روز افتتاحیه تبدیل شد. هواپیماهای این تیم در آسمان آیچی به پرواز درآمدند و در نقاط مختلف این استان آرایش‌های پروازی و رد دود ایجاد کردند.

روشن کردن مشعل؛ پایان‌بندی با یک روایت خانوادگی
یکی از احساسی‌ترین لحظات مراسم، روشن شدن مشعل بازی‌ها بود؛ جایی که شینیگوبو موروفوشی و کوجی موروفوشی، پدر و پسر و هر دو از قهرمانان سابق پرتاب چکش بازی‌های آسیایی، مشعل را به‌صورت مشترک روشن کردند.

انتخاب این دو چهره، علاوه بر جنبه ورزشی، یک روایت نسلی را نیز وارد مراسم کرد؛ انتقال تجربه و میراث ورزشی از یک نسل به نسل دیگر. در همین لحظات بود که مراسم افتتاحیه عملاً به پایان رسید و بازی‌های آسیایی ناگویا وارد مرحله‌ای تازه شد.

مراسمی که حاشیه‌ها را پشت در ورزشگاه گذاشت
شاید مهم‌ترین نکته درباره افتتاحیه ناگویا این باشد که باید میان «خود مراسم» و «فضای پیرامون بازی‌ها» تفاوت قائل شد. در روزهای پیش از افتتاحیه، مشکلات مربوط به اقامت ورزشکاران، حمل‌ونقل، ثبت‌نام برخی تیم‌ها و استفاده از کانتینرهای چوبی و کشتی تفریحی به جای دهکده سنتی ورزشکاران، به‌شدت مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفته بود؟، اما وقتی نور ورزشگاه میزوهو روشن شد، برگزارکنندگان تلاش کردند این حواشی را پشت سر بگذارند و تصویری متفاوت از بازی‌ها ارائه دهند.

از این منظر، افتتاحیه برای ناگویا اهمیت بیشتری از یک مراسم تشریفاتی داشت؛ این مراسم فرصتی بود برای اینکه میزبان پس از هفته‌ها و روزهای پرحاشیه، روایت خود را از بازی‌ها در برابر افکار عمومی قرار دهد. میزبانی که در تلاش است با وجود تمام حرف و‌ حدیث‌ها و قلب قاره آسیا را تصاحب کند.

انتهای پیام/